een bijzonder kind

de vakantie heeft me gesloopt ja helemaal…
op naar mijn vakantie
en die is
– het huis goed onder handen nemen
(nu waren het luiewijvenwasjes)
– de was eindelijk op de juiste plaats leggen in de kasten
(in plaats van er maar in smijten)
– eens goed tijd maken om rustig te koken
(in plaats van alle gezonde dingen in een pot vlammen zonder smaak)
– eens tijd maken voor wat lanterfanten en rustig te gaan wandelen met de hond
(in plaats van een jongen mee te sleuren als hij niet wenst en wil gaan spelen daar waar we niet zijn)
– de rust in huis bijna eren, oh hemel ik verlang naar rust !
(niet elke keer moeten luisteren en op mama kijk reageren)
– geen beweging zien, niet moeten altijd bewegingen van zoon lief moeten zien
(als ze dit jaar vragen om hem in de school te laten testen op ADHD we gaan SCOREN ! jawel hoor heel zeker!)
– en als laatste op mijn gemak boodschappen doen…

_____________________________________________________________________________________

ik was eergisteren in de speeltuin – ja de blog van het staren –

ik zag daar een jong koppel dat met een peuterdochter in de speeltuin, die de speeltuin aan het verkennen waren.

het dochtertje ging nog niet naar school…

ik zat op de bank onder de bomen en ze kwamen dichterbij…

op één of andere manier vallen mensen je op, je hebt ze snel in de ‘mot’ omdat ze iets uitstralen. hun dochtertje trok mijn aandacht al vroeg en ik kon het niet laten om ze rustig mee te ‘volgen’ met mijn ogen.

ze gingen zitten naast me, net ver genoeg om niet in mijn comfortabele ‘buurt’ te zitten, wel binnen ‘hoorbereik’ en natuurlijk ging ik even luisteren…

ik zag de ouders al heel naturel met hun peuter omgaan, ze waren erbij als ze wenste te klimmen, maar ze lieten haar klimmen, en als de dochter vertelde wat ze zag en beschreef wat ze deed keken ze haar aan en reageerde op een gepaste manier op hun dochter…

  • ooit stond er een mevrouw naar ons te luisteren in de supermarkt, ze reed elke rij mee waar wij ook doorreden.
  • het viel me niet op omdat ik zo bezig was om onze zoon uitleg te geven over wat hij zag en hoe we dat gebruiken in de keuken en in het huis.
  • ik was helemaal mee met hem en deed langzaam gewoon verder mijn boodschappen
  • die mevrouw had al afgerekend en was aan het wachten op ons aan de uitgang en vertelde mij dat – ze had genoten van haar boodschappen tijd – ze noemde me een heel bewuste en zorgzame moeder die weet hoe ze met een peuter – kleuter moest omgaan. ze zei er ook nog bij dat het voor mama extra tijd en geduld vergde om zo met haar kind om te gaan, dat ze het zag aan mama. maar ze zei ook, dat dàt wat ik deed nu veel energie koste maar later wij daar de vruchten van gingen plukken…
  • het is een bijzonder kind dat je hebt voegde ze eraan toe!

daar zat dat jong maar zeer bekwaam koppel met hun dochter op de bank vlak bij mij onder de bomen.

het meisje en mama in volle conversatie, zeer zinvol en heel gericht in de wensen van het meisje en de ouders in een stappenplan van spelen. het dochtertje legde zeer zinvol en inzicht rijk uit wat ze al had gedaan, wat ze wenste te eten en te drinken – niet te veel hé mama anders kan ik niet spelen –

met veel oogcontact zowel bij mama als bij papa, maar je zag dat mama haar hoofd opvoeder was…

ze stonden op na een overleg waar ze heen gingen, ze passeerde en ik had de kans om even te delen

  • dat ze een een prachtig koppel waren voor hun dochtertje
  • plots kwam dat kindje dicht bij mij aan de bank staan, me volledig bekijkend heel bewust nam ze op wie ik was en wat ik zei!
  • ik nam haar mee in het verhaal en vertelde tegen haar dat ze hele lieve mama en papa had…
  • ze keek meteen naar haar ouders en ze ging verder
  • terwijl de moeder wat twijfelde en ze even nog alleen zei – ja het is wel vermoeiend hoor –
  • ik vertelde dat ik dat volledig herkende, dat ik er ook zo eentje had rondlopen. en ik keek naar mijn zoon die luid en druk maar fijn aan het spelen was met zijn vriendinnetje!
  • ze keek mee en glimlachte…
  • we zeiden goedendag en lachte naar elkaar toen we elkaar later nog eens passerde

het kind was een geboren veranderaar dat zag je en voelde je

puur, ik genoot van haar kort contact met mij, dankjewel prachtig meisje!

maar het is zo, bijzondere kinderen hebben net die vrijheid nodig om te kunnen ontwikkelen zoals ze in hun puurheid zijn!

en ja hoor ze zijn zeer alert, zeer nieuwsgierig, zeer bewegelijk, snel maar ook traag soms…

en ja het vraagt heel heel heel veel van de ouders, om ze puur – en onversneden – te houden…

ik zag het nu op mijn beurt bij een ander koppel met een kind zoals onze zoon…

en ik kwam op een verhaal dat ik ze wenste te vertellen…

maar ik dacht, ik stuur hun veel engelen mee op hun pad, om ze te helpen om…

aan die lieve ouders

“jullie hebben een engelenkind in huis, laat haar een engel zijn voor jullie en de wereld!”

 

9 reacties op ‘een bijzonder kind

  1. Weet je. Uit zo een ontmoeting zie en voel je veel van jezelf. Dat maakt dat je heel snel oogcontact kon leggen en dat je aanvoelde wat nodig was.
    Mooi dat je het kind erbij betrok en de ouders liet voelen je bent goed bezig met de opvoeding.

    Aum Shanthi

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s