‘het is ne IPAD vader !’

Appels met kaneel

Straks is het tijd, tijd om de appels te wentelen in kaneel…

Het is maar hoe je het wil wentelen natuurlijk, iedereen kiest zelf de hoeveelheden kaneel. Het zicht bepaald de hoeveelheid, je neus de juiste sterkte en je gevoel weet wanneer het voldoende is. Het kruid als smaakversterker ‘appels in kaneel’

Wij hebben een familierecept – appel kaneel taart – het extra kruid komt van een reiziger die het kwam verkopen in de kruidenierszaak van mijn overgrootmoeder in de jaren na de oorlog.

Vorig weekend vierde we een 70jarig huwelijk, afgelopen week de sterfdag van ons MA, 93 jaar en altijd heeft ze bij mijn grootouders ingewoond.

Ons Ma was een echte overgrootmoeder, een moeder die hard heeft gewerkt, zelf het schip nog heeft getrokken omdat haar ouders te arm waren om een paard te kopen. Getrouwd met een schipper, dochters gekregen waarvan mijn grootmoeder alleen bleef leven, een man met Parkingson gehad jaren lang.

Maar zoals iedereen een keuze heeft, ondernemen of ondergaan, heeft ze gekozen tijdens de oorlog om te gaan ondernemen. Ze haalde in zichzelf naar boven wat ze het beste kon en wat ze kon doen om te overleven. Een zieke man in bed en een kleine dochter in huis.

Ze onderhandelde voor het eerst over de prijs van de bloem, de melk, de eieren,de boter, de gist, de kruiden met de lokale boeren die stiekem toch nog iets konden maken. Ze had de stiel van ‘onder tafel verkoop’ met scha en schande moeten leren. Regelmatig werden haar rokken langer en breder.

Het is dat wat in je zit, je oer instinkt je oer kunnen, je eigenste kracht en kunnen dat naar boven komt als je op de koord van het leven balanceert. Ze heeft stiekem gebakken, broden, taarten, alles wat ze kon maken in haar inspiratie, in haar toekomstperspectief.

Moed en durf had je zeker nodig om ongezien met je bak waren met de tram van Beerse naar de markt in Antwerpen te trekken. De tram op smokkelend met je verkoopwaren. Daar leerde ze ‘reizigers’ kennen van kruiden , groenten, fruit, vlees, ze had dat wat haar later van pas kwam.

Geduld had ze zeker, ze bracht een dochter groot die met een ‘kwajongen’ uit de buurt optrok, verdween achter de hooibergen – waar die kwajongens de wapens van den Duits in verborgen die ze hadden buit gemaakt –

Geduld hadden mijn grootouders niet, de hand van haar dochter werd met een verwrongen glimlach toch weggegeven en daar was even later mijn moeder.

Mijn grootouders, vader was drukker – na de oorlog was er een materiaal schaarste – Vake kwam thuis van de drukpers zonder werk en zei, ‘ik ga ijs crème maken’. Het netwerk van ons Ma opgetrommeld, over de prijs onderhandeld en hop de eerste ijs was er, hij kocht zijn eerste auto, bouwde een atelier achter de kruideniers winkel van ons ma met een toonbank!

Moeder en dochter hadden een toonbare kruidenierszaak, de eerste in de buurt, het ijsfabriekje draaide en bleef draaien.

Drie dochters die met hun mannen elk weekend meewerkte in de zaken. Ijs maken en de fijnste kwaliteit van kruiden, fonds, charcuterie, koekjes en decoratie, daar kon ik als klein kind me helemaal in vinden.

Ma stond steeds aan de kookpotten terwijl we langzaam binnen druppelde in de keuken. Telkens moesten we iedereen gaan zoeken, tussen de kooktonnen en de diepvries, achter de toog charcuterie snijden en groenten bijvullen. Bedrijvigheid alom.

Tussen de leurders en de soep door werden de nieuwtjes van de week uitgewisseld, schorten aangetrokken, aan de bel getrokken, de winkel gesloten om dan met ze alle naar de gesprekken van het wereldnieuws te luisteren – de Russen en Amerikaanse koude oorlog – en natuurlijk altijd over het zoutgebruik van ‘de ene over de andere’.

Pure nostalgie voel ik opkomen toen mijn grootvader een ‘groot machine’ had gekocht om frisco’s te maken. De eerste frisco’s deden de intrede op de verkoopsmarkt, en wij stonden als familie op een rijtje onze taken duidelijk afgesproken – en geroepen – voor de eerste keer ‘te doppen in chocolade’ en te verpakken. Het gevoel van de eerste keer iets ondernemen die bepaalde sfeer ben ik nooit vergeten.

Later werden dat er meer, met nootjes met 2 verschillende kleuren en zo verder… Wat mislukte mochten we zelf opeten! Waar is die tijd gebleven! Ik stond op om 6 uur en ging gewoon als ontbijt een horentje met superverse vanille ijs halen om op te eten op een stoeltje naast mijn grootvader.

Ons Ma reisde naar Mallorca ze had daar een eigen buddy en een ‘eigen hotel’ ze leerde Spaans, en kwam zo dikwijls terug met wat je nu niet meer kan in je bagage – de lusters die we nu nog zien hangen die zijn allemaal in de valies mee gekomen met ons MA voortgeduwd in de rolstoel – ze heeft altijd een weg gevonden waar andere het niet zagen.

We hebben als familie altijd gewerkt in het weekend, we hebben ook veel plezier gemaakt. In Spanje, toen wij voor de eerste keer met onze Golf naar Spanje reden – mijn vader had de aankoopsom mee voor het verblijf daar- was ik zo bang dat er ons iets ging overkomen dat ik haast de auto niet uit ging om pipi op een Franse wc te doen…

Nu moet ik lachen, we hebben in onze tochten naar ginder echt veel moois gezien, en heel veel zien veranderen.

Mijn jeugd vakanties zijn allemaal daar geweest. Het was daar goed met de huisgekko in de slaapkamer. De hop in de dadelboom, en de citroen en appelsien bomen in de tuin.

Vorige week 70jaar getrouwd. Ik kan het eigenlijk nauwelijks geloven, hartinfarcten, hersenbloedingen, heupverbrijzelingen en dan kranig en goed een ‘het is ne IPAD vader !’ uitspreken als je ‘ons’ cadeau krijgt.

Ja dàn heb je volgens mij in je genen zitten – ondernemen! – wat er ook gebeurd, onderneem!

Dàt is mijn familie les, onderneem! Heb je iets? werk eraan, overkomt je iets? zoek naar een oplossing, kan je iets? gebruik het, weet je iets? verbreed het, maak van je leven een goed leven.

Het goeie leven ! ik zit er midden in en het kan alleen maar beter worden!

20161211_0832491

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s