subjectieve communicatie

misschien is je eerste reactie nu
WAT IS DAT?
ik zal het je even verduidelijken
  • Subjectieve informatie vindt plaats in je rechterhersenhelft, het alphaniveau. Ze word ook wel het ‘meditatie’ genoemd.
door naar binnen te keren, de fysieke wereld buiten te sluiten, richt je je aandacht op het niet – stoffelijke wereld.
meditatie wordt veelal gebruikt om je gedachtenwereld stil te leggen, totaal tot rust te komen en daardoor in contact te komen met je ware zelf.
met je intuïtie samenwerken tussen je innerlijke zintuigen, kun je enerzijds informatie ontvangen en anderzijds informatie uitzenden.
zo gemakkelijk is dat dus, van je objectieve manier van dag dagelijks communiceren nu leren dat je ware zelf zit in je subjectieve communicatie met een energie veld waar de meeste mensen hun alphaniveau hebben op ‘ingeschakeld’.
zo gemakkelijk is het om om vanuit de linkerhersenhelft – het objectieve – naar de rechterhersenhelft – het subjectieve te communiceren.
natuurlijk weet ik uit ervaring dat vanuit de linker naar de rechter – je ware zelf informatie – te gaan een oefening is, soms een levenslange…
en toch doen we het massaal!
je rechterhersenhelft geeft constant info aan jezelf, alleen luisteren is nodig om je eigen ware zelf te leren kennen…
het is maar hoe je bent ‘ingeplugd’, zo simpel is dat in mijn cursus van ongeveer 100 blz met oefeningen en inzichten!
het is echt simpel, en door de technieken die ik beheers en je kan aanleren is het ook echt simpel, maar het is wel een reis, een prachtige reis …
iedereen weet dat er in zichzelf een prachtige roos zit, om helemaal tot bloei te komen!
in de 1ste cursus – de nieuwe wereld – intuïtie – je weet meer dan je denkt – gaan we niet alleen opzoek naar die roos, maar laten ze ook tot bloei komen.
in de 2de cursus – de nieuwe wereld – intuïtie – je gebruikt meer dan je denkt – gaan we de bloei kleuren met chakra’s en aura …
hoe mooi kan een roos zijn!
nu de geur hier nog bij bedenken, en dàt gevoel kan je dan nu ruiken en ken je na de eerste cursus intuïtie…
IMG_20171021_174501_781

wanneer de tijd is gekomen…

“Dit moet ik gewoon schrijven…. De laatste tijd zijn er om me heen zoveel mensen, kinderen ook daarbij, die worstelen met pijn, verdriet, verlies, afscheid, onzekerheid, eenzaamheid, ziekte, … De zwaarte die dit lijden met zich meebrengt staat zo ontzettend in schril contrast met de Lichtheid die ik me herinner van de plek waar we allen vandaan komen, de plek die ik zo graag ‘Thuis’ noem… Misschien is het daarom dat ik schrijven moet, om degenen die het horen willen, te helpen Herinneren… <3″

25446492_998957190261161_2663098421462459275_n

Lieve Katleen,

ik kan het niet laten om dit bericht van je te delen door te bloggen.

soms in je leven kom je mensen tegen in het dagelijks leven die je wat spiegelen, veel spiegelen.

het heeft natuurlijk met de leeftijd te maken hier op aarde en daar in ‘de lichtheid’ heeft het met wijsheid en rijpheid te maken.

je topic verteld veel heel veel, als ik maar eens kon je kon vertellen en je te laten aanvoelen wat dit betekend wat je hier schrijft dan weet ik dat er deuren opengaan.

maar hier in deze topic voel ik vooral heimwee naar de lichtheid van een universeel bestaan.

jij weet het, ik kom ook van daar, heel veel heimwee heb ik gehad, ik versta perfect wat je beschrijft!

ik ben een aantal jaren ouder dan jij, je hebt veel tijd nog om te ontdekken en te ontwaken, want ja zo half de 40 ga je ontwaken als je dat wenst?

er zijn natuurlijk een paar inzichtrijke en ontwikkelingsinzichten voor nodig, in goed en kwade dagen – ja hoor lieve schat soms moet je eerst door de schaduwkant, en ja daar komt ook verdriet, verlies en zelfs het leven beleven in de schaduwkant bij kijken –

ik weet het het is de tijd nog niet voor je lieve schat, je dagdagelijkse dingen verslaan je, ze nemen alle beslag van je ‘zijn’ in dezer dagen. het is de tijd nog niet en dat geeft niet helemaal niet…

we kennen elkaar, we weten wat van elkaar, en soms heb ik zoveel zin om je met ‘je neus op de feiten’ te drukken van wat je echt kunt en wat je er voor kan doen om …

alles op zijn tijd, ook al krijg je hele grote spiegels voor je neus, en weet ik dat je het licht in vele mensen kan aansteken dat blijft branden in hun leven, alleen jij kan dat op uw unieke manier met ongelooflijke liefdevolle eigenheid, de eigenheid van vele engelen…

dju, dju, ik zag het al vanaf het moment dat je hier bij ons in huis binnenstapte ongeveer 5 jaar gelden. nu weet ik veel meer, maar het is de tijd nog niet!

daarnet schreef ik onder deze topic,  ga staan en ga !

nu heb ik een beetje spijt, geen spijt dat ik dit geschreven heb, maar wel dat ik het nu heb geschreven, het is nu nog geen tijd om het te gaan doen…

1 ding is heel zeker,

JIJ BENT EEN UNIEKE LICHTWERKER EERSTE KLAS een van de engelen van een orakelkaartenbox daar ben ik al lang heel zeker van!

en dan nog op en wonder- rijke – liefdevolle serene manier ! wouw !

ik kan daar alleen maar veel bewondering voor hebben!

allerliefste, als je wenst mag je stilletjes beginnen aan je verder ontwikkeling. de zielen die nu aan je voordeur staan hebben je iets te vertellen!

als je wil horen we samen?

lieverd,

ik wens je hele fijne liefdevolle lichtdagen, ik stuur je alvast liefde en lichtheid, geef het door lieve schat, maar hou een groot deel om jezelf sterker te maken!

All-focus
groeien uit lichtheid

de zetel

ik maak plaats

hoe het nu verder gaat, dat kan ik nog niet vertellen, maar iets kan ik al wel vertellen.

je neemt dikwijls beslissingen die je al lang had “moeten” nemen als je een diagnose krijgt en een vervolg daarop.

zoals gisteren.

ik neem steeds beslissingen die al lang genomen hadden moeten worden wanneer ik op gezondheidsvlak met een vervolg diagnose te maken krijg.

ik stel mezelf de vraag, wat kan er verbeteren aan mijn leven, wat is frustratie en wat kan ik eraan doen, hoe kan ik iets verbeteren waarvan in last heb en een meerwaarde is voor heel het gezin…

ik zelf kan veel doen op gezondheidsvlak nog steeds voor mezelf. dat doe nu even minder goed dan een maand geleden, ik heb even time – out gekregen van mijn diëtiste omdat de stress zich had opgehoopt en zich helaas nog verder ontwikkeld in ons leven. (de feestdagen zijn totaal anders als vorig jaar, en ik heb het daar persoonlijk moeilijk mee, maar ook binnen het gezin is het extra lastig dit jaar).

ik heb in het groot wel een doel opgeschreven bij mijn diëtiste – volgend jaar geen suiker meer in de week – wel als het moet gecontroleerd in het weekend, en anders helemaal niets meer punt.

vorig jaar is me dat gelukt met de alcohol, het is me gelukt te stoppen met koffie te drinken vanaf maart, en nu dus de suiker onder handen nemen.

misschien nog eens – 9 kilo volgend jaar wie weet?

dat ga ik dus doen, voor mezelf met een onrechtstreekse meerwaarde voor het gezin.

en gisteren hakte ik een andere knoop door die al een jaar op onze schouders, rug en hals woog, de zetel waar we een jaar in zitten ZIT niet goed. hij is gekregen, een jaar geleden hadden we hem nooit naar hier mogen halen, toen hadden we al in gedachten van een nieuwe gezinszetel te kopen, maar neen wij wenste op reis te gaan…

ik kreeg een chronische hals – rug verbinding ontsteking die me een aantal beurten kine koste het afgelopen jaar. en gisteren was ik het moe! kots moe ! geen extra pijn meer voor mij !

gedaan, het is gedaan met de zetel waar ook mijn man van mening is dat hij niet goed zit…

ik ploos al een aantal keren afgelopen maanden de website van Ikea uit, hmmm niet echt iets naar mijn zin en de meerwaarde voor onze zit houdingen en zetelgebruik…

ik verloor me zelf een paar keer helemaal in zetels zoeken binnen ons budget en gebruik. het web niet de oplossing.

gisteren had ik er genoeg van, ik reed de kinderen naar een verjaardagsfeestje, en stopte hier bij Odrada, een meubelzaak vlakbij huis. ik kocht binnen het uur een zetel, iets boven het budget dat wel maar helemaal binnen het gebruik van ons gezin!

ik maak plaats

deze dus, met opbergruimte en uitschuifbare slaapbank, verstelbare hoofdsteunen, in een ruwe gespikkelde donkergrijze stof die warm aanvoelt, voor een mooi bedrag (1499€) dat we kunnen uitgeven aan een zetel voor dagdagelijks gebruik.

gratis thuis geleverd ! ik moet dus niet opzoek naar een huur camionette voor de zetel gaan te halen en in elkaar te steken en zo verder…

wel is waar…

geen vakantie dus dit jaar… voor mij geeft het niet, mijn man mag gerust gaan… ik blijf thuis, lekker liggen met de zoon en de hond in de zetel…

met een goed boek in mijn hand

All-focus

en meer moet dat niet meer voor me zijn…

  • al ben ik wel met een heel klein hartje naar huis gereden om het te vertellen tegen mijn man.
  • dat gaat dan altijd in een wervelwind verhaal met weinig woorden terwijl in mijn schoenen aan het uitdoen ben en mijn jas aan de kapstok hang
  • ik heb een zetel gekocht! zeg ik dan. waarop hij zegt – WAT !!!
  • en daarna verder gaat met – hoeveel heeft die gekost?! –
  • ik dan weer in een wervelwind het bedrag zeg en hij reageert
  • ZOVEEL?!
  • ik verder ga met mezelf klaarmaken om het eten te maken en zeg
  • het was de tweede goedkoopste van heel de winkel !!!!
  • en hij perplex staat te kijken of het echt waar is…
  • en daarna even de foto’s bekijkt en zegt dat het idd een meerwaarde is voor ons gezin.
  • eindigt met – wanneer hebben we hem?-
  • en ik dan zeg – ik weet het niet –
  • waarop hij zegt – hoe kan dàt nu dat je dat niet weet? –
  • en ik zeg, ik heb op de bestelbon laten zetten SPOED !
  • en hij dan vraagt – hoeveel heb je al betaald? –
  • ik dan vertel 999€
  • en er dan een stilte valt waarbij je een speldenprik kan horen vallen
  • ik dan maar stop, en zeg
  • het eten is klaar !

en nu als ik vandaag bericht krijg dat ik een kijkoperatie nodig heb, dan weet ik dat ik kan herstellen in een goeie zetel en dat is zoveel waard…

ook als hij wat te veel snurkt, kan ik beneden slapen, of als ik ziek ben kan ik ook benden komen slapen, wat nu allemaal niet kan…

ja hoor, een meerwaarde !

met stilte

met stilte

het is en blijft een kunst.

wanneer het lichaam toch weer verhalen begint te vertellen dan weet je…

mijn lichaam verteld een verhaal, het is heel simpel een verhaal van endometriose.

vandaag toch maar snel snel een echo laten nemen, en ja hoor, wat zien we? een cyste…

en verder hopen dat mijn darmen een gewone darmontstekingske hebben en het niet is wat ik aanvoel dat het is!

op naar morgen, bloedonderzoek, want een darmontsteking is goed op de voeding letten & antibiotica nemen…

en het andere is een kijkoperatie…

kortom het zijn geen stille dagen voor bibi!

maar ik ben wel weer blij, ook al moest het van de huisdokter weer snel gaan, we gaan vandaag de kerstboom halen, zodat die nog wat kan bekomen in de atelier voor hij in de warmte komt dit weekend.

en voor ons Fien zorgen, want ons meisje doet het goed na haar sterilisatie operatie van gisteren….

verder gaat het prima ! jawel !

tot morgen.

sssstttt hier rijpt iets…

Empty-the-Fridge-Niet-climacterisch-fruitik ben even aan het rijpen,

het gaat hier ook razend snel.

de Zielverbonden medium kennismaking op 8 december is volledig vol, en dat had ik nooit gedacht…

ik heb ondertussen het huishouden weer op de rails, inclusief de langlopende klussen, en het opruimwerk gaat langzaam vooruit, nu is het berghok in huis aan de beurt.

maar natuurlijk heb ik dàt wat onze zoon heeft binnen gebracht ook in mijn hoofd en oor. het klinkt allemaal heel nasaal…

en morgen is een dag van helemaal ‘leeg’ maken zoals shivatje* het zo mooi kan verwoorden onderaan de vorige blog.

ja het gaat morgen veel tv kijken worden en koken, maar ook niet te veel van alles… even helemaal – alles mag en niets is dringend –

morgen is het de laatste dag in de leeftijd van nu, daar ga ik wel even bij stilstaan… in stilte rijpen, om daarna een heerlijke taart aan te snijden en langzaam te genieten van de vruchten van mijn afgelopen levensjaar…

dus morgen ben ik even in rust aan het rijpen…

1

link naar shivatje zijn blog

https://shivatje.wordpress.com/

 

feestje in de week

img_4459_1524

donderdag had ik een feestje ! ik mocht weer eens me uitleven in de keuken! alleen want mijn mannen gingen – leren fietsen –

ik had die avond een gast aan de tafel, extra reden om te feesten dus.

maar het is pas echt feest als je voor het eerst in een nieuwe winkel gaat winkelen!

joepie er is een Bio – Planet in Mol gekomen, ik ben heel blij, nu kunnen mijn nieuwe voornemens voor het nieuwe jaar pas echt goed komen – later hier meer over –

ik zakte dus in de voormiddag af naar de nieuwe winkels in onze buurt, als een klein kind met pretoogjes op jacht naar ‘groen’ en ‘oranje’ voor mijn recept dat ik had gezien bij Jeroen.

maar natuurlijk, er moest hier in huis nog een kleintje gemotiveerd worden om te leren fietsen, dus een extra motivator(tje) van playmobil dat had mama ook in gedachten. op naar de grote – die trouwens broodnodig was hier in de buurt – speelgoedwinkel waar dromen inderdaad kunnen uitkomen – wat een groot land!  – .speelgoedwanden van boven naar beneden… ik stond even stil verbaasd te kijken, waar moet je dat klein speelgoedje in hemelsnaam gaan zoeken? heb het dan maar gewoon gevraagd waar de playmobil stond…

geladen met het begin van zijn verzameling ‘brandweerwagens’ als motivator om te leren fietsen – JA het is gelukt hij kan het ! – richting bio – planet. ik ging bijna huppelen, zo blij !

IMG_20171102_141321_642

ik koos om de pompoensoep van Jeroen te maken. ge weet wel met die pompoenen waarvan de schil ook zacht wordt. prachtige oranje vruchten zijn het.

  • een prachtige oranje pompoen
  • een venkel
  • ajuin
  • groentebouillon
  • zoete aardappel als super lekkere optie

ik liet de kaas achterwege omdat onze zoon geen kaas lust en kocht boerenworstjes om balletjes van te maken.

Tip: geen tijd om balletjes te maken voor de soep? koop worstjes ! smalle, niet van die dikke… het spelen met worstjes is zo gemakkelijk, draaien – trekken – en heel even rollen, yes yes yes.

IMG_20171102_155324_804

natuurlijk kon ik het idee van een wintergroenten stoofpotje meteen zien als ik de prachtige groenten zag

  • ajuin
  • boterraapjes – gele raapjes
  • peterselie wortel
  • de zelfde pompoen als in de soep
  • venkel
  • zoete aardappelen
  • koolrabi

in de volgorde van de ‘groenten hardheid’ en hoelang ze nodig hebben om zachter te worden heb ik ze in een grote kookpot gesneden, en de bouillon gebruikt om ze relenmatig te bevochtigen van de balletjes voor de soep. het geheel bij gekruid met groentebouillon.

Tip: de koolrabi heb ik er pas op het laatste bij gedaan, die heb ik graag warm maar toch nog knapperig.

en ja natuurlijk met heerlijk bio kip ! ik koos dit maal voor de malse billetjes in reclame. heerlijke malse billetjes waren het ook echt, even bakken in de pan zodat ze een kleurtje hebben en hop dan de oven in. het is altijd even gokken voor mij, ik zette mijn gevoel in en liet ze 30 minuten pruttelen op 220°

toen mijn gast aankwam was ik nog steeds dat kleine kind dat iets lekkers had gemaakt. heerlijk opgelucht en blij zette ik trots mijn eten op de tafel, in de potten gewoon zoals altijd, simpel gewoon zoals ik ben en wij eten.

IMG_20171030_183225_735

het was echt feest, het geluid van de brandweerauto knalde door het huis omdat onze zoon plots zin had in fietsen! en het dus ook snel kon. papa was zo blij dat hij halverwege het snijden van de pompoen een berichtje stuurde – HIJ KAN HET –

en ik vol behangen met pompoen pitjes voor de kippen, alleen maar JAAAAAA kon uitbrengen…

het was een prachtige dag, waar we nu nog van nagenieten!

de soep is verrukkelijk ! een echte aanrader !

https://dagelijksekost.een.be/gerechten/pompoensoep-met-blauwe-kaas-en-pompoenpitjes

het stoofpotje van de 7 herfstgroenten idem.

met de muziek op van Ludovico Einaudi kon de avond niet meer stuk !

dankjewel voor het feestje deze donderdag, ik heb enorm genoten !

weten wie je bent?

het gaat zo, zoals Marcel Vanthilt  gisteren zei in Die huis – de energiekste, de goede vader, de sacherijnige, de chaoot, de verliefde, de goedgezinde, de creatieve, … neem allemaal uw boekentas we vertrekken ! –

ik heb er zo hartelijk me zitten schaterlachen, ik kwam bijna niet meer bij omdat ik het zelf zo herken. – vrouwen neem uw handtas we gaan – en ik kan alleen, met zen alle in mij vertrekken.

hij zei nog iets – ik heb het ooit geprobeerd om ze te analyseren maar het is niet voor mij – heerlijk toch ! maar ook gewoon belangrijk, kunnen zijn gewoon wie je bent!

ik zag hem ook schilderen, wij lagen nog eens in een deuk, hoe heerlijk kan een leven zijn…

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/die-huis/3/die-huis-s3a4/

het is leven volgens jezelf, ongeacht welke leeftijd je hebt.

ik heb echt genoten van deze aflevering, heerlijk om te zien hoe het leven er gewoon is en beleefd is geworden, hoe het leven er dan toch ‘in hakt’ en hij er even energiek toch tegenaan gaat – al is het ook een voordeel ouder worden – zei hij – ik heb meer rust gevonden –

qua energie kon deze aflevering tellen ! gelachen en ook ernstig gekeken. ik wenste ook daar in Die huis te zitten, hij heeft mijn muziekkeuze gevormd en dus is hij een held van mij!

arbeid adelt, ja hoor want wie zichzelf kent kan het aan, om de wereld een beetje te veranderen.

ik had het vandaag met een vriendin erover gehad, wat jezelf kan betekenen voor diegene waarmee je werkt is van belang. dàt weten, dat het zinvol is en zeker een meerwaarde geeft is voor jezelf weten wie je bent.

over het leven vertellen is zinvol, kennis delen is zinvol, ten diensten staan is zinvol. het is allemaal hoe je het zelf kan invullen binnen je eigen kracht.

wanneer je dat gewoon bent te doen elke dag met plezier, weet je waarvoor je staat. toch wel van belang in het leven.

deze week poste een andere vriendin een artikel dat vertelde – dat we veel moesten doen om onszelf te leren kennen –  we moeten het DOEN ! tja ik ben zover dat ik zelf denk dat we juist het niet moeten doen.

we moeten niet doen maar wel oefenen, falen, leren niet meer hetzelfde te doen maar iets anders dat beter bij ons past te oefenen, falen, vallen en opstaan.

vooral ontdekken en blijven oefenen. oefenen waarvan we weten dat het zinvol is waarmee we bezig zijn!

– C’est la vie – zei Marcel, en gelijk heeft hij, hij is bijna 60.

ik ben bijna 44 vriendinnen zijn ouder en jonger dan mezelf ik hoor ze soms wel worstelen, zelfs zo erg dat ze schrik krijgen van de toekomst, ook al zijn ze in mijn ogen goed bezig.

de illusies zijn er ze passen bij het leven beleven, het is iderdaad – C’est la vie – 

mijn moeder 70 zei vorige week – vroeger dacht ik, later gaat het wat rustiger worden, dan heb je alles op een rijtje. maar het is zo niet ! – ik keek verbaasd op vanuit mijn prachtig dessert bord in een fantastisch restaurant*, waarop mijn schoonmoeder van 80 mijn verbaasde snuit zag en zei –  C’est la vie – 

ik ken mezelf nog maar een beetje, ik maak me geen illusie daarover het leven is gewoon het leven, of je je nu goed kent of niet verrassingen zullen er altijd zijn, en rustig gaat het dus niet worden…

C’est la vie

All-focus

Lieve K – lieve vriendin, we gaan ons is goed verwennen binnenkort want het leven vieren is een kunst !

@ A- lieve vriendin, hier gaan we samen ook nog naartoe!

*de link naar het goed restaurant is –

http://www.savoury.be/

de Wandelen – Tag van vandaag

All-focusde Wandelen-Tag

ik heb de wandelen – Tag overgenomen van Mooi leven By de Gans (ja ik ben een fan van de Gans) . ik ben gaan wandelen deze week, vroeg net na het afzetten van onze zoon op school. Eindelijk nog eens een wandeling, met ons Fien.

Waarom wandel je?

om mijn hoofd leeg te maken, zeker om energie te krijgen van het wandelen. ons Fien zien rond crossen op de heide is echt een plezier.

ik wandel vooral om me in beweging te houden, te genieten van de natuur, de frisse wind en de wolken die overdrijven.

All-focus

Wanneer wandel je?

ik wandel graag in de voormiddag, wanneer de dag aan zijn dagtaak begint. ik wandel minder graag als het frisse wind is, dan tranen mijn ogen, maar daar heb ik ook een oplossing voor gevonden, ik draag dan mijn hoed, met een brede rand. ons Fien weet goed wanneer die bovenkomt, ook bij regen, ze gaat toch mee…

Waar wandel je het liefst?

geen twijfel mogelijk, ik ben het liefste in de Keiheuvel in Balen. het is mijn habitat, trouwens al van kind af. het vliegveld geeft een mooi uitzicht en ik kan goed in de verte kijken, naar de wolken. maar ook door het mulle zand, op en neer op de zandheuvels tussen verschillende biotopen op een redelijke afstand.

All-focus

Wandel je samen of alleen?

ik wandel het liefste met mijn gezin, maar alleen genieten is ook hemels. Soms wandel ik nog eens in groep, of wandel ik om gesprekken met iemand te hebben, maar in deze tijd meer met mijn gezin en familie.

Wat is voor jou het perfecte wandelweer?

als de zon er is, of gaat komen en er niet te veel wind is. in de Keiheuvel kan de wind over het vliegveld serieus waaien, dan ‘pas’ ik, dan wandel ik graag in het bos vlakbij ons huis.

Wat neem je mee tijdens jouw wandeling?

niets, soms een telefoon, soms een extra sjaal, en soms een verrekijker. als we met het gezin gaan wandelen altijd de verrekijkers en dikwijls de telescoop. altijd onze westie!

Wat is jouw wandeltempo?

mijn tempo, stap voor stap!

Op welke schoenen wandel je?

All-focus

ik ga met halfhoge gewone stevige schoenen, alleen als het zand heel mul is trek ik mijn bergschoenen aan. wel steeds met wandel sokken ik wil niet graag schuiven in de schoenen.

Wandel je het liefst verhard of onverhard?

All-focus

in het mulle, zachte verharde zand maar ook op een aangelegd rolstoel pad

All-focus

Wanneer is een wandeling voor jou geslaagd?

wanneer ik voldaan ben tijdens het wandelen, wanneer ons Fien zich heel goed geamuseerd heeft, wanneer de zon mijn snoet even verwarmd heeft, wanneer we de andere twee westies – tommy en witse – en zijn baas(jes) hebben gezien.

wanneer we met ons gezin een vlinder, libel, vogel hebben kunnen bekijken, wanneer we gezellig keuvelend heel de wandeling hebben doorgestapt. wanneer het weer, de kleuren, de geuren en het uitzicht mooi is.

en natuurlijk, wanneer we nadien iets lekkers kunnen eten thuis of ergens waar we het kennen en of echt laten verrassen.

zo hebben we één van onze laatste wandelingen een ontdekking gedaan waar we nu nog deugt van hebben https://www.musica.be/nl/formats/klankenbos

een heerlijke gezinswandeling, met nadien een lekkere simpele croque monsieur…

maar ook een vaste wandeling is in het Prinsenpark te Retie, de vaste uitvalsbasis van mijn man die daar zijn hoofdkantoor heeft.

https://www.provincieantwerpen.be/aanbod/dvt/prinsenpark.html

All-focus

vecht en vlucht via Jan Bommerez

20993843_10154932145804537_4890333201531841608_n

Het sympathisch zenuwstelsel activeert de vecht en vlucht modus. Dat is bedoeld om een tijdelijke staat te zijn en dan neemt het parasymatisch systeem over met de relax en reparatie modus. Wanneer de stress chronisch wordt blijft het sympatische zenuwstelsel overactief en blijven de stresshormonen zoals cortisol en adrenaline in het bloed komen.Het is van vitaal belang om het sympatisch zenuwstelsel te leren deactiveren en om parasympatisch zenuwstelsel bewust te leren activeren. Leren loslaten is een zeer onderschatte life skill! http://lerenloslaten.com

___________________________________________________________________________________

ik blog dit even omdat ik geraakt ben door een blog van De gans

http://mooileven.org/chronisch-ziek/

één van de volgende dagen blog ik zeer waarschijnlijk hier een aantal blogs over. en ja die zullen heel persoonlijk zijn, dus eerst even goed navoelen wat ik ga schrijven want er zijn veel aspecten aan chronisch ziek zijn…

  • het beleven
  • het dagdagelijks ervaren
  • het belang van realistische denken
  • het belang van luisteren naar je lichaam
  • hoe inspelen op je omgeving
  • jezelf helpen door verschillende helende dingen te doen en te delen

dan hebben we het nog niet gehad over de nodige aandacht en discipline om te functioneren door een dag – in het leven van – en de nodige therapie die helend werkt voor het hart.

@ lieve de Gans van mooi leven, wat andere zeggen dat is echt iets dat je los kan laten, het is van hen en zeker niet van ‘de chronische ziekte’ die nu even in je leven is…

  • kanttekening – je bent fysiologisch altijd chronisch ziek, tot jij voelt dat het op een moment in het leven het tegendeel waar is…
  • noot – de ervaringen van chronisch ziek zijn is niet te beschrijven in 1 blog, zelf niet in 1 boek, omdat 1 het fysieke lichaam het tijdstip kiest om te doen en te laten en 2 het geheugen het niet toe laat om te schrijven wat er aanwezig is en of was…
  • quote – chronisch zieke vrouwen zijn bijzonder krachtig in het leven – met hun hart – ja ja !

Voeding…

20161025_150140ik doe vandaag bijna aan alle diëten mee, ja echt, van al 14 dagen, van dag op dag….

eerst om elke dag meer energie te krijgen, in september ben ik begonnen en verloor al bijna 2.5 kilo, al is het me niet om de kilo’s te doen, eens een jojo altijd een gevaar dat schuilt in een klein hoekje…

al weet ik heel goed wat ik moet doen om gezond te blijven, wandelen elke dag bijna, om de twee dagen een wandeling met een duurtijd van 2.5. daarom heb ik ons Fientje. een witte westie die je ziet lopen tussen te bomen en struiken.

het valt me wel op hoe veel karakter je moet hebben, ik ben met veel gestopt dag op dag om mijn gezondheid ten goede laten komen. roken, maanden lang een innerlijke kracht in gang gezet en boem past gewoon van moment op moment gestopt al jaren geleden. – terwijl mijn partner gewoon bleef verder doen –

met veel is het zo, het laatste glas alcohol afgelopen maanden, het is nu de laatste slok, en dat was het ook, en nu ook met mijn dieet voor de maag en de galblaas ontsteking, gedaan met alles wat niet meer kan en dat is heel wat!

zo heb ik ooit jaren lang ‘op de voeding gelet’ om van cvs te bekomen, met hulp van een homeopaat en de VOLL acupunctuur. elke maand ritten van 2 uur naar het mooie Damme. het heeft geholpen, niet alleen de voeding maar ook de voedingssupplementen en de homeopathische extracten. Nu al 10 jaar ga ik naar Damme… (reden om een feestje dit jaar).

we weten tot op de dag van vandaag welke invloed ‘voeding’ heeft op mijn lichaam, gewoon door meer dan 5 jaar een gestuurd en begeleid dieet te volgen. het is een plan op maat, met geen enkel boek te vergelijken, geen enkel goed gemeend advies te vergelijken.

ik heb er veel moeite voor gedaan, heel veel, mijn ouders die me steunde idem, de laatste jaren van mijn leven hebben veel investeringen gevraagd om de gezondheid te behouden die ik had.

er zijn verschillende redenen voor te vinden waarom ik mijn gezondheid niet ‘kan houden’ er spelen verschillende processen binnen in mijn lichaam af die ervoor zorgen dat een evenwicht heel fragiel is. – een immuunsysteem dat niet goed werkt – bv door de voor durende ontstekingen door de endometriose die pas laat ontdekt is – & door de allergieën die ik had door mijn beroep uit te oefenen, en door gewoon extra gevoelig te zijn omdat dit gewoon is wie ik ben, ben ik een klein vogeltje dat als het niet oplet, voer voor de leeuw(in) is.

nu ik weet dat het innerlijke een rechtstreeks effect heeft op de innerlijke geluksgevoel, dan heb je 1 plus 100.000 invloeden. elke fijn stofje dat je ingewanden te veel of te weinig afgeven heeft invloed op je brein, hyper sensitief ben ik daardoor geworden. een overgevoelig en te snel werkend immuunsysteem. te snel, te veel altijd alarm !

de geest en de ziel weten het soms niet meer. op de stoel van de psychiater leerde ik om – elke dag iets te doen – om te voelen wat er moest gevoeld worden, hard tegen aan mijn beperktheden aan te kijken, hard tegen mijn goede kanten aan te kijken die onder gesneeuwd waren door overleving strategieën te ontwikkelen.

hoe je dat ondergesneeuwde intelligente deel – de eq test bij de psychiater leerde me een grote meerwaarde in mijn leven, dat het eq hoog is – in de wereld zet dat heb ik tot nu toe geprobeerd en geprobeerd en geprobeerd en ik blijf dat doen. een tijd geleden belde ik hem terug op – is het verantwoord om een diepgaand onderzoek te laten doen op ass?

er is een reden, ik heb altijd geleerd, een probleem? pak het aan! zo deed ik dat dus altijd, de eierstok moest eruit, het ging eruit, het endometriose vuurwerk spatte rond in mijn onderbuik, ik verzorgde het zoals het moest, de isci behandelingen onderging ik tot ik er bijna bij neerviel, en verder is het ondergaan van het zoveelste verlies het punt waarin we nu nog steeds mee bezig zijn, overleven…

toen de neurochirurg zei nadat ik op controle ging omdat hij mijn halswervels heeft vastgezet – je moet stoppen met zo gestrest door het leven te gaan – wist ik meteen wat hij bedoelde, maar ik had geen ruggengraat meer die sterk genoeg was om op te bouwen en te steunen…de revalidatie was sporten, ik bleef sporten en kwam op een mooi lichaamsgewicht.

5 jaar geleden veranderde mijn wereld plots, geen haar op mijn hoofd dat in eerste instantie blij was met de onverwachte zwangerschap. geen vreugde in mijn hoofd, wel enorm veel vragen, hoe ga ik dit als mama het in hemelsnaam doen, gezond mama zijn? nu weet ik dat het gewoon heel veel vraagt van me, enorm veel zoveel dat dat wat was gewoon even een schep erboven op heeft gekregen.

hij liep op 10 maanden, ik liep tegen mijn gezondheid aan, een krak en nu alweer een krak, helemaal verloren voel ik me niet, het kan altijd erger, ik heb geen leven bedreigende ziekte, wat een geluk – dankugod – maar het is wel veel, heel veel…

het geeft mijn geluksgevoel wel geen boost, in tegendeel, ik heb de kracht van positief denken helemaal onder de knie, jezelf om de zoveel jaar opnieuw uitvinden dat moet je maar eens proberen… het vraagt kracht, juist zoveel dat je wel sterk moet zijn – niet dat het altijd zo is – maar ik heb hier nu wat ik heb, hij danst rondom mij mijn wereld rond, het is en blijft moeilijk om als ‘niet gezonde mama’ moeder te zijn, vrouw te zijn voor mijn gezin.

de voeding die ik nu eet is mager, eigenlijk een prachtige metafoor voor de ziel en mijn geest, het is een mager levensfeest !

maar geen nood, om de 5 jaar sleep ik me uit de gezondheidsillusie om terug een mama, en vooral weer mezelf te vinden, het is een omloop tijd, ik ben een toekomstboom, ik mag nog even blijven groeien, met schrammen en krabsporen van alle “poezen” die me zien als hun baken voor het leven.

we komen er weer uit, ooit later… volgende week ga ik even op onderzoek uit voor de ziel, later bij Jung in de stoel, en dan gaat de galblaas eruit, er is een nieuwe uitdaging, de lever gezond houden… dat gaan we dus doen, met hart en ziel, omdat ik een gezonde mama wil zijn, een gezonde echtgenoot en vooral mezelf zijn.

dàt is het voedsel van mijn leven!

en hij danst, ik lach, en zeg dans lieve schat, tot straks…