Kreukels loslaten ? Kan dat eigenlijk wel?

gezond-eten-gezond-hartdeze week twee blogs gelezen over deze onderwerpen.

de eerste ging over ‘kreukels’ in je leven van blogster De gans, gisteren van blogster Annaberg over loslaten een hype…

ik stel mezelf de vraag, kan je ‘kreukels’ loslaten, je gevoelige gebeurtenissen die je door het leven hebt ‘opgedaan’ en of ‘opgelopen’

eigenlijk zit er in loslaten een heel proces achter, het is idd zoals een andere blogger zegt niet te verwarren met ‘parkeren’ en er niet meer naar om kijken, neen het is een manier van ‘rouwen’, met verschillende stadia om dan te kunnen overgaan tot loslaten.

laat ik even heel eerlijk zijn, een paar jaar geleden kreeg in een innerlijke braakneiging bij het woord loslaten. ik steigerde bij het woord, ging in galop heel snel ervandoor als ik het woord hoorde, las of zag verschijnen als helende ‘god’.

nu nog als ik het woord schrijf denk ik, het is een ‘huis – tuin en keuken’ woord, ze hadden veel beter het beschreven als een metafoor – dat wat je innerlijk nodig hebt om goed te leven’ in de zin van – gezond loslaten, extra vitaminen voor het leven –

want met gezondheid zijn we allemaal bezig…

maar goed, misschien is het dan niet vreemd als je beseft dat – loslaten eigenlijk afvallen betekend – af vallen van ballast – wat is dan die ‘ballast’? iets dat je heb opgelopen en hebt meegemaakt in je leven waarbij je niet zo een goed gevoel, gedacht en beleving bij hebt gehad.

loslaten doen we massaal, scheiden kan een voorbeeld zijn, het echte ‘loslaatproces’ komt meestal na de scheiding, daarna heb je nog gemeenschappelijke gebeurtenissen die bij het loslaten van elkaar horen.

je moet bij loslaten door een proces van rouwen, om daarna een andere ‘blik’ te krijgen op dat wat er is gebeurd in het leven en dat onaangenaam is geweest.

een ander gevoel, een ander gedacht een andere beleving voor dat wat je hebt meegemaakt en wat je hebt doorgemaakt vraagt om een verwerkingsproces. het woord loslaten omvat een heel innerlijk verwerkingsproces, loslaten is niet ‘spullen vastnemen en weggooien of weggeven’…

maar wie ben ik om dit hier te schrijven?

ik kan persoonlijk alleen maar schrijven wat voor mij van toepassing is geweest om het proces van loslaten ook toe te laten om ruimte en ontvankelijkheid te vinden ‘zijn’ werk te laten doen.

loslaten van zeer onaangename verdrietige gebeurtenissen is echt werken.

ik heb het laatste jaar gewerkt aan mijn verloren zwangerschappen en mijn gebeurtenissen op het vlak van onvruchtbaarheid, vruchtbaarheid en uiteindelijk mama worden, goed te bekijken, omdat ik een boek wens te schrijven!

hoe ga je een boek schrijven over endometriose als je plots door een operatie geen endometriose meer hebt na 20 jaar te hebben afgezien?

ik heb een doel met dit proces van rouwen en loslaten voor mezelf gecreëerd. ik heb een doel, en dit doel heeft een krachtig proces in gang gezet. eerst van diep rouwen, want dit had ik nog niet gedaan, dan met het doel om ‘de onderwerpen uit mijn boek’ leesbaar en verstaanbaar te maken, voor mezelf in de eerste plaats…

dan heeft het proces echt een uitwerking gevonden in loslaten. het zien van je ballast – het dieet van comfort food – wat eet ik innerlijk dat niet meer nodig is om gezond te leven? is het eerste wat ik heb gedaan. (in mijn geval letterlijk en figuurlijk – 10 kilo nu)

dat zien van je ballast komt achter rouwen. het vasthouden aan herinneringen die onaangenaam zijn geweest heeft twee delen, de herinnering kan je met andere ogen bekijken door de details op dieet te zetten, maar de gebeurtenis te houden want deze zijn gebeurd in je leven en maken je wie je bent.

dat is hoe ik ben begonnen aan loslaten. en dan is loslaten een goed innerlijk proces dat alles in gang heeft gezet bij mij, alles heb ik bekeken doorgegaan en uiteindelijk op dieet gezet, tot ik het dieet zo gewoon was dat het gekende en zichtbare en voelbare – waar ik last van had als ik dat ‘at’ – niet meer ‘at’ niet meer in emotie voelde, waardoor mijn gedachten daarover sterker werden en mijn beleving sterker maakte zo dat ik sterker werd om met de gebeurtenis om te gaan…

een proces van 1 jaar met een aanloop van 4 jaar. ja hoor zoveel tijd neemt het in beslag!

neen als je kreukels wil glad strijken laat dan de kreukels die de gebeurtenis heeft gemaakt er maar in, maar de andere rest kreukels die geen zin meer hebben strijk er die dan maar uit…

en loslaten is gezond  – gezond loslaten,  zijn extra vitaminen voor het leven –

fruit-bowl-1600003_960_720

fotobron PX

 

 

18 reacties op ‘Kreukels loslaten ? Kan dat eigenlijk wel?

  1. Loslaten is een van de moeilijkste dingen die we moeten leren. Ik ben van mening dat het niet letterlijk loslaten is, voor mij is dat meer een uitspraak want ik denk dat je nooit echt loslaat. Dat er altijd wel een draadje blijft zitten.
    Ik denk dat het meer berusting is in de dingen die je zou moeten loslaten, berusting en acceptatie.
    Maar hoe je het ook ziet of het ondergaat, het is verrekte moeilijk.

    Liked by 4 people

    1. berusting ja voor een deel, maar het begint toch echt met proces dat bij rouwen hoort, voor je echt kan loslaten heb je al wat watertjes door zwommen en dat maakt het lastig. het heeft absoluut met acceptatie te maken hoor, maar dat is rouwen en daarna loslaten…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s