Ik heb gelijk als ik denk…

cropped-photo-1468245856972-a0333f3f82933.jpgdat over wat ik denk geen woorden over zijn…

Ik leef in de wereld van appelmoes, ja met stukjes. – in deze zin een verwijzing naar eerdere blog –

Dikwijls praat ik alleen maar in de stoel bij mijn Jungiaanse therapeut. Nooit eerder kreeg iemand mij zo ‘bloot’ te zien. Daar leg ik mijn psychische gewaden af, als ik het wil. Door de strategieën en het ‘doe eens normaal’ heb ik heel mijn leven een keurslijf aangemeten waarvan ik dacht dat het erin leven paste bij hoe de maatschappij naar me keek.

De appelmoes waarin ik leef is een geheel eigen recept. De verpakking is ingenieus en zeer ingewikkeld om te ontrafelen. De kennis van de oorsprong tot en met het recept bestudeerd, de uitwerking tot in detail eindeloos.

Over een tijdje vertelde ik na veel aarzelen – ik ben dikwijls veel liever aan de overkant – tegen iemand die me waarom vragen bleef stellen omdat ik ‘ineens onverklaarbaar brut’ had gesproken tegen haar. Alweer wist ik  – de grenzen die ik had aangegeven waren niet in hun taal – en ja dan ben ik brut nadien. Het ligt aan mij, ik heb er plots geen woorden meer voor voor de stormen die de appelboom te verduren krijgt.

Ik dacht – ik moet leren praten – ik heb het geprobeerd, het heeft me tot onder de burn – out gedreven. Ik heb de bocht genomen net voor de diepe depressie en heb een draai kunnen nemen bij de ingang van de kerk waar psychose boven de poort stond geschreven. Het is niet de eerste keer, ik ben een koord danser. En ik kan het ook verklaren, ik zie wat ik aan het doen ben en hoe het woord – de diagnose – noemt.

Dat is mijn kernbegaafdheid. Ik analyseer me dood… voor mezelf en voor andere, eindeloos. Gecontroleerd in boeken en schriften in de therapieën die ik al kreeg. Dan worden de diagnose’s en persoonlijkheidseigenschappen waarmee dezer dagen zo kwistig in het rond gestrooid worden – ook ik heb me daaraan schuldig gemaakt – heel erg wrang voor iemand als ik.

HSP bijvoorbeeld is niet wat iedereen meent te lezen. Hsp is een energetische disharmonie. Voor iemand die er gevoelig aan is kunnen we evengoed een andere DSM5 diagnose DIS diagnosticeren. Ik weet hier gigantisch veel over, en dikwijls zoals nu wil ik beginnen te vertellen en denk ik “laat maar want het gaat toch te ver “…

De appelmoes zonder de lekkerste stukjes in…

De lekkerste stukjes zijn voor mij vaak ver te zoeken, mijn hoogbegaafdheid is er ééntje die zich volledig bevindt ik het EQ domein – getest door psychiater DR. K. VDS. te Lommel bij de zoveelste depressie van mij nu 20 jaar geleden.Ik ga daar vanaf vandaag dus niet meer rond draaien, ik ben er al heel mijn leven mee bezig.

Hoe zitten de stukken appels nu in de appelmoes?

Het menselijk gedrag, oh ja. Als kleuter was ik al bezig met te observeren wat de lichaamstaal me vertelde en wat ik hoorde… Ik denk dat ik veel sneller zonder woorden de achtergrond doorgrond. Je kan je niet voorstellen hoe je lichaamstaal je eigenheid in beeld brengt. Die is puur en onbezonnen. Dat is mijn wereld, de puurheid van de mens bloot leggen. Talent – kern talent.

Talent en kern talenten ontdekken, het is echt het lekkerste stukje in mijn appelmoes.

Ik voel me vandaag hetzelfde als mijn kleuter in huis. Hij is zijn appelmoes al spelend aan het maken, soms vliegen de stukken er met geweerschoten uit. Anders schilt hij de appels van onze appelboom in de tuin zo voorzichtig alsof ze poreus zijn en elk moment in zijn handjes uit elkaar kunnen vallen.

Ergens heb ik de afgelopen maanden veel werk verricht. Ik heb het weer helemaal zelf gedaan – van de wens aan de overkant te zijn, terug naar hier te komen – GELUKT zonder in de DIS te gaan, zonder in de hyper sensitiviteit van mijn ASS beeld te kruipen.Zonder mijn lichaam te verlaten. Bij de zaak te blijven, naar de kern van wat ik goed kan…

Appelmoes met stukjes maken…

Zonder al te veel woorden, het is niet de rust dat helend werkt maar de stilte. Ik ga het dus niet verder drijven, zodanig ik weer vragen krijg ‘waar komt je drijfveer vandaan?’ Ik praat alleen maar met wie ik graag wil praten. Zonder gewaden zonder strategieën. Wie wil is welkom. Kom proeven van de huisgemaakte appelmoes.

Een lekker stukje appel in mijn appelmoes is deze

” We weten dat we niets zouden zijn zonder het verdriet en de vreugde waarmee hun geschiedenis was verweven”*

Ik weet dat praten niets zou zijn zonder verdriet en de vreugde waarmee mijn geschiedenis is verweven. Waarbij mijn kennis en kernbegaafdheid een rol speelt waarbij de wereld van EQ niet haaks staat tegenover elkaar. Trouwens dit is de toekomst om over talent na te denken. IQ is gelijk aan EQ

Ik heb gelijk als ik denk dat talent dezelfde humane waarde verdient dan IQ. EQ is waar de creativiteit zit laten we er met ons IQ er verstandig mee omgaan…

Dat is mijn appelmoes waarvan ik potten kan opeten…

*Elementaire deeltjes Michel Houellebecq

5 reacties op ‘Ik heb gelijk als ik denk…

  1. dag Esther, we kennen mekaar helemaal niet maar dit moet me van het hart: wat vind ik dit stuk knap geschreven! Prachtig hoe je via de metafoor appelmoes stukjes van je diepste essentie prijsgeeft! Zelf ben ik geen liefhebber van appelmoes, maar deze smaakt naar meer! Warme groet, Chantal

    Liked by 1 persoon

    1. Oh dankjewel Chantal, het zijn stukken die lang in mijn hoofd spoken, lang over gedacht is, om dan plots te vinden hoe ik het stuk beste schrijf. Zo schrijf ik het liefste eigenlijk. Misschien komt er meer, ik heb er tijd voor nodig… Heel erg dankjewel het is warm in mijn hartje…

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s