eruit is ook ongewoon

ik ben uit de plaaster!

joepie

maar eerlijk, nu komt het echte werk, mijn voet voelt nog wankel en is nog steeds dik.

nu moet ik dus goed opletten wat ik doe met de voet…

dat vraagt extra aandacht.

en ja het tintelt, trekt en jeukt erop los, en krabben is geen optie – nog te veel pijn –

ik loop nu met een brace en moet zeker nog 10 dagen rustig aan doen!

ja, het zal zo moeten omdat ik anders nu over ten top in de stress had gestaan voor de lezingen die er gaan aankomen…

https://www.facebook.com/LEZINGenGEURENvoorASS/

het boek van Tistje

Sam Peeters schrijft een goed boek!

ik ben het aan het lezen en ik kan het aanbevelen!

ik heb er al veel uit gehaald, zowel van herkenning ook met de nodige humor en ik herken ook de deskundigheid van iemand die zo goed kan ordenen.

ik kijk natuurlijk ook naar – hoe het boek is opgesteld – en zie daar wel een idee opborrelen – 

het boek Autistisch gelukkig van mij staat al vol met aantekeningen, met bijgeschreven woorden en aandachtspunten.

ja ik voel het!

ik krijg er meer en meer zin in!

nu nog de boeken lezen van Dominique en van Sarah

maar eerst even mijn lezingen herschrijven over mijn autisme  om binnen 7 dagen van start te gaan met de lezingen!

https://www.facebook.com/TistjeXL/

Wereld lichtjes dag 2018

vandaag is het wereldlichtjesdag
ik herdenk er twee – in mijn gevoel 3-

ons Rozie – buitenbaarmoederlijke zwangerschap – heeft voor me een bijzondere wereld geopend samen met onze zoon die nu wel in ons leven is gekomen.

Rozie heeft mijn spiritualiteit geopend – de deur ervan opengezet – en daardoor heb ik ook Bruno leren kennen.

onze zoon is ‘terug gekomen’ vanuit de tweeling die ik in na een intense icsi vruchtbaarheidstraject heb verloren.

ik heb veel gesprekken met mijn dierbare vriendinnen gehad, daar zijn mirakels uit gekomen!

ééntje daarvan is een prachtig kunstwerk van een wonderlijke vriendin Peggy Hermans van

https://www.facebook.com/…/pcb.7619191374…/761919077488186/…

ze maakte een sterrenwand voor ‘onze’ zielenkinderen

ooit schreef ik voor een wereldlichtjesdag

– sommige zielenkinderen komen en kiezen weer om te gaan –

en ik weet dat ze dat werkelijk doen!
ik dank mijn zielenmoeder om ook hierin mij een bijzondere ervaring te geven tijdens een sessie die ik mocht begeleiden samen met een dierbare vriendin.

het zijn levensgebeurtenissen die in mijn hart zitten!
altijd draag ik ze bij mij, elke dag!

maar vandaag draag ik mijn liefde op aan de kunst!
de levenskunst

ik zie jullie graag, Bruno, Rozie en alle andere zielenkinderen die ik al mocht ontmoeten.

dankjewel!

Love you Peggy!
Love you Katrien!

Onverschilligheid

heb je het gezien?

gehoord?

of misschien wel gevoeld?

straks hebben we de Warmste week, dan gaan alle harten weer open en storten mensen weer massaal, dan open we de harten en kijken we verder dan de toppen van onze tenen.

we hebben we blijkbaar goed gekeken naar – zie mij doen – een prachtige reportage https://www.canvas.be/cultureclub/zie-mij-doen-klara-van-es

ik kreeg er alvast de tranen van in mijn ogen!

ik heb aan de lijve mogen ondervinden dat er meelevende mensen zijn die andere willen helpen als ze een valkreet horen! dankjewel daarvoor lieve vrouw om me mee van de straat te plukken…

ik krijg nog steeds de tranen in mijn ogen als ik de resultaten zie van De rode neuzen steun die nu in een spot op tv te zien is om iedereen te bedanken – ik weet nu al dat ik daarvoor volgend jaar iets voor ga doen!

en ik zie de reclame filmpjes van de onverschilligheid het teenstaren en het navelgapen.

dju denk ik dan

hier zit ik dan…

vandaag kan ik er weer niet omheen, de gele hesjes zijn nu al bezig, en eerlijk de klimaatmars van vorig weekend was al een teken, een gegeven net niet met groene hesjes…

ik vraag me toch af, of we, naar de nieuwe tijd evoluerend, toch niet grondig de ego en de alterego’s met hun zielloze waarde en normen, een paf moeten zetten.

de ziel zit in de creativiteit, in de vernieuwing, in het opbouwen van je zelf en je omgeving…

die steen in je hart, heb je niet nodig, leg hem in een rivier op aarde ….

stilte in de ziel

wanneer er
geen plaats is
in de ziel

vergaat het hart
vergeet het te kloppen
vergaart het hart

stenen

is er geen plaats in je ziel
gaat het ego
het overnemen

het ego
geeft u een naam
een naam
die je hoort

maar niet kan
roepen
ik ben …

ik ben…
ik ben…

wanneer het hart
door de op één gestapelde stenen
het bloed erdoor wil pompen

versperren de levensader
de weg

naar de ziel

het ego roept
uw naam
het alter ego
reageert

op de naam die je niet meteen
ziet, hoort, voelt…

wanneer er geen plaats is in de ziel
zijn de tippen van de tenen
het einde van de wereld
het einde van uw bestaan
het begin van de weg terug

van tenen
naar hoofd

met daartussen
het stenen hart
een holle ziel

gevlucht in 
open armen

zonder koestering
zonder omarming
zonder eigenheid

vormloos
inhoudsloos
… loos

in het leven
kan je zo niet leven

maar kijk eens
naar jezelf
wanneer heb jij het gevoel gehad
je ziel te verkopen

aan een zielloze?

de vestjes en de rest

ik volg de politiek niet echt meer op tv, ik neem ervan mee wat ik nodig heb en de rest niet meer…

maar eerlijk, ik heb echt geen goed gevoel meer, vertrouwen in de mensen die ik persoonlijk ken en waar ik kan gaan achterstaan zelf daar heb ik mijn bedenkingen soms bij.

hoe de politiek nu geconsumeerd wordt door de politici zelf, ik kan het niet echt goed begrijpen.

je kent ze nu ondertussen wel, fluor goed zichtbaar komt nu meer en meer in het straat beeld en krijgt een waarde in de hoofden van grote zelfregulerende politici.

maar wees eens eerlijk, wil je elke dag een gezonde maaltijd op tafel krijgen met alles vers en in gedachten houden de seizoen groenten, vlees, vis en de rest dan heb je een budget nodig. 

ja hoor sinterklaas brengt me nog steeds geen kar vol biogroentjes en basis levensproducten.

ik heb het zelf altijd vreemd gevonden dat mensen niet protesteren, ja wel met de protest stemmen, dat hebben we weer mogen zien de afgelopen stemronde – en dat gaan we weer zien bij de volgende ronde hoor – maar wat halen die uit?

dat ze in ons buurland de dingen kort en klein slaan, dat is niet iets wat ik graag zie, maar ik hoor wel graag de essentie van de goed zichtbare hesjes in het buurland.

het beknibbelen aan de basis benodigdheden in een gezinsbudget is niet niks!

ik merk dat goed in ons budget!

nu kan ik van de daken gaan schreeuwen, ik ga voor vega! omdat ik het geld niet meer heb om niet voor vega vanuit eigen keuken te kiezen, gaat een brug te ver, maar heel langzaam worden de gezonde producten echt duur.

laat staan wat de maatschappij verwacht van ons als ‘gezin’. 

gaan werken, een auto, weet je hoeveel een auto kost ! al eens uitgeteld?

heb je al eens stil gestaan hoeveel een verzekering kost? 

wij zijn als gezin hebben niet te veel hoor, we moeten creatief zijn, ook omdat ik gekozen heb om als huisvrouw door het leven te gaan en gezonde  voeding en duurzame kleding hier in huis te voorzien.

en ja we krijgen klappen van de zweep, hoeveel we moeten bijbetalen omdat mijn man in de veronderstelling was dat zijn hospitalisatie verzekering een 1 persoonskamer dekte en het niet heeft gedaan, min bijna 300 euro ook omdat de dokter een supplement heeft aangerekend dat niet gedekt is.

zelf heb ik een dure DKV verzekering, joepie, joepie, ik spring in het rond, maar die dekt alleen de hospitalisatie en niet – geen hospitalisatie – dus geen …

en dan weet ik dat ik nog niet mag klagen, heel zeker niet, in de buurlanden is het zo nog niet.

maar ik leer mezelf dat je al heel veel geluk moet hebben om de eindjes aan elkaar te knopen, en op het einde van de maand rond komen.

ik kijk mezelf in de ogen en zie wat een euro waard is.

nochtans begin ik weer om te rekenen in Belgische franken.  wat kost een kwaliteitsvol brood? ja 2.40 soms over de 3 euro…

dan kan je je vragen waar ik mijn brood ga kopen?! ja je hebt gelijk, ik kies idd voor een smakelijke boterham, ééntje waar je met twee sneden een smakelijk ontbijt mee hebt gegeten.

en zo is het met alles, ik kies voor de goede basis producten!

het is een cirkel natuurlijk. ongezond is gewoon veel goedkoper…

gezondheid tegenover de gezondheidszorg…

gisteren zat ik in de rolstoel, op een dikke 15 minuten was de orthopeed geweest – keek naar me in de zetel die klaar was gemaakt voor een nieuwe plaaster – keek naar het scherm met de foto van mijn voet – zei tegen de vriendelijke vrouw – ja die plaaster gebruiken – keek naar me terwijl ik opnieuw vroeg wat er was en ik kreeg van hem een gezichtsuitdrukking “heb je het niet gehoord terwijl ik naar de foto’s op de pc keek ” dat je gescheurde gewrichtsbanden hebt?!” 

hij klaarde op toen ik nog eens vroeg of dat het dan wel ‘normaal was dat die zwelling nog zo sterk aanwezig was’ hij lachte en antwoorde dat de doorbloeding nog moest in orde komen en dan mijn voet minder zwelling ging hebben.

en zei – je gaat er nog wel last van hebben de komen de weken. 

en weg was hij.

ik dacht, je dat gaat misschien wel…. knipoog… (ik ben hen wel dankbaar hoor, mijn gynaecoloog verdient de hemel ze is goed en ik ken haar al heel lang nu ik weet ook hoeveel uren ze moeten draaien en dat aan hun loon ook beknibbeld gaat worden…)

mijn tandarts kiest voor één keertje dit en volgende keer dat en dan gaat we dat doen en de volgende keer… oef ik heb een tandenverzekering anders is dit ook een dikke dikke streep door de rekening

oei ik ben even mijn draad kwijt…

waar was ik gebleven – 

ja zo was het toen ik onlangs de TUUT hoorde en ik de kar moest laten staan ‘het grote kassa en inkom deel van den Colruyt 

geen geld meer en dan gaan we improviseren …

waar zijn ze gebleven?!

er zijn geen oplossingen meer als je TUUT zegt, maar dat en daar houden de politici geen rekening mee.

je kan dan alles te koop zetten en verhuizen, ook dat is na een aantal bezoeken op websteks en gaan kijken niet meer van toepassing.

de rekening is gemaakt, willen we houden wat we hebben en onszelf versterken dan zullen we het moeten doen met dat wat we in ‘onze handen hebben’, en dan zijn we bij de gelukkige met ons klein huisje op een lapje grond.

twee slaapkamers, een living een keuken en een badkamer, met in de kleine tuin een atelier…

een westie, een kattin, 3 vissen, 2 auto’s, een kind, en wij.

hoeveel moeten we daarvoor betalen mijnheer de politieker?!

 https://www.een.be/van-gils-gasten/zijn-jullie-niet-beschaamd

d – day

morgen een week na de val en d -day.
met mijn fractuur zit je wel even, het gaat niet over in 123.
ik weet dat nu al.

maar ik weet ook, het is niet de eerste keer dat ik zoiets meemaak.
de 3 de keer al!

en ik heb al vele watertjes door zwommen.
dit is een ‘riviertje met gevaarlijk glibberende stenen’
ooit waren het stormen
ooit waren er overstromingen
ooit waren het stinkende stille troebele waters

ooit, 
ook al lig ik hier nog
met de voeten naar omhoog

met een snotneus erbij
en nog wat ambetante 
krakende oren
en…

ik heb geen angst van pijn,
totaal niet
ik heb 1 pijnstilling genomen
om de rest van mijn lichaam te sparen

ik let extra op mijn eten
drink genoeg water 
probeer nog te bewegen

daar waar ik kan

maar daar zit de uitdaging niet
het is het geduld
het is een levensinstelling
het is de ‘toekomst’ in je gedachten houden

het is de moed
installeren
de realiteit voor ogen houden
de rust nemen

en goed luisteren naar je lichaam
luisteren
inzichten eruit krijgen
en relativeren

moed komt bij mij niet vanuit angst
wel vanuit 
VERDER LEVEN

geen enkel moment
heb ik getwijfeld
aan mijn verkregen kracht
door levenskunst

om me hier door te krijgen

ook al is opvoeden
van een prachtige zoon met een plusje
en een man
die niet gewoon is om het huishouden
over te nemen

niet echt simpel
te noemen

ik ervaar van nature al veel stress
dat nu kanaliseren kan ik voor het eerst door te slapen
en dat is nieuw

maar het is ook de tijd geweest
om de balans op te maken
van mijn afgelopen levensjaar

en dat weet ik wel
met ouder te worden
heb je zeker meer zorgen
gaat het leven in een extra stroomversnelling

op alle vlak
we gaan in een sandwich rol
zorgen voor oma

zorgen voor je pittig prachtig kind
met alle zorgen
moeilijkheden
liefdevol ouders zijn

voor elkaar
als partner
de tijd bijeen schrapen

om even te zeggen
wat er moet gezegd worden
tussen de buien door

en verder
als je even
kan

bij thuis
voor de tv 
boenk in slaap te vallen

moed heb je nodig om je drive aan te vullen
zelfzorg heb je nodig om de moed aan te vullen
inzicht heb je nodig om je eigenste moed in te vullen

ondernemend zijn
is een bijzondere eigenschap
in tijden waarin je lichaam extra zorg nodig heeft

moedig zijn heb je nodig om er opnieuw ‘te gaan staan’
in je eigen schoenen

en straks als morgen
naar de orthopedisch chirurg ga voor zijn mening
dan weet ik dat ik mijn ervaring meeneem

en dat heb ik verdient
door levenskunst

een ondernemende inborst
heb je gewoon nodig
om te genezen
om jezelf hierin te ‘verbeteren’
om meer zelfkennis te verkrijgen

ondernemen
heb je ook nodig
om je centen te verdienen

om je huishouden te regelen
om je…

levensinstelling
te verbreden

ik heb een serieuze onderneming
een gezin met ass
een inspirerend werk
een sandwich rol om …

ik zal zeker niet de enige zijn

daarom schrijf ik dit hier niet,

maar eerlijk
daarnet liepen de tranen over mijn wangen
van onmacht

en dat mocht
maar het is wel
even te veel van alles

en dan heb je vanuit je kleinste teen
alle moed nodig
die je in je hebt!

alle moed

Waren het nu blokjes of puzzelstukjes?


in boeken kan je veel vinden over de informatie verwerking die volwassenen en kinderen met autisme hebben.
in boeken kan je ook veel vinden hoe hoog gevoelige mensen informatie opnemen en er iets mee doen.
in boeken…

maar hoe pas je dat nu in de realiteit in?

het is een vraag, en die vraag heb ik me verschillende keren gesteld.

ook hier is alles begonnen met een boek over HSP te lezen toen het eerste boek uitkwam van Elaine Aron.
ja ik heb haar eerste druk! 

zoveel jaar gelden was ik al met HSP bezig en vond niet meteen wat ik zocht.
bij mij was het ‘anders’ nog intenser…

nu zoveel 10 talen jaren later en een alerte therapeut die voor het eerst ‘Asperger syndroom’ uitsprak bij een zoveelste associatie en redenering die een kronkel vormde in zijn hoofd, ging ik ook daarnaar opzoek.

het kwam echt naar boven als ik moeder ben geworden.
de wereld stond letterlijk op zijn kop.

en ja na meer dan 6 jaar moeder te zijn blijft hij op zijn kop staan, maar nu anders dan vroeger, ik weet nu als mama met Ass dat ik ook een kindje heb met Ass.

en wij twee zijn heel anders.

heel anders…
en dat zette me weer aan het denken.

ik ben dus ondertussen al een paar jaar ook bezig met Asperger syndroom, ook al zeggen de onderzoekers dat niet meer in de diagnose die ik heb gekregen bij Indigo vzw begin dit jaar.

waarom ik zolang heb gewacht met die diagnose – het kost meer dan een  handvol – en dat neemt een hele hap uit je budget. (ook door ziekenhuisopnames )

maar goed, hier in huis is het ‘één en al leven’ en dat heeft me altijd al geboeid, vermoeid en zo verder en zo voort…

ik heb me vragen gesteld 
– hoeveel verschillen ASS’ers met normale begaafdheid in de maatschappij
– is er een verschil tussen HSP en ASS’er en zo ja waar is dan het verschil
– hoe kan ik ervoor zorgen dat ‘het anders’ zijn voor de buitenwereld herkenbaar en ‘be – voelbaar’ kan worden?
-…

en toen schreef ik in een impuls mezelf in voor de warmste week, ten voordele van Het Raster.

en nu ga ik er voor!
samen met Annemie

met Annemie heb ik de geuren ontwikkeld die in de vorm van kamersprays 
4 verschillende heeft Annemie bij de beschrijving van mij op een vraag van haar ontwikkeld en ik moet zeggen ZE WERKEN ! 

je kan ze komen ontdekken
vanaf maandag 17/12 in de kruierie te Balen
vanaf dinsdag 18/12 in Tenderlo 10 te Balen

hoeveel kost het?
6 euro inkom

wanneer beginnen we?
vanaf 19.30 inkom 
stipt om 20 uur begin ik met de lezingen.
eindigen om 22.30

alle info kan je hier vinden
https://www.facebook.com/LEZINGenGEURENvoorASS/

inschrijven via dit email adres
assinbeeld@gmail.com

&
natuurlijk
wie nog iemand kent die geïnteresseerd is kom samen
&
delen is heel lief!
dankjewel.

alvast bedankt om jullie tijd te nemen om even dit te lezen!

wie weet tot ziens!
dan en in 2019!
want dit is geen eenmalig initiatief!

groetjes
Esther

 

vallen op je verjaardag

gisteren had ik een goed ontbijt gehad met mijn ouders in Mol, ik ging naar de auto en ben goed gevallen.

uit geschoven over het borduurtje van de stoep.
het had veel erger kunnen zijn!
maar nu wel een spier van een bot gescheurd en ja, een hele week niet steunen en in de plaaster…

ik heb geluk gehad…
ongelooflijk dat mijn ouders niet langs de gewone weg naar huis konden rijden 
ongelooflijk dat de vrachtwagen die op me af kwam wel alert was
ongelooflijk dat er een hele behulpzame vrouw me heeft gehoord tijdens het vallen en meteen wist wat ze moest doen
ongelooflijk dat mijn ouders meteen erbij waren omdat de straat was geblokkeerd door een vrachtwagen…

het had veel erger gekund…

en de pijn valt nog mee!
ik zal deze 45 ste verjaardag niet snel vergeten…