exit zenuwachtigheid

gisteren schreef ik in de morgen een blogje over mijn aankomende wandeling die ik sinds lang weer begeleide.

mijn mee – wandelaar had me dit gevraagd, en zo gingen we op stap.

ja de eerste stappen op zeer bekend terrein waren wel met een tikje verhoogde hartslag. ik stelde gewoon een vraag, en zo begon ik aan de begeleiding van de wandeling.

exit zenuwachtigheid…

ja het was straf, ik was ineens in mijn rol, maar wat is mijn rol?

ik ben klaar om op geoefend te worden, ik ben de schouder waar je even op kan steunen, ik ben een mee -wandelaar om je verhalen te ondersteunen, je raad geven, maar ook je even uit je comfortzone te laten stappen, om zo patronen te laten herkennen en er ook mee te laten werken…

ik heb gisteren geleerd dat het effectief zo is wat ik voelde en wat ik al lang geleden las in de gespecialiseerde boeken.

  • wanneer je over ‘rouwen’ begint te praten merk je snel dat de tijd voor het rouwen ingenomen wordt door de dagdagelijkse zorgen en beslommeringen
  • wanneer je dieper gaat vragen hoe jij als rouwend persoon verwachtingen hebt van je wederhelft, die wel of niet ingelost kunnen worden…
  • wanneer je vraagt wat je nodig hebt om te rouwen, dat de tranen lopen over de wangen en meestal het antwoord rust en tijd komt

het is inderdaad belangrijk om voor ‘het rouwen’ tijd voor vrij te maken. het is inderdaad belangrijk om voor ‘het rouwen’ ruimte vrij te houden om te rouwen.

tijd vrij maken, ruimte vrij te houden, grenzen stellen, argumenten duidelijk en helder communiceren…

in deze vluchtige maatschappij is het niet éénvoudig om aan een proces te beginnen waarvan je weet waar je begint, maar niet weer waar je gaat eindigen.

rouwen hoort niet echt meer bij het leven, het is in tijd beperkt – ben je nu nog niet beter? – gaat het nu nog niet? – …

rouwen is een zeer bijzondere perioden waar je inderdaad tijd, ruimte voor nodig hebt. dit leren communiceren naar diegene waar tegen je het het beste vertelt wat er in je omgaat en waaraan je bent begonnen dat is een belangrijke eerste stap.

bij de eerste wandeling hebben we het onderwerp grenzen bepalen en ruimte afbakenen bewandeld.

we gaan verder de natuur in, ik kijk er naar uit en ja hoor ook voor een begeleider nog een motiverende les geweest vandaag !

man-1225488__340

11 reacties op ‘exit zenuwachtigheid

  1. Je ‘drie puntjes’ zijn -jammer genoeg- zo waar….
    En toch is het niet altijd gemakkelijk om mensen met een groot verdriet bij te staan met de juiste woorden op de juiste momenten…, juist omdat iedereen zo anders is.
    Fijn dat jij dit durft en kan!

    Liked by 1 persoon

  2. Rouwen kan niet geprogrammeerd worden. Dat begrijpen velen niet. Een diepe rouw heeft lang lang nodig… het is vaak met vallen en opstaan. Je leert ermee leven, maar sommige soorten verdriet gaan nooit meer over, denk ik… Dikke knuffel X

    Liked by 1 persoon

  3. Wat mooi geschreven!
    Zoals meer mensen het hier al aangaven. Rouwen is persoonlijk. Niets is vreemd en niets is raar. Je doet het in jouw eigen tijd en tempo op jouw manier. Ik denk persoonlijk ook niet dat je het een plekje moet geven, dan is het net alsof je het afgesloten hebt. In mijn beleving kan dat niet. Je leert er alleen op een mooiere en betere manier mee omgaan.
    Het gevoel hebben dat iemand goed naar je luistert, iemand waarbij je je helemaal veilig voelt, kan je daarbij helpen.

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een mooie en dankbare taak, maar ook heel zwaar denk ik, temeer dar er eigen verdriet ten grondslag ligt aan deze kennis.
    Rouw is inderdaad voor iedereen anders , en rouw heeft ook verschillende vormen, maar voor wie een luisterend oor nodig heeft is het een zegen als dat oor geboden wordt. .
    Wat mooi dat je dat kunt doen, daar zijn vast veel mensen mee gebaat . Ook het concept “wandelen”lijkt me erg goed want wandelend is praten veel makkelijker, alleen al omdat je niet perse elkaar in de ogen hoeft te kijken , wat psychisch minder druk geeft ! Heel knap dat je het kan.

    Liked by 1 persoon

    1. heb heb het lang gedaan wandelen met mensen in de natuur, nu doe ik het alleen (echt alleen ) voor mensen die het vragen en nu veel specifieker – rouwen – blokkades – creativiteit – schrijven in de natuur. ja het is fijn om te doen! Dankjewel Rietepietz

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s