wat neem jij mee als…

het is niet WAT
je hebt dat van belang is

maar wat is dan wel van belang?

alles is bereikbaar vandaag
we leven in de droom van elke
materialist

we leven mee in de stroom
de stroom van
hoe iedereen leeft

maar ben jij iedereen?

aha
het materialisme
is niet de taal van je hart
is niet de taal van je ziel

en dat heeft ook iedereen

straf
hoe we gewoon
in de stroom van het leven
mee stromen
zonder het te beseffen

let maar eens op
als je echt je spullen
gaat tellen die je werkelijk
elke week gebruikt

dat zijn er misschien
10

en de rest?
ja wat is de rest?

de taal van je ziel?
het fluisteren van je hart?

natuurlijk, wij leven hier
daar leven was een ander verhaal

en dat bewustworden
is blij kunnen zijn
met dat wat je hebt

en dan zijn het de 10 kleine dingen
die je blij maken
vanuit je hart.

er is een hele simpele vraag
– wat neem je mee als je huis in brand staat –

wel denk er eens over na
en wees dankbaar voor de
10 dingen
die je kan meenemen!

&
– wat neem jij mee als je huis in brand staat? –

foto van Life Inspiriti.

Begrip 3 – G van grip krijgen

Grip krijgen.

ik zie

kinderen, volwassenen, op de speelplaats ‘spelen’, het uitleggen en woorden uitspreken, ik versta ze niet, ik zit onopvallend bijna onzichtbaar te observeren.

altijd weer, bij elke omgevingsfactor die veranderd telkens observeren, observeren om GRIP erover te krijgen. wat moet ik in deze situatie doen? wat gaat er verwacht worden? wat? waarom? wie? waar? wanneer? …

e840dda4af545e4c1b65faeabcfc7bf7_XL

ik zit altijd te observeren, altijd, als peuter met mijn duim in mijn mond, als kleuter achter de poppenkast (de poppenkast) observeren, en als er van mij iets werd verwacht dan moest het heel duidelijk zijn, want ‘ik lees niet op je gezicht wat ik moet doen’.

ja ook dat als je niet heel duidelijk was, dan wist ik dat ook niet…

GRIP krijgen, het vatten en het sorteren.

van alle kanten!

toen was ik klein, nu ben ik groot, en door de strategieën ben ik ‘door de mand gevallen’.

als klein kind heb ik ook al mogen beleven wat het is om met ASS te leven. ik begreep letterlijk het gedrag van de kleine en grote mensen niet.

het was alleen vertrouwd in de omgeving die ik kende, daar had ik wel ‘grip’ op de dingen die er gebeurde.

wat daar dan ook gebeurde – mijn tante en mijn grootmoeder die plots op de stoel sprongen met een luide gil – en ik gewoon keek naar de muis die ik al lang voor de gil had gespot, bleef gewoon verder kleuren in mijn kleurboek.

de kat werd in snel tempo binnen gehaald en vliegens vlug had ze dat klein euvel te pakken.

toen heb ik naar het schijnt zo erg zitten te lachen dat mijn tante het als herinnering nog boven haalde – ik die niet mee sprong en gewoon bleef zitten –

mij gaan ze niet hebben, dacht ik…

sparrow-2615761__340

nadien is wel gebleken dat grip krijgen mijn doel was in het leven, ik bleef zitten in de laatste kleuterklas omdat – ik niet kon spelen –

toen is ook stilaan het besef gekomen – ze begrijpen me niet!

en dat heeft het strategie denken in gang gezet…

BEGRIP is echt belangrijk!

wPNziTrmVAzCtvdgmfzX8YXZ

trouwens onze zoon kan dit perfect !

als het hem te veel is gaat hij in een rustiger hoekje spelen, maar hij is vooral met de bal  bezig…

repetitief gedrag elke dag dat hij kent en hij kent ook wie mee speelt…

hij kan dat!

en volgende week de tweede week na de paasvakantie gaat hij alleen op kamp, alleen zonder zijn vriendjes die normaal mee gaan – ze konden niet – en dat gaat wel een test zijn. maar het is wel op dezelfde plaats dat hij al kent vanaf zijn 3.5 jaar, want zolang doet hij al kampen mee.

yes dat heb ik als moeder al kunnen bekomen met onze zoon !

hij kan spelen!

 

 

de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

hoe kunst je blij maakt !

ik hou van kort verhalen, zeker van verhalen waar mijn vrienden mee bezig zijn.

mijn vriendin Peggy waar ik al een keer meer over schreef, is zo bescheiden ze verdient een schouderklopje en een hele dikke knuffel want ze mag er absoluut gaan staan.

ze werkt al 10 tallen jaren met kunstenaars in de glaskunst. ze is hun leermeester en moeder ook soms. voor mij althans mijn spirituele moeder – knuffel Peggy –

ze wist van kleins af wat ze wenste te doen, en heeft er echt alles aan gedaan om het te worden.

ik stel ze graag en meermaals voor, en hier volgt haar eerste 3 luik. het verhaal van een goede vriend, bier en glas die samenvloeien in kunst.

de kunst van vriendschap…

 

in een verhaal is er altijd een beetje spanning ook hier

24232568_1647756121955325_4749496332895523226_n

een breuk, het glas brak in prachtige stukken…

of zoals een collega het noemde

Straffe spanningsbreuk! …

spanning was het zeker, al heeft ze voor grotere projecten en kerk glasramen gestaan, prachtige grafmonumenten, engelen, een helend raam in een hospis, de spanning om dit werk te doen voor een vroegere kennis die een echte Peggy Hermans wenste, creëerde een straffe spanningsbreuk die door deskundige en zeer technische kunde Peggy gewoon wist op te lossen

tjonge daar heb ik dus veel bewondering voor ! heel veel bewondering.

het is zoals een mooie droom, alles komt uiteindelijk allemaal goed !

Peggy je maakt glaskunst voor de ziel, helend voor het hart !

14264163_1191970047532831_5807128988211647638_n

dankjewel om je te mogen leren kennen !

Boxtel

ga zeker eens kijken op deze link – een nieuwe kijk op herinneren – 

Infinitum is

en we mogen zeker niet haar droom vergeten te vermelden, de droom om over heel de wereld met haar glaskunst de ‘wereld te helen’

http://www.glasslovesmusic.com/

Lieve Peggy, ga en verover de wereld met jou kunst !

de zetel

ik maak plaats

hoe het nu verder gaat, dat kan ik nog niet vertellen, maar iets kan ik al wel vertellen.

je neemt dikwijls beslissingen die je al lang had “moeten” nemen als je een diagnose krijgt en een vervolg daarop.

zoals gisteren.

ik neem steeds beslissingen die al lang genomen hadden moeten worden wanneer ik op gezondheidsvlak met een vervolg diagnose te maken krijg.

ik stel mezelf de vraag, wat kan er verbeteren aan mijn leven, wat is frustratie en wat kan ik eraan doen, hoe kan ik iets verbeteren waarvan in last heb en een meerwaarde is voor heel het gezin…

ik zelf kan veel doen op gezondheidsvlak nog steeds voor mezelf. dat doe nu even minder goed dan een maand geleden, ik heb even time – out gekregen van mijn diëtiste omdat de stress zich had opgehoopt en zich helaas nog verder ontwikkeld in ons leven. (de feestdagen zijn totaal anders als vorig jaar, en ik heb het daar persoonlijk moeilijk mee, maar ook binnen het gezin is het extra lastig dit jaar).

ik heb in het groot wel een doel opgeschreven bij mijn diëtiste – volgend jaar geen suiker meer in de week – wel als het moet gecontroleerd in het weekend, en anders helemaal niets meer punt.

vorig jaar is me dat gelukt met de alcohol, het is me gelukt te stoppen met koffie te drinken vanaf maart, en nu dus de suiker onder handen nemen.

misschien nog eens – 9 kilo volgend jaar wie weet?

dat ga ik dus doen, voor mezelf met een onrechtstreekse meerwaarde voor het gezin.

en gisteren hakte ik een andere knoop door die al een jaar op onze schouders, rug en hals woog, de zetel waar we een jaar in zitten ZIT niet goed. hij is gekregen, een jaar geleden hadden we hem nooit naar hier mogen halen, toen hadden we al in gedachten van een nieuwe gezinszetel te kopen, maar neen wij wenste op reis te gaan…

ik kreeg een chronische hals – rug verbinding ontsteking die me een aantal beurten kine koste het afgelopen jaar. en gisteren was ik het moe! kots moe ! geen extra pijn meer voor mij !

gedaan, het is gedaan met de zetel waar ook mijn man van mening is dat hij niet goed zit…

ik ploos al een aantal keren afgelopen maanden de website van Ikea uit, hmmm niet echt iets naar mijn zin en de meerwaarde voor onze zit houdingen en zetelgebruik…

ik verloor me zelf een paar keer helemaal in zetels zoeken binnen ons budget en gebruik. het web niet de oplossing.

gisteren had ik er genoeg van, ik reed de kinderen naar een verjaardagsfeestje, en stopte hier bij Odrada, een meubelzaak vlakbij huis. ik kocht binnen het uur een zetel, iets boven het budget dat wel maar helemaal binnen het gebruik van ons gezin!

ik maak plaats

deze dus, met opbergruimte en uitschuifbare slaapbank, verstelbare hoofdsteunen, in een ruwe gespikkelde donkergrijze stof die warm aanvoelt, voor een mooi bedrag (1499€) dat we kunnen uitgeven aan een zetel voor dagdagelijks gebruik.

gratis thuis geleverd ! ik moet dus niet opzoek naar een huur camionette voor de zetel gaan te halen en in elkaar te steken en zo verder…

wel is waar…

geen vakantie dus dit jaar… voor mij geeft het niet, mijn man mag gerust gaan… ik blijf thuis, lekker liggen met de zoon en de hond in de zetel…

met een goed boek in mijn hand

All-focus

en meer moet dat niet meer voor me zijn…

  • al ben ik wel met een heel klein hartje naar huis gereden om het te vertellen tegen mijn man.
  • dat gaat dan altijd in een wervelwind verhaal met weinig woorden terwijl in mijn schoenen aan het uitdoen ben en mijn jas aan de kapstok hang
  • ik heb een zetel gekocht! zeg ik dan. waarop hij zegt – WAT !!!
  • en daarna verder gaat met – hoeveel heeft die gekost?! –
  • ik dan weer in een wervelwind het bedrag zeg en hij reageert
  • ZOVEEL?!
  • ik verder ga met mezelf klaarmaken om het eten te maken en zeg
  • het was de tweede goedkoopste van heel de winkel !!!!
  • en hij perplex staat te kijken of het echt waar is…
  • en daarna even de foto’s bekijkt en zegt dat het idd een meerwaarde is voor ons gezin.
  • eindigt met – wanneer hebben we hem?-
  • en ik dan zeg – ik weet het niet –
  • waarop hij zegt – hoe kan dàt nu dat je dat niet weet? –
  • en ik zeg, ik heb op de bestelbon laten zetten SPOED !
  • en hij dan vraagt – hoeveel heb je al betaald? –
  • ik dan vertel 999€
  • en er dan een stilte valt waarbij je een speldenprik kan horen vallen
  • ik dan maar stop, en zeg
  • het eten is klaar !

en nu als ik vandaag bericht krijg dat ik een kijkoperatie nodig heb, dan weet ik dat ik kan herstellen in een goeie zetel en dat is zoveel waard…

ook als hij wat te veel snurkt, kan ik beneden slapen, of als ik ziek ben kan ik ook benden komen slapen, wat nu allemaal niet kan…

ja hoor, een meerwaarde !

levenswaardig

wegwijs-in-beslissingen-rond-het-levenseinde.20170919124200

ik luister nu op het moment al even naar radio 1, ik huiver en sla regelmatig mijn handen tegen mijn hoofd.

een levenswaardiglevenseinde, het is het recht van iedereen die volwaardig de wens heeft uitgedrukt om het levenseinde zelf te bepalen.

ik heb twee palliatieve sedatie meegemaakt bij de familie van mijn man. het is inderdaad zoals ze zeggen een paar dagen afzien en ja ook wachten…

al ging het dit jaar bij M zeer snel, het ging een paar jaar geleden helemaal niet snel. al wisten we heel goed waaraan we aan toe waren, het is één van de ingrijpendste gebeurtenissen die ik heb meegemaakt in mijn leven. niet alleen het het ‘einde’ door het slaapmedicijn en pijnstillers te verhogen.

bij de eerste keer hebben we begeleiding gehad van Ispahan. we is de echtgenoot, en de zonen. zelf ben ik er minder bij betrokken, en mijn zoon zeker niet omdat hij te klein was.

maar hier gaat het niet over – het gaat over de wilsbeschikking voor een waardig levenseinde – euthanasie en hoe bepaalde artsen hiermee omgaan.

oh hemel, oh hemel, oh hemel !

het is de wet en het persoonlijk interpreteren van een menswaardig levenseinde is van levensbelang voor iemand die de wil bewust heeft genomen om zelf de regie in handen te houden om een volwaardig levenseinde te regisseren.

het is iets dat me al heel lang bezig houd, wat doe ik met mijn leven? ik ben geboren, ik doe mijn best om mijn leven in mijn handen te houden, ik ga dus ook mijn eigen levenseinde bepalen….

tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuttttt….

je moet er jezelf in verdiepen, of je kan dat zelfs niet bekomen. en daar raak je een zeer gevoelige snaar. waarschijnlijk omdat ik weet hoe het gaat in een ziekenhuis. je moet op voorhand veel vragen als je vragen hebt, nog meer vragen stellen.

en zeker als je op je zwakste bent zorgen dat die gene waarmee je in het begin mee gepraat hebt weet wat je wensen zijn.

ja Esther wees eens eerlijk, je kan het wel zeggen, maar zo werkt het niet altijd.

ja helaas zo werkt het niet, zelfs al heb je de ‘papieren in orde gebracht’ en dan komt een team zeggen wat ze beter kunnen doen, of erger, dat ze het niet meer weten wat ze moeten doen omdat ze palliatieve sedatie al hebben opgestart zonder dat daar een uitgesproken vraag naar was…

ik wil het maar een paar keer uitspreken, dus ik ga me voorbereiden, ik ga het nieuwe boek lezen van Wim Distelmans http://www.boek.be/boek/9789089246073

ik kan het niet laten om ook het levenseinde te zien als humane waarde. het is een levenswaarde, een recht, een juridische uitspraak, een wettelijke wil om je eigen leven in handen te nemen.

met veel respect voor alle mensen die hier anders over denken. het is zoals de man op de radio ook vertelde als jurist wist hij perfect uit te leggen wat hij als specialist en ervaringsdeskundige had meegemaakt bij zijn vrouw die een wilsbeschikking had en uiteindelijk er geen heeft gekregen. hij wist zeer goed de vinger op de pols te leggen van een zeer intiem onderwerp euthanasie.

de wil om menswaardig te sterven.

Wim Distelmans, ik heb voor u bewondering. altijd gehad!

en nu gaan lezen!

http://www.boek.be/boek/9789089246073

http://www.ispahan.be/

ziels – energie aanvoelend

gisteren had ik een gesprek met een mooie ziel, een ziel die vanuit het hart mij liet zien wat er juist speelde binnen in de vrouw die voor me zat.
met een thee in de hand begonnen we voorzichtig ons gesprek. aftastend eerst omdat we elkaar wel eens ontmoet hebben een aantal keer maar zeker niet frequent.
we hadden het over ‘ons proces’ waar we door zijn gegaan en wat er nog kon gebeuren.
natuurlijk is het geen toeval dat net naar ons een man kwam om een app uit te leggen over positief denken, de mensen die de app hadden ontwikkeld zochten nog test personen met de leeftijd boven de 40.
we kwamen op alle vlak in aanmerking, waar wachten we nog op om het te gaan ‘testen’ die positieve gedachten app?!
het gesprek met de man en zijn boodschap was heel duidelijk, positief denken is inderdaad een oplossing in de verwarrende moeilijke innerlijke strijd die we soms kunnen voeren met onszelf. iedereen herkend wel een moeilijk innerlijk gevecht dat beperkingen geeft in het dag dagelijks bestaan en ons geluksniveau.
zo komen we naadloos bij het onderwerp waar we moesten zijn op dat moment.
het helende werk dat je zelf kan verrichten is steeds op basis van verschillende bewustzijnsniveau en van je eigen intuitive kracht.
het voelen, het bewust worden, het inzien, het werk…
mijn gesprekspartner was er van overtuigd dat – helen – ook plaats kan vinden door het spirituele te betrekken.
– ik ben heel benieuwd naar mijn spirituele eigenheid –
net dàt is niet de eerste keer dat ik het hoor van mensen in mijn omgeving. net dàt is wat ik heel sterk aanvoel van nature maar net dàt is het ook dat ik niet zo snel ga zeggen tegen iemand die voor me zit.
ook deze voormiddag was er bezoek, twee vrouwen vanaf het begin terwijl er maar ééntje zichtbaar is.
we hadden er wat dieper gesprek over hoe het komt dat ik dit aanvoel en voorzichtig voelde ik in wat de vrouw die ik voelde te vertellen had aan de vrouw die voor me zat.
mijn hart maakte een wervelwind, sommige zielen hebben een zielsverbondenheid, ook hier was er een prachtige hartsverbondenheid te voelen in beweging en warmte.
ook al ging het face to face gesprek over het tegenovergestelde.
we zijn dikwijls niet alleen, we hebben dikwijls een zielsverbondenheid die staan te trappelen om door onze intuïtie contact met ons te maken.
ook al weet ik goed wat ik voel, ik controleer het steeds als ik in gesprek ben, maar spreek het heel weinig uit.
ook al gebruik ik mijn gave wel, ik gebruik het als ik toestemming heb om het te gebruiken.
soms kan ik het niet laten, ik sms’te op 3 juli naar een vriendin die ik ook niet dikwijls zie dat – ik een baby in hun omgeving aanvoelde – toen wist deze vriendin nog van niets, er was geen zwangerschap toen. vorige week kreeg ik een sms – weet je nog dat je … – het is zover !
of hoe een zielenkind mij laat zien dat hij eraan komt…
en ja hoor soms ook vertrekt…
daar begint mijn verhaal doordat ik mezelf bewust ben geworden wat ik eigenlijk allemaal kan aanvoelen…
natuurlijk is het een zeer gevoelig onderwerp, niet iedereen wil weten wie en wat ze onzichtbaar met zich meedragen. al ben ik ervan overtuigd dat wie je meedraagt je ook kan ‘helpen’ in dit zichtbaar leven.
met andere vriendinnen heb ik al meerdere gesprekken gehad, ik heb 9 maanden gewerkt met een vriendin en onze zielenkinderen. ik ga dit voor het eerst vertellen aan meerder mensen in december van dit jaar.
daarom heb ik beslist om er toch mee naar buiten te komen.
ondertussen heb ik mezelf technieken geleerd en weet ik waarin mijn specialisatie zit. wat niet wil zeggen dat ik andere zielen niet kàn aanvoelen, ik bepaal wel wie ik ‘doorlaat’ en wie ik laat spreken in door mijn stem te gebruiken naar mijn gesprekspartners die deze informatie willen horen.
door me te specialiseren heb ik alles verfijnder kunnen afstellen. door kennis van mijn eigen innerlijke bewustzijnsniveaus, door mijn eigen intuïtie te verscherpen en er naar te luisteren, door met andere daarover te praten.
dag en nacht werk zijn er aan vooraf gegaan en dit jaren lang, al heb ik dit al vanaf mijn geboorte meegekregen, pas nu kan ik mijn techniek echt verfijnd naar buiten brengen om in testfase te gaan en waarschijnlijk later ook in praktijk neer te zetten.
ik nodig jullie allemaal uit in december.
hier kan je meer info vinden over de lezing in praktijk
– Zielverbonden medium kennismaking –
– Zielverbonden medium kennismaking –
ik deel het graag met u voor de eerste keer in mijn leven.
meer info waarom ik dit wil doen…
zielsverbonden energie aanvoelend werken is voor mij
– contact maken met gevoel en intuïtie –
– met hartsverbondeheid en liefde voor het leven –
doel
– intuïtie laten spreken voor zichzelf en andere –
– uw verbonden zielsgenoten laten spreken door mijn stem naar u te richten –
– u te helpen om uw bondgenoot te leren kennen –
vissie
– mij talent aan uw vraag koppelen –
missie
– door de stem van uw bondgenoot uit te spreken samen met u naar de toekomst te kijken –

de boot komt aan

23559453_10214696573476839_5043954038651111423_n

vandaag komt sinterklaas aan in Antwerpen.

voor ons hier in huis de start om er wat dieper op in te gaan. nu komt hij misschien ook hier in huis eens langs voor het 6 december is.

natuurlijk hebben we in huis gehaald wat er moest in huis gehaald worden, mijn ouders zijn vroege vogels, dus ik ben met mijn zoon de winkel in gedoken (de nieuwe grote droom speelgoed winkel in Mol) om foto’s te trekken voor mijn vader en sinterklaas natuurlijk!

hoe kan anders sinterklaas weten wat onze zoon wenst??? – nee mama dat kan hij niet weten, hij moet het zien hé –  we moesten ook een oplossing verzinnen omdat wij geen reclame krijgen en we toch een brief willen schrijven.

– mama? – ja schatje – leest sinterklaas facebook? – ja schatje dat denk ik wel –

hij had dus een oplossing en de foto’s heeft mama gewoon op fb gezet.

– mama – ja schatje – jij kan schrijven hé, wil jij een brief naar sinterklaas schrijven op je blog? –

met veel plezier schatje!

hier komt hij

Beste sinterklaas en zwarte pieten

ik ben 5 jaar en wil graag speelgoed van de brandweer, de politie en liefst ook een politie drone. ik heb die gezien en die kan flikkeren en vliegen, alstublieft sinterklaas!

mijn mama zegt dat jullie de zak niet kunnen dragen als jullie alles wat op de foto’s staat in de zak moeten steken, ik kan niet komen helpen want ik ben aan het spelen, maar je hoeft niet alles te brengen, een beetje is ook goed.

en ik ga stoppen met Fien te plagen, ons Florijn achterna te lopen en papa te plagen. ik ga elke dag mijn tanden poetsen, oh ja sinterklaas ik ga mijn tutje ook afgeven dan kan jij het bij de appelsienen hangen in jullie bomen!

oh ja sinterklaas, er staat ook een tandje vanboven los, heel los, als hij loskomt krijg je deze ook!

ik heb wel een beetje schrik dat de pieten veel lawaai maken, en soms stinken je kleren en je baard sinterklaas, is het goed dat ik alleen maar naar je wuif?

mijn schoenen staan aan de achterdeur en sommige ook op de verwarming, ik heb er veel !!!

&

van mama moet ik ander speelgoed wegdoen naar de kinderen die ook maar een klein beetje krijgen van sinterklaas, maar dat wil ik eigenlijk niet sinterklaas !

ik zal al een zak klaarzetten, dan kan jij het aan die kindjes afgeven, is dat goed?

smiley smiley smiley smiley

Joris

 

toen we samen in die winkel stonden, en ik onze zoon rustig begeleide naar daar wat we in onze gedachten hadden, waren er grootouders die ons volgde wat we aan het doen waren. ze glimlachte regelmatig en hadden duidelijk plezier in wat wij aan het doen waren en hoe ik zeer subtiel zonder onze Joris iets in de gaten had hem liet aanwijzen waarop ik een foto trok.

ze wisten plots ook wat ze moesten kopen zag ik !

het is voor mij een waardevolle en zalige beleving geweest, ik heb er enorm van genoten…

sinterklaas, je bent er nog niet, maar heel erg dankjewel voor deze gebeurtenis !

de mama van mijn zoon

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

genadeloos

man-2933984_960_720

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/11/10/psychiater-dirk-de-wachter-wil-meer-bedachtzaamheid-in-zaak-de-p/

ik heb gisteren ook gegruweld op de manier waarop iemand aangepakt wordt door een journaliste, zeker in de morgen rond 9 uur kregen mijn borrelende darmen een knoop erbij.

ik ben gisteren ver weg gebleven van het verhaal van een zeer creatieve geest in tv land.

al kijk ik al een hele tijd niet meer naar zijn quiz programma toch blijft hij en andere voor me één van de weinige uiterst creatieve mensen in tv land.

het mocht allemaal wat intelligenter ja hoor, zelf van de baas en de specialisten en ter zaken, ja het was wat té veel té…

ik vroeg me af of iedereen nu het leuk vindt dat er iemand anders op de schandpaal naar boven geheven mag worden waar iedereen zich misschien wel eens schuldig aan gemaakt heeft?!

waar ligt er een grens, waar is de nuance gebleven, waar is de inleving en de sereniteit…

ik hoor dat wel eens in een wandeling, wat mensen mensen aandoen is niet niks, er schuilt een hele zwarte kant in ons.Ja ik geloof het wanneer iemand een kronkel in zijn brein en gevoel krijgt kan dit wel eens fataal aflopen .

ik kan echter niet geloven dat we zoveel plezier kunnen hebben in ‘iemand aan de schandpaal’ te nagelen zonder we eigenlijk de genuanceerde informatie hebben die we nodig zouden kunnen hebben om hem/zij echt aan ‘de sociale media en nieuws media’ schandpaal te nagelen.

wat als het uw ‘kop’ is die daar hangt?

de meeto# is inderdaad even uit de slinger geschoten, ik had dit eigenlijk wel verwacht, ik heb heel lang met de vraag rondgelopen  – door eigen ervaringen en gedrag  –  het is maar hoe je ‘iets’ opneemt – en heel belangrijk – op welk moment van de dag en moment in je leven – 

waarmee ik niet wil zeggen dat de meeto# niet nodig is! laat dit even duidelijk zijn !

je kan geen controle hebben op iemands emotionele gemoedstoestand waarop een ‘actie van buitenaf’ binnenkomt bij deze persoon.

wanneer het grensoverschrijdend gedrag is, moet dit goed onderzocht worden, genuanceerd gebracht worden, met recht op verdediging. en liefs niet te veel uitgesmeerd in de sociale media.

wel in een veilig kader waarbij beide partijen zicht in kunnen uiten.

ik heb dit gemist gisteren, al spreek ik me niet uit wat hij of zei werkelijk heeft gedaan of niet heeft gedaan. ik heb het moeilijk met de heisa waardoor iemand moet gaan en zijn gezin…

ik merk veel ‘scherpte’ waarmee mensen met mensen omgaan. het is opvallend dat – wat die heeft ik ook moet hebben – niet meer echt van tel is maar wel – wij willen en zullen meer hebben dan de andere, en daar gaan we alles voor doen – de scherpte waarmee we gewoon ongenuanceerd reageren, daar schrik ik zelfs van in een ‘liefdes relatie’. ik heb daar minder en minder woorden voor innerlijk, terwijl ik uiterlijk wel een inzicht kan bekomen bij mijn mede – wandelaars om die scherpte wat te nuanceren en er inzicht in krijgen waarom er die scherpte er is.

waar het eigenlijk om gaat is – waar gaat de liefde over – in tijden van pc sociale relaties…

niets is wat het lijkt, en neem het nooit als vanzelfsprekend…

imagine – dat liefde gewoon de liefde is vanuit hart naar hart –

ja ik weet het ik ben ‘ouderwets’ op dit vlak, liefde vanuit het hart bij de eerste ‘indruk’ en ontmoeting blijft voor mij het hoogste goed, omdat dan je lichaam-, en emotionele systemen hun werk doen waarvoor ze zijn gemaakt.

maar goed ik ben daar in geslaagd, ik gun het iedereen van harte !

en ja ook kan ik best even nuanceren ook de pc en swipe realisaties kunnen heel goed uitdraaien. het is maar waarvoor je wil gaan…

en ja ik ben ver – uitgewaaid – met het begin van deze blog.

het gaat om inleving, hoe we met elkaar omgaan, hoe we met onszelf omgaan, en dit graag met respect, inleving en wederzijdse evenredigheid doen.

en hoe voel jij je vandaag? wat heb jij te vertellen?