vandaag gaat er iemand…

ik ben net in de douche geweest, altijd een moment waarop in ‘de dingen over me heen laat stromen’ nu niet anders, ik was even weer helemaal in het moment waarop ze zeggen

  • mevrouw ik ga u klaarmaken om naar het OK te gaan.

dan slaat toch nog steeds mijn hartje over, na zoveel operaties in de onderbuik was deze toch weer speciaal…

ik reed met twee helpers mijn ‘oeroud bed’ zei de logistieke medewerker, naar het 0ste.

‘dag mevrouw en succes he’ en ze vertrekken…

daar lig je, meteen herkenbaar de poetsmiddelen van het OK, ‘ja zei mijn lichaamsgeheugen, en meteen een lichamelijke reactie die precies niet in verband stond met de mind, bibberen van onder tot boven…

een man kwam naar de map onder mijn hoofdkussen kijken. in eerste instantie een ietwat biezare met klompen. zoals je dat verwacht van iemand in het OK (geen crocs deze keer)

‘mevrouw wat is uw naam?’ terwijl hij mijn naam las. ‘ja we moeten zeker zijn dat we de juiste onder handen nemen hé’ nog steeds een stevige mannen stem die tegen me sprak.

ik brak het ijs en zei dat mijn kleinste teen moest geopereerd worden, hij lachte en zei natuurlijk dat hij heel goed kon lezen, ik lachte…

‘we zullen uw teen mooi onderhanden nemen hoor’ lachte hij terwijl ik op de operatie tafeltje stapte en op dat smal ding ging liggen, al bibberend.

ik vroeg hem of hij het infuus in mijn arm op de zelfde plaats kon steken als toen een maand geleden. ‘we zullen zien’ zei hij met zijn diepe mannen stem. hij spande de rek op mijn boven arm en begon te tikken op de aders, ik mocht niet pompen! ‘niets doen zei hij’, ‘ik weet welke de beste zijn!’.

‘je hebt ervaring?’ vroeg hij, ik antwoorden dat hij het blijkbaar ook had.

‘ja al 40 jaar’, ik zei dat hij dan kon uitkijken naar zijn pensioen?

‘ja op het einde van de week is het gedaan’ zei hij

‘wauw’ zei ik, ‘wat ga je doen?’

‘ik heb heel wat voorbereid zei hij, de tuin…’

het was een zeer hartelijk gesprek, ik bedankte hem dat hij mij na 40 jaar nog zo goed heeft ontvangen in zijn OK.

ik vroeg hem nog dat hij bewust voor verpleger had gekozen? ‘neen, bijlange niet!’ lachte hij. toen ik heb vroeg hoe hij in de OK is komen werken (omdat dit toch niet een zo vanzelfsprekende job is) zei hij bijna ‘ik ben er in gerold’ …

net toen de slapende vloeistof me meenam zei hij – tot ziens!

….

nu vandaag is het zijn laatste dag in het OK in het ziekenhuis van Mol, ik dank hem zeer!

morgen is hij in zijn tuin aan het werken, zonder ooit geopereerd te zijn geweest ‘want dat is het ergste wat hem kon overkomen’ hij weet immers veel te goed hoe het eraan toe gaat in het OK.

ik gun die groene man een hele goede gezondheid en een heel heel fijn 2 leven!

IMG-20160701-WA0001

4 reacties op ‘vandaag gaat er iemand…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s