Moeders in je leven

De gans schreef gisteren een gastblog voor wolfsvrouw,

https://wolfsvrouw.wordpress.com/2017/07/03/moeder-versus-mama-gastblog-de-gans/

ze legde de vinger op de hartslag van vele vrouwen, moeders en dochters voor mij persoonlijk.

voor de lezers hier ook blijkbaar! dank jullie wel voor jullie mooie reacties.

ik kan alleen maar beamen dat ik een wonderlijke mama heb – mijn moeke – die me heeft opgevoed zoals zij niet is opgevoed.

persoonlijk zitten we in een ander situatie, we zitten midden in een familie storm.

stromen die we willen begrijpen, en daar komt ook afscheid nemen bij, rouwen ook…

het hakt er diep in, omdat het afscheid nemen is van die die nog leven…

Als je de ravijnen tegen stormenbeshermd

wij zitten in een ‘patronen en rolmodellen’ doorbraak bij de moeders in onze familiebanden.

een storm die elke familie mee kan maken…

door de stormen leer je ‘zien’ wie je bent, wat je rol is, waar je hart van klopt

zowel in het boek – de ontembare vrouw – als in – intens leven en sterven – lees ik dat je kan leren ‘zien’ waarvoor je leeft…

deze zinnen zijn zwaar op het hart, ik weet het. en toch de waarheid is het leren zien en ervan huilen, lachen en weer verder gaan…

het doorbreken van de patronen helpt je kinderen altijd in hun leven!

persoonlijk heb ik nu pas mijn moeder leren kennen als de moeder die er altijd is geweest, maar nu nog dieper vanuit het hart. ze ‘staat’ er nu zoals ik ze altijd heb aangevoeld.

zelf kan ik nu ook pas de vorm van moeder, vrouw en mama aannemen, gewoon omdat ons – rolmodel van moeder – er niet meer is.

mijn moeke is 70 geworden, en nu maken we pas de diepere betekenis mee dat ons ‘moeders’ maakt van onze aarde…

ik hoef niet meer opzoek naar de oermoeder in de boeken die ik las, maar niet verstond…

ik voel ze, ik zie ze, ik beleef ze !

en ja hoor het heeft met rouwen te maken, afscheid nemen van een rolmodel is wel schrikken als je tot dat inzicht komt.

rouwen om vastgelegde patronen die zich steeds herhaalde van generatie op generatie is een illusie in het leven inzien. het patroon ook benoemen als illusie, de pijn ervaren en ervoor rouwen…

het is een orkaan, een storm waarvan ik eigenlijk geen schrik meer heb. ook het diepe verdriet is bij me weg gegaan, nu zijn de dingen de dingen die ze zijn. ik heb ze altijd zo aangevoeld.

de illusie is verdwenen, ik zie de schoonheid van de groeven in de verte verschijnen.

in de moederschoot van mijn rivier op aarde !

en dit samen met mijn moeder.

van onschatbare waarde !

__________________________________________________________________________________________

verder uitleg die dieper ingaat op Anima en Animus vinden in jezelf op

https://wolfsvrouw.wordpress.com/2017/07/04/anima-en-animus/

____________________________________________________________________________________________

20170703_163011

dit boek is een aanrader voor iedereen die het moeilijk heeft met een ‘ouder’ .

Elisabeth Kübler – Ross leert de symbolen taal zien, ze leert je in dit boek zien naar de eerlijkheid van het leven.

5 reacties op ‘Moeders in je leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s