het emmertje

8634165

zelf regulering, zelfzorg…

gisteren zat ik dus voor de psycholoog mezelf uit te zweten…

(ik stop ermee het geeft me niet dat wat ik nodig heb).

ik heb gezweet, in die zin dat ik op de terugweg het voor mezelf heb uitgemaakt dat het nu even helemaal even niet moet.

een dagje therapeut in Mechelen kost me een aardige duid (bijna 100 euro) en eigenlijk past dat niet binnen ons budget (je krijgt er ook bijna niets van terug), ik moet nu om de 14 dagen gaan…

twee afwegingen die me gisteren op de terugrit door mijn hart en mijn brein zijn gegaan.

gedaan!

ik weet het echt goed, ik moet veel meer aan zelfzorg doen. Ja mijn therapeut heeft gelijk het is de essentie van jezelf goed te blijven voelen…

echt veel meer moet ik het doen, veel meer…

op de vraag gisteren, wat is zelfzorg?

kreeg ik het verhaal van het emmertje, een verhaal dat ik de laatste tijd zeker bijna elke week heb gehoord, in de auti klasjes reguleren ze en managen de kinderen ook zo.

wat is stress?

het onderhevig zijn (en niet zijn of veel minder zijn) aan prikkels en natuurlijk ook overprikkeling en daardoor in de bovenste waterlaag komen van het emmertje – je kent die laag wel, ge giet zolang en net voor je denkt – nu gaat die overlopen – stop je, dan hoef je maar gewoon te ‘wijzen’ naar het water en het loopt over de rand van de emmer, die laag dus, als je jezelf daar gaat begeven, loop je dus over…

natuurlijk heb je ook gezonde stress, en dat maakt dat je kan rennen, vluchten of bevriezen voor de leeuw, maar de adrenaline die je lichaam aanmaakt die moet er altijd uit, ook al heb je geen lichamelijke loop en vlucht reactie, je hart gaat sneller kloppen en je lichaam gaat zweten, of zo iets.

bij mij is er dan geen verbinding meer tussen mijn prefrontale cortex en mijn reptielenbrein.

ik stop gewoon met praten, dat zijn mijn uitbarstingen van adrenaline, ik ga in overlevingsfase, en kan alleen maar op gevoel reageren…

op het randje van de emmer leven, neen dat willen we niet meer, meer overlopen dan wat anders is gedaan, vanaf nu gaan we er dus aan werken.

beweging, wandelen in mijn geval, niet rustig zitten op een gekleurd matje en oefeningen voor het lichaam doen om zo te mediteren, floep de hemel in oh ja, ja ja mag het nog even langer duren die kraanvogel, oh ja wacht ik vlieg mee, alleen mijn lichaam niet en hop ik zit met het volgende probleem…

neen ik moet stoere en zware wandelschoenen voelen, laagjes over laagjes kleding aandoen om ze tijdens de wandeling uit te doen en rond je middel te binden, de hond voor me uit zien lopen en af en toe er eens een woordje tegen zeggen…

stilte! sssssstttt….

een kikker, een libel, een zingende boompieper… een buizerd een havik… wolken lucht ruimte…

ademen!

dan kap ik mijn emmer terug leeg, allé leeg, het is een begrip natuurlijk, chronische stress van over de rand naar beneden kijken hopend dat je niet over de rand kwakt, het is een kunst in mijn geval, en dit is het, ik balanceer en val er meestal vanzelf over halverwege de dag, gewoon al, door te communiceren!

tjonge, daar sta ik dan vandaag, met mijn blokjes brein dat alles eerst moet bestuderen voor het ‘vanzelf gaat’ en ja telkens weer ben ik mezelf kwijt, roep ik als een gek in die emmer – waar ben je! – ik roep sommige dagen echt mezelf eruit, mee gespoeld als het kind met het badwater…

  • zullen we het daar er volgende keer over hebben?

het uur is om.

tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuutttttttttttttttt

ik reed dus mega leeg weer naar huis, haalde een hyperactieve kleuter op bij mijn ouders, maakte leeg eten, en zorgde dat ik als vod toch nog in de zetel kon terecht komen.

en toen hoorde ik Helmut Lotti zingen

https://vtm.be/liefde-voor-muziek/helmut-brengt-een-indrukwekkende-cover-van-shadowman

ik kreeg zowaar dat wat ik nodig had! het emmertje dat leegliep, van herkenning, van genieten, van onwaarschijnlijke herkenning!

dankjewel Helmut, je was mijn therapeut vandaag!

emmer (45)

vandaag met onze zoon naar Zonneweelde, hem laten kennis maken met zijn nieuwe school en hem inschrijven…

toch wel spannend die laatste stap…

 

11 reacties op ‘het emmertje

  1. Dat heeft hij mooi gebracht en je zag terug de helmut zoals we hem kende. De cover was prachtig.
    Wat eigenlijk de psycholoog of therapeut doet weet je allemaal. Het is alleen om er meer aandacht aan te geven en die verloren centjes in jouw potje te steken.
    Een emmertje dat op een moment vol aan het lopen is heeft altijd een kant waar het water weg kan en juist dat is even zoeken en als je het vind dan maak je het leeg en kan je verder.
    Een steen is hard zeer hard maar eens je weet hoe je de hardheid te baas kan kan je hem verpulveren. 🙂 😉

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. Ook een fijne zonnige dag met de shadowman in het achterhoofd 🙂
    Weet je dat Sarah bettens de dochter was van onze kinderspecialist vroeger 🙂
    Ik heb ze zien groeien in alle opzichten.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s