levenswaardig

wegwijs-in-beslissingen-rond-het-levenseinde.20170919124200

ik luister nu op het moment al even naar radio 1, ik huiver en sla regelmatig mijn handen tegen mijn hoofd.

een levenswaardiglevenseinde, het is het recht van iedereen die volwaardig de wens heeft uitgedrukt om het levenseinde zelf te bepalen.

ik heb twee palliatieve sedatie meegemaakt bij de familie van mijn man. het is inderdaad zoals ze zeggen een paar dagen afzien en ja ook wachten…

al ging het dit jaar bij M zeer snel, het ging een paar jaar geleden helemaal niet snel. al wisten we heel goed waaraan we aan toe waren, het is één van de ingrijpendste gebeurtenissen die ik heb meegemaakt in mijn leven. niet alleen het het ‘einde’ door het slaapmedicijn en pijnstillers te verhogen.

bij de eerste keer hebben we begeleiding gehad van Ispahan. we is de echtgenoot, en de zonen. zelf ben ik er minder bij betrokken, en mijn zoon zeker niet omdat hij te klein was.

maar hier gaat het niet over – het gaat over de wilsbeschikking voor een waardig levenseinde – euthanasie en hoe bepaalde artsen hiermee omgaan.

oh hemel, oh hemel, oh hemel !

het is de wet en het persoonlijk interpreteren van een menswaardig levenseinde is van levensbelang voor iemand die de wil bewust heeft genomen om zelf de regie in handen te houden om een volwaardig levenseinde te regisseren.

het is iets dat me al heel lang bezig houd, wat doe ik met mijn leven? ik ben geboren, ik doe mijn best om mijn leven in mijn handen te houden, ik ga dus ook mijn eigen levenseinde bepalen….

tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuttttt….

je moet er jezelf in verdiepen, of je kan dat zelfs niet bekomen. en daar raak je een zeer gevoelige snaar. waarschijnlijk omdat ik weet hoe het gaat in een ziekenhuis. je moet op voorhand veel vragen als je vragen hebt, nog meer vragen stellen.

en zeker als je op je zwakste bent zorgen dat die gene waarmee je in het begin mee gepraat hebt weet wat je wensen zijn.

ja Esther wees eens eerlijk, je kan het wel zeggen, maar zo werkt het niet altijd.

ja helaas zo werkt het niet, zelfs al heb je de ‘papieren in orde gebracht’ en dan komt een team zeggen wat ze beter kunnen doen, of erger, dat ze het niet meer weten wat ze moeten doen omdat ze palliatieve sedatie al hebben opgestart zonder dat daar een uitgesproken vraag naar was…

ik wil het maar een paar keer uitspreken, dus ik ga me voorbereiden, ik ga het nieuwe boek lezen van Wim Distelmans http://www.boek.be/boek/9789089246073

ik kan het niet laten om ook het levenseinde te zien als humane waarde. het is een levenswaarde, een recht, een juridische uitspraak, een wettelijke wil om je eigen leven in handen te nemen.

met veel respect voor alle mensen die hier anders over denken. het is zoals de man op de radio ook vertelde als jurist wist hij perfect uit te leggen wat hij als specialist en ervaringsdeskundige had meegemaakt bij zijn vrouw die een wilsbeschikking had en uiteindelijk er geen heeft gekregen. hij wist zeer goed de vinger op de pols te leggen van een zeer intiem onderwerp euthanasie.

de wil om menswaardig te sterven.

Wim Distelmans, ik heb voor u bewondering. altijd gehad!

en nu gaan lezen!

http://www.boek.be/boek/9789089246073

http://www.ispahan.be/

9 reacties op ‘levenswaardig

  1. De wil om menswaardig te sterven sta ik volledig achter dat het nodig is. Alleen las ik onlangs dat iemand het aanvraagde omdat hij niet zonder zijn partner kon. Dat vind ik in tegenstrijd met het menswaardig sterven.
    Zelf heb ik mijn mama 6 maanden in het intensieve zien liggen 5 open hard operaties ondergaan. Klonter naar de hersenen alle noem maar op. Het bestond toen nog niet. Dan hebben ze voorgesteld om de morfine zo hoog in te spuiten dat het leven kon beëindigd worden. En daar ben ik wel eens mee. Geen enkel levend wezen moet pijn lijden.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    1. ja, oh ja dat kader ben ik vergeten te beschrijven, voor mij is dat natuurlijk een evidentie. Oh lala, wat een verhaal van je mama, ik kan je helemaal volgen hierin, ik denk dan meteen aan mijn vader… hij heeft zijn wilsbeschikking ook ‘in orde’ gebracht na een openhartoperatie… maar helaas heb ik ook het ander verhaal. iemand die dicht bij ons staat is wel iemand die niet meer wil leven zonder haar zoon… pijnlijk om te horen hoor, het is moeilijk als je weet dat een mama niet meer wil leven na een intens verlies…
      ja hoor geen enkel levend wezen moet pijn lijden!

      Namasté shivatje

      Liked by 1 persoon

  2. Ik heb ook zitten luisteren vanmorgen. Mijn mama heeft nooit de keuze gehad, ze ging sterven op haar 43e, leed helse pijnen en moest het ondergaan. Er was 30 jaar geleden geen sprake van palliatieve zorg, hard, erg hard. Ze gaf mij het boek “de reis naar Ispahan” om duidelijk te maken dat ze het niet zou halen.
    Ik weet dat er nu veel mensen zijn die enorme steun vinden op het moeilijkste moment in hun leven en dat van diegenen die ze graag zien.

    Liked by 2 people

  3. Niemand hoopt gruwelijk te eindigen met veel lijden… toch gebeurt het nog te vaak, terwijl de middelen voor een zacht einde er zijn. Diep respect voor Wim Distelmans die strijdt voor het menswaardig einde. Voor het respecteren van de wens van mensen die ondraaglijk afzien.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s