ziek, zieker, ziekst

ja ja maandag ging het nog, ik dacht ik ga er deze keer gewoon doorkomen!

maandag zoon goed ziek van een oorontsteking, ik vermoeid van een te trage schildklier werking.

dinsdag morgen, zoon nog steeds goed ziek en ik vermoeid, ik voelde de bui al hangen, dus ik alle middelen boven gehaald, ravintsara in huis, een ajuin doorgesneden en dicht bij ons gelegd…

namiddag, ik helemaal onderuit, meteen goed ziek… ik kon de zetel niet meer uit. onze zoon beter door helaas de antibiotica en ik goed voor het bed… natuurlijk laat ik onze kleinste niet alleen beneden, dus half slapen en half waken, met de hond op mijn lijf om het warm te krijgen…

hoe ons Fien dat weet, het is me toch een beetje een raadsel,ze zal het wel ruiken dat er iets niet goed is, want als ik ziek ben dan zit ze niets liever dan zo dicht mogelijk bij bij.

het mocht natuurlijk zo zijn, ik ben goed ziek, lang geleden zo ziek geweest. de andere keren belande ik in het ziekenhuis, zover is het nu niet, maar het is wel ellendig.

algemeen ziekte verschijnselen plus een sinus ontsteking.

ik heb dit jaar wel wat geleerd over ziek zijn. ik wil niet meer perfect ziek zijn me goed houden en toch nog wat dingen doen in het huishouden, doe ik nu dus niet meer, vroeger voelde ik me schuldig als ik ziek was. vroeger voelde ik me een mislukkeling als ik ziek was en me ziek voelde. vroeger voelde in het vertrouwen in mijn lichaam weg ebben naar gelang ik zieker werd…

mentaal was ziek zijn een heuse opdracht, een zelfvertrouwen struggle, en dàt is nu voorbij, ziek zijn is een boodschap.

ik heb gisteren ook antibiotica gekregen, mijn sinussen zijn goed ontstoken en het is nog niet zo lang geleden dat ik het ook weer heb gehad in niet zo erge maten, we weten al heel lang dat dit een zwakke plek is van mijn lichaam. dus nu aanpakken die beestjes die daar graag vertoeven.

en ik hoest me te pletter omdat het vocht door de medicijnen druppelt in mijn keel in ik nu aan het leren ben om de perfecte blaffende zeehond te worden, een zetel bed zeehond, knipoog.

want dat is wat ik en mijn herstellende zoon doen nu in deze tijden, natuurfilms kijken, hij natuurlijk ook zo dicht mogelijk bij mij – ocharme mama- en dan wachten tot moeke komt om me even rust te gunnen en te koken, want ja hoor mijn ouders zijn schatten, en dat op hun leeftijd ! ja ja chapeau

en ik, ik heb leren aanvaarden gisteren, vandaag en morgen alweer belangrijke afspraken afzeggen. onderandere die van Indigo voor de bespreking van mijn ass. aanvaarden dat het nu niet gaat, lastig hoor…

dat is dus de boodschap van mijn ziek zijn deze week, ik heb hoge vluchten gemaakt, ik heb veel mijn best gedaan om alles weer op de rails te krijgen, ik heb waarschijnlijk de hardheid van ziek zijn en tegenslag nog te veel niet aanvaard en ben meteen daarna doorgegaan met de dingen van alle dag, terwijl ik nu goed voel dat mijn lichaam veel meer tijd nodig heeft om van het voorjaar – 2 operaties en 2 spoed opnames op minder dan 3 maanden tijd – te herstellen.

mijn lichaam heeft zijn tijd nodig.

een boodschap voor het nieuwe jaar!

ik dank ze mijn lichaam, omdat ze de wijsheid doorgeeft, maar ik dank ook de zachtheid van mijn hart, sinds dat ik met de engelen bezig ben heb ik de zachtheid vanuit het hart leren kennen, en dat inzicht kreeg ik deze nacht, als ik naar mijn hartkloppingen aan het luisteren was die te keer gingen (komt door te lage schildklier) en ik vroeg waarom ze zo te keer ging. toen kreeg ik mijn boodschap…

leef je leven zoals je hart klopt, nu even wat trager om je lichaam er boven op te krijgen – in je lichaamstempo –  op tijd en stond even alleen zijn om te bekomen.

(minder mensen zien, is daar plots ook bij, straf dat dit terug komt. ik kan eigenlijk goed in groep functioneren, als ik blijkbaar ZELF kan kiezen hoeveel en met wie ik de uren in groep doorbreng. naar school gaan en staan wachten aan de schoolpoort en soms echt een kleine inbreuk op mijn systeem omdat ik niet de tijd heb om me af te sluiten op die korte tijd…)

we zullen zien dat ik genezen geraak met kerstmis, mijn huis zit vol familie, we zullen zien…

en veder ga ik vandaag natuurfilms zien, met de zoon, die hopelijk morgen wel naar het kerstfeestje van zijn klas kan gaan…

tot van de week !

ac33a78a44318d433979a859c7c2d176--wisdom-mindfulness

 

16 reacties op ‘ziek, zieker, ziekst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s