in de blinde vlek !

Ik ben

Gisteren

Recht in een blinde vlek

Gezet

 

Langs de randen

Heb ik gebost

 

Meermaals

Gestoten

 

Sterk

Een blauwe plek

 

Gisteren

Ben ik even

Opgelicht

 

Mijn voeten

Omhoog

Gezogen

 

En neergezet

Daar waar ik

De richting

Niet van wist

 

Opgenomen

En neergezet

 

Met een kracht

Floep

In de blinde vlek

 

Nu voel ik het

Raar

Het is even

Even

Raar

 

Maar

Ik zit in die

Blinde vlek

Naar het ongemak

Te staren

 

Even

Alles laten

Bezinken

En zeker niet verdrinken…

_________________________________________________________________________________________________

Ik heb gisteren iets kunnen ombuigen van iets zeer naars naar iets positiefs. Ik dank van harte die mevrouw die me even heeft opgelicht !

ik wist het al, nu voel ik het ook.

gisteren avond om 16.30 heb ik voor het eerst tegen iemand gezegd ‘dit kan ik gewoon niet communiceren, ik weet niet hoe ik dit moet communiceren!’

gewoon op de simpele vraag, hoe voel je je nu?

op het moment ben ik zeer diep in mijn schulp, ik denk veel in een tunnel visie, en probeer uit alle macht om daaruit te komen…

ik heb een muur, al lang, voor de mensen die ‘buiten’ mijn comfort zone staan’ en die toch bezorgd zijn om mij. het heeft allemaal te maken met niet kunnen en niet genoeg flexibel te zijn.

het heeft te maken met kwetsbaarheid en vertrouwen. iedereen die me ‘onder handen krijgt’ weet dat ik heel heel moeilijk vertrouwen geef, het is een onderzoek in mezelf, kan het wel?

natuurlijk heeft dit te maken met wat ik heb meegemaakt ( ik vergeef het ) de muur is gezet, die is in afbraak, allee de muren die ik zie zijn in afbraak, in sommige kamers kom ik gewoon niet meer, en dus ik weet wel dat ze er zijn, maar ik wil – ego – ze eigenlijk niet meer zien = de blinde vlek.

de laatste jaren, door het gevoel dat het moederschap zo enorm zwaar aanvoelt, ben ik nog dichtere muren tegen mezelf gaan bouwen…

bijna vastgeketend tussen de muren met mezelf ertussen in.

nu komt natuurlijk mijn onvermogen naar boven – het communiceren vanuit de niet betreden kamers, dat is uiterst moeilijk geworden.

mijn moeder zegt heel dikwijls ‘ik weet niets van jou’, en als ik dan toch iets zeg is het bijna in  – oneliners – en dan stop ik.

de buffer die ik inzet is schrijven, het heeft met de stilte te maken, niet spreken, niets horen, jezelf niet hoeven te horen…

tja, niet horen is ook niet luisteren…

al weet ik heel goed hoe ik in stilte kan luisteren, en voelen in stilte, alleen als ik alleen ben, bijna vastgeketend en in mijn huis.

het punt waar ik het meest ASS vertoon is het uitspreken van dat wat mijn hart wil vertellen…

ja en vertrouwen geven blijft een stap ‘That’s one small step for (a) man, one giant leap for mankind’

ik wil niet meer stug en star zijn, graag wil ik vertellen aan mijn dierbare, graag wil ik kunnen communiceren, alleen ik kan het niet met iedereen die me vraagt iets te vertellen.

waar geen vertrouwen zit is er een muur…

of zoals mijn gesprekspartner gisteren vertelde – als ik even een stap te dicht zet, ben je bot en sluit je je deur, dan hoor je gewoon niets meer van je. en dat kan je behoorlijk lang volhouden.

dikwijls is dit uit onmacht, wel weten dat die blinde vlek er is maar ze niet kunnen pakken, aanpakken en inzetten…

ik heb duidelijk een paar stappen overgeslagen rond mijn eerste levensjaren, ik heb niet leren communiceren met andere.

de spiegel loopt hier in huis, hij zei me nadat de juf hem liet spelen met ‘eens een ander speelkameraadje ‘ – mama met … kan ik niets – dan is hij met het speelgoed beginnen te gooien… op straf gezet zijn en niet weten waarom?

ikzelf deed dat niet, ik heb heel mijn kleuter jaren als het kon achter de poppenkast gezeten of in het hoekje dat donker was…

het zegt heel veel over de blinde vlek die toen al aanwezig was en die nu veel groter is geworden dan toen.

NU ben ik er midden in gezet, en het voelt extreem wankel, maar ik blijf graag staan! de eerste stap is gezet !

dankjewel!

20170331_101438[1]

4 reacties op ‘in de blinde vlek !

  1. Het is zo Marije, ik heb al veel blinde vlekken mogen ontmoeten en ben er al meermaals gaan instaan, het is niet de eerste keer, maar deze is wel een heftige moet ik zeggen…
    (het kwam niet vanuit een veilige omgeving…)

    dankjewel voor je steun, ik heb zin in doorgroeien !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s