ASS’er in beeld

383499_269854663101123_235905443162712_593900_1275532354_n_large

vandaag ga ik naar de tweede school…

maar eigenlijk ben ik echt gewonnen voor de voorstellen van de school waar hij nu zit.

we zijn vertrokken voor de beginnende ondersteuningen in de klas. we vertrekken half maart in een traject met een kinderpsychologe omdat we de afgelopen weken toch wel een nieuwe hoogte hebben bereikt.

de wachtlijsten waar we opstaan zijn dus nog niet voor vandaag, en nu moeten we ons al gaan voorbereiden op het eerste leerjaar…

weet je wat een grote bezorgdheid van mezelf is, hopelijk vallen we samen niet in die ‘verschrikkelijke eenzaamheid van onze cocon’ . ik ken het maar al te goed. als kleuter stond ik maar te kijken naar ‘de bende’… staan te kijken in een eigen cocon …

het brengt je nergens, alleen heel sterk in je ‘hoofd en gevoel oerknal wereld’  en dat is echt een wereld waar je als klein kind beter niet in verzeild geraakt, je kan niets meer kaderen…

het volgende is natuurlijk, wie begrijpt me als ik ga vertellen wat ik voel, denk en zie?

en dan ben je 6 en zit je half verlamd opnieuw in de laatste kleuterklas omdat – je niet kon spelen –

ja je leest het goed, ik was 6 en kon al niet meer spelen, volledig toe geklapt in mijn cocon om te overleven…

ik ga dit moeten loslaten, toen was het totaal anders als nu! en ik ben ik mijn zoon is mijn zoon…

de crisissen die we hier thuis hebben, ja daar moet ik inzicht in krijgen, en ik niet alleen een kind opvoeden doe je met twee. zeker een wonderlijk kind als onze zoon…

persoonlijk draai ik overuren, mijn rust in mijn hoofd is steeds minder en minder aan het worden nu de school weer is begonnen. mijn schildklierhormoon duikt weer naar beneden – al heb ik geen schildklier meer ik neem blijkbaar ook maar een fractie op van de overnemende medicijnen. mijn hoofd werkt te snel mijn lichaam kan niet volgen.

helemaal gefocust de laatste drie dagen op onze zoon zijn toekomst zijn school en zijn mogelijkheden in de klas op dit moment. het onderpresteren baart me zorgen, ik weet dat hij het kan…

hij is wel een speelvogel op de speelplaats & in de klas ! joepie joepie mijn werk en dat van de kleuterjuffen werpt nu al vruchten af! dat is wel leuk om te zien!

ik heb de afgelopen dagen wel hele goede – maar intense – gesprekken gehad. ik ga zeer waarschijnlijk voor een win – win situatie in de school waar hij nu is. een absolute samenwerking tussen leerkrachten – zorgjuf eventueel zorgteam en ons als ouders.

het is een leerschool, niet zo zeer voor de school, maar wel voor ons als gezin.

ikzelf heb een voordeel, ik heb meer ASS in mijn beeld, dan onze zoon. ik kan hem dus goed begrijpen, goed observeren en de onderstroom opvangen, ook al kan ik het niet meteen benoemen als hij een crisis heeft, ik voel het wel, ik kan er inderdaad wat mee, en ken natuurlijk als de beste de valkuilen om in een isolement te geraken.

‘je mag hem niet verliezen’ zei een prachtige kleuterjuf gisteren in een mooi en waardevol gesprek gisteren bij haar thuis in de relax zetels achter het veranda raam waar de zon zo heerlijk op ons gezicht scheen…

en zo ist eigenlijk, ik ben nu al onbewust bezig om hem ‘niet door mijn vingers te laten glippen’ nog steeds bij de wereld om hem heen bewust te laten deelnemen, heel erg bewust ben ik bezig met vriendjes meenemen en ergens gaan spelen buiten zijn comfort zone maar wel binnen zijn ‘fijn kader’…

ik doe dat al vanaf zijn 3 jaar!

en nu plukken we daar inderdaad de vruchten van, hij is graag gezien in de klas. gisteren riepen veel kinderen op hem als we de school verlieten… ik glunderde van blijdschap voor ons twee.

het doet wel wat voor ons, hij is ondanks alles wat er thuis uitkomt, echt graag gezien! dat is fijn!

en nu gaan we proberen om de triggers te vinden die de oorzaak zouden kunnen zijn voor zijn crisismomenten bij thuiskomst.

één ding heb ik al geleerd, ‘als de handen niet vuil zien moet ik ze niet wassen’ daarover kan al weer geen ‘misverstand komen’, ook al staat dat in het schema – bij thuiskomen na het school doen we….

en de volgende vakantie gaat hij weer op kamp een week, ga ik hem weer ophalen en wegbrengen zoals we dat al doen vanaf zijn 3.5 jaar…

en ik ga als moeder voor ‘openheid’ en niet voor ‘beslotenheid’, hij kan het en wij proberen het met alle openheid naar de school toe, naar de instanties toe waarbij een extra woordje uitleg nodig is als er een ‘situatie’ zich ontplooid. en als het dan echt nodig is is een besloten autieklasje misschien toch nog nodig…

voor mij persoonlijk was een autieklasje zeker nodig geweest, ik was al besloten van mezelf en had het extreem moeilijk in de openheid…

nu proberen we net anders om…

en hop we zijn vertrokken, vandaag is een prachtige dag!

tot morgen!

 

 

4 reacties op ‘ASS’er in beeld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s