de klappen van het leven

soms heb je geen

woorden meer

om te weten

 

dat net dat

wat je dierbaar is

in het leven

 

te horen

in slecht nieuws

dat zich opstapelde

 

alsof het mooi

opgestapeld moet worden

in een stère hout.

 

kon ik maar van het nieuws

dat gisteren binnenliep

brandhout maken

 

en opstoken…

de lucht in….

____________________________________________________________________________________________

soms heb je geen woorden voor dat wat er gaande is in de familie. we hebben de afgelopen maanden meer in het ziekenhuis gezeten dan erbuiten geweest. vanaf februari al. eerst ik, dan mijn grootmoeder, nu slecht nieuws van de broer met beperking van mijn man.

ik heb er even geen woorden voor. het leven staat even helemaal te beven…

ok met mij gaat het een week na de operatie goed. wat een geluk.

ik vertelde tegen mijn man dat ‘we nog meer het plezier moesten gaan opzoeken’ anders gaat het nog heel moeilijk worden, langs de kant van mijn man.

hij heeft zijn vader 3 jaar geleden verloren aan prostaatkanker, ik ben nadien ziek geworden aan mijn schildklier met een jodium behandeling en uiteindelijk ook een auto-immuunziekte, zijn mama weet nog steeds met haar verdriet geen blijf en is in stagnatie in haar leven, ik word nog zieker en verslind mijn eigen schildklier, ik genees weer, en nu 2 operaties op korte tijd.

nu zijn broer ernstig ziek, met een mama die niet meer weet wat en hoe.

ik heb het heel erg te doen met mijn man. hij is de allerliefste van de wereld, maar nu is het even bikkelhard…

een gehandicapte broer die niet kan spreken in het ziekenhuis, het komt heel erg aan…

ik ga opzoek naar iets plezantst om elke, week en maand te doen voor ons… start!

Het is niet het doel,het is de weg in het proces (1)

 

 

 

11 reacties op ‘de klappen van het leven

  1. Wat erg Esther. Ik voel met je mee… ik weet hoe zwaar verdriet kan doorwegen op zonnige dagen. Ik was er ook ooit… Precies in zo’n zonnige zomer… waarin iedereen blij lijkt en jij de zon moeilijk kan zien. Ook al is ze er. Het is verschrikkelijk om mensen die je zo liefhebt te zien lijden en machteloos te moeten toezien. Je kan er alleen maar zijn. En de kleine dingen die je kan doen, brengen vaak troost. Veel sterkte en moed. ❤️

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel Lieve Matroos, ja het hoort bij het leven hé, dat beven. ooit gaat het ook minder worden en zelfs over gaan… mijn man is ongelofelijk moedig en wij kunnen alleen maar plezier maken door samen te zijn en voor elkaar goed te zorgen, en dat doen we en daar krijgen we moed van en worden we sterk van… dankjewel Matroos, het moet er soms even uit…

      Liked by 1 persoon

  2. Ik sluit me helemaal aan bij Matroos Beek. Wat veel krijgen jullie voor de kiezen.
    Ik vond het tot vorige week al veel….
    De zon blijft schijnen, maar er zitten wel wat donkere wolken boven jullie hoofdjes. Ik ga blazen…zachtjes blazen naar het zuiden. Ze verdwijnen niet, zo is het leven, maar misschien dat er zo nu en dan een zonnestraal doorkomen kan.
    Heel, heel veel sterkte lieverd 💖 xxx

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s