Als kind hield ik van…

wolken !

sunset-229335_960_720

uren lang heb ik naar de wolken liggen kijken. hoe de wind ze verder blies, hoe ze bleven hangen en groter werden en ja gewoon zelfs verdwenen…

ja de wolken zijn mijn bondgenoot toen als kind en nu als volwassen vrouw.

er gaat echt geen dag voorbij of ik heb ik mijn dagboek, in de rechterhoek bovenaan de pagina naast de datum de wolken beschreven en wat ze doen.

over wolken fantaseren hoe het leven daarboven zou zijn, dat doe ik van nature al heel mijn leven. een leven tussen en op de wolken, ja je kan het in mijn dagboeken terug vinden.

er is veel vergelijkbaar met dagboek schrijven – wat ik al snel begon te doen als kind – en het weer om ons heen. ik heb als kind al geleerd dat alles wat de natuur in mijn omgeving is en was heel belangrijk was toen en nu is in mijn leven.

buiten zijn er de wolken, de maan, de sterren, de planeten en andere interessante dingen te beleven. BUITEN !

als kind hield ik van buiten zijn, van schrijven, van wegdromen, van rust en de ruis van de wind…

mijmeren en wandelen, het hoort bij mijn leven, alleen maar ook met vriendjes. later ook met mensen, en nu met onze westie.

ik heb gewoon mijn kinderlijke verwondering doorgetrokken naar mijn levenstijd nu. met mijn heel gezin gaan we regelmatig naar buiten, om de vogels te observeren die gebruik maken van de wolken, de thermiek.

vandaag schrijf ik over de mijmeringen die ik heb gemaakt als kind liggend in het gras kijkend naar de wolken, wandelend over een uitgestrekt landschap altijd kijkend naar de wolken die mee wandelen, mee mijmeren.

ik schrijf en blijf schrijven, ik lees en blijf lezen, ik blijf naar de wolken kijken !

waarschijnlijk straks schrijf ik een boek, een kinderwens. over mijn sterren in die wolken.

mijn twee liefdes als kind, in woorden verpakt als een boekenwolk, mijn droom op dit moment.

letters-2111537_960_720

dit artikel is geschreven naar aanleiding van Schrijfzinninge blogchallenge oefening

meer over deze training te vinden op deze website

http://www.schrijfzin.com/

14 reacties op ‘Als kind hield ik van…

  1. Naar de wolken heb ik als dromer altijd gekeken.Wij hadden een buitenverblijf en ik was de oudste van 5 dus was er nooit iets helemaal van mij alleen,nooit tijd voor mezelfAls oudste moest er steeds gewerkt worden en als ik even weg wilde moest ik de 4 kleintjes meenemen,Soms trok ik er voor dag en dauw ongemerkt op uit naar de heide,legde me op mijn rug zodat ze me niet zagen en keek naar de wolken waarin figuren gevormd werden..Ik verloor er begrip van tijd..hoorden ze wel mijn naam noemen maar bleef roerloos liggen afgesloten van iedereen.Dat was mijn manier van overleven Ik heb altijd van de natuur genoten en tot nu is de natuur altijd mij plek om rust te vinden

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s