verbonden

20160202_092313gesluierd verbonden aan een ketting…

ik heb net weer eens iets moeten doen wat heel mijn leven al zijn gang gaat.

leuke afspraken moeten verzetten, en zelfs gewoon afbellen. geen onderzoek starten bij Indigo* deze maand, waarschijnlijk geen schrijf dag in Antwerpen deze maand, geen, niets, ‘rinus’ is weer in het Estherland.

het is een cirkel, verbonden met een ketting, op lichamelijk vlak – het dieet is wel echt een dieet, ik mag geen fouten maken of ik heb er veel last van, op emotioneel vlak – als ik zo sluimerig ben van ziek te zijn ben ik vaak iets te veel ASS in gedachten en emoties – en financieel vast geketend.

het is dan dat ik niemand die ik maar zeer oppervlakkig ken wil zien – geen schoolpoort toestanden brrrrr – ik bibber ervan en voel me dan net klein duimpje.

communiceren gaat dan ook niet vlot, ik vergeet wat ik wil vertellen en denk sneller dan ooit, en dat communiceer ik dan, tja dat gaat ook niet vlot natuurlijk.

dat zie je duidelijk aan de bloglezers, gemiddeld een vrouw en een vrouw en een paardenkop, hoe komt het in hemelsnaam dat ik het doe? het volhouden van dat wat ik mijn hele leven heb gedaan, doorgaan ook al verstaat de ‘andere’ kant het nauwelijks meer…

http://www.autismeholistischbekijken.nl/ik-wil-niet-compenseren-ik-wil-leven/

ik zeg dan ‘ja’ wanneer ik ‘neen’ had moeten zeggen en voel spijt opkomen meteen erna. de eenzaamheid sluipt naar binnen in de wachttijd voor de operatie, het is alsof mijn lichaam dit zo heeft onthouden en dat automatisch gaat doen…

mijn autistische aanleg legt overlevingsstrategieën aan die al bestaan en zoekt er nieuwe die diep gaan wroeten in de verbondenheid tussen lichaam geest en onzichtbare gewaarwordingen, stelt zich nog meer vragen en blijft niet stil zitten…

het malen en het vermalen zonder al te veel galblaas spuwen is een boodschap.

dan is het voor mij belangrijk dat ik een ‘uitkijkpunt heb’. volgende week ga ik met onze westie’s naar de trimmer, naar het mooie landschap van Maas & Voerstreek van Nederlands Limburg.

wat een geluk dat mijn goede vriendin gisteren mega fantastisch nieuws had, ze is aan het lesgeven op de kunstacademie in glas, joepiedepoepie ! voor het eerst leer ik dat je ook centjes kan verdienen met werk dat je met hart en ziel doet & vooral ‘dat het vanzelf gaat’ zomaar vanzelf zonder extra investering!

wat een droom, ik gun het haar van harte ze heeft weer eens voor me een wereld van verschil laten zien!

en verder mijn oren horen geen nieuws, gaan niet op in de zoveelste stoten van de wereld micro en macro wereld, het heeft even totaal geen zin!

ik ruik de hyacinten zie de zon schijnen en denk, ik ga meteen even dweilen…

mijn hart verteld me, heb vertrouwen je kunt het het klopt…

Het is niet

Zo

Dat je sterkte

 

Altijd zichtbaar

Is

 

Het is ook niet zo

Dat je  zwakte

Altijd

Zichtbaar moet zijn

 

Soms is het zijn

Al voldoende

Om gewoon

Even te zijn

 

Even niet sterk

Te zijn

 

Daaruit de kracht te voelen

Daaruit je zon te leren schijnen

Daaruit even te leven

 

Zoals het leven is

_________________________________________________________________

*http://www.indigovzw.be/home

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s