er uit getrokken…

cropped-cropped-12321291_1006346576096286_7014117405224573428_n1.jpgEr uit getrokken

Plakkers gaan voorzichtig

Voorzichtig

Van de wondjes

 

Af

Gesneden en getrokken

 

Kriebels

 

Even wrijven

Als het mag

 

Het is altijd

Raar wanneer

Iets uit je lichaam

Gaat

 

De wondjes

Helen

Littekens

 

Verdwijnen

 

Draadjes

Niet meer nodig

 

Een stap

Eruit getrokken

 

Afknipt

Afgehandeld

 

Klaar

Voor wondzalf

 

Nog heel even

Dan zie je er niets meer van

 

Dan is het alsof het is verdwenen

 

Dan zie je alleen

De wondzalf

 

Nog staan

Als relikwie

Van dat

 

Wat eruit is gesneden

 

_______________________________________________________________

Voor K van Esther

Ik herinner nog die dag als gisteren, ze nemen dan een soort klein mesje, en soms moeten ze echt wat dieper trekken aan de draadjes om ze met de lus van het mes vast te nemen en te trekken. Een speciaal gevoel is dat, zeker op die plaats in je buik en je onderbuik.

Meestal krijg je ook de eerste vragen van de dokters ‘hoe gaat het nu met je’. En slimme dokter die weet dat er een rouwproces bezig is, of nog moet beginnen. Misschien geeft hij/zij wel tips?

Het is wel een eerste belangrijke stap, de buik is gecontroleerd en er zijn specifieke vragen gesteld over de fysieke genezing, het helen van de buik waargenomen en opnieuw verzorgd voor de goed wondheling.

Kan je goed naar het toilet gaan?

Je antwoord zoals je dat doet als je bij de dokter bent, vele patiënten die houden zichzelf sterk en praten niet of bijna niet over hoe ze zich echt voelen bij het hele voorval.

Hoe belangrijk het is om in de spoed een bekende dokter te zien bijvoorbeeld, het is belangrijk om dit door te geven dat dit belangrijk is voor het verwerken van de gebeurtenis. De woorden en de gevoelens die in dat eerste gesprek bij het uithalen van de draadjes zijn belangrijk en ze hebben zeker een plaats in dat doktersonderzoek.

Het is een eerste belangrijke stap naar verwerking en het begin van een rouwproces dat er gewoon bijkomt. Dikwijls is het voor een arts een indicator hoor.

‘Je zei er niet veel over’ zei ze bij mij na de verschillende operaties van de endo en als laatste de buitenbaarmoederlijke zwangerschap. ‘ik wist dat het niet simpel was, en ging zijn’ vertelde mijn dokter nadien. Het was ook zo. Het alter ego heeft zich ontwikkeld en sterker gemaakt. Het uithalen van de draadjes voelde voor mij op de duur als het wegsnijden van een eigenheid.

Vandaag zie ik je, we gaan samen lunchen.

Dat is wat we meer gaan doen, genieten van de mooie dingen, straks komt de lente eraan, we gaan genieten van de mooie dingen om de andere natuurlijk een plaats te geven.

Ik kijk ernaar uit…

Liefs Esther

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s