stroom, het stroomt

Working Hard

straf, het is straf,

plots stroomt het, alsof de bevers zijn gestopt met het bouwen van een dam daar waar de innerlijke stroming nog een gaatje heeft gevonden.

straf, het is straf

dat het knagen aan de innerlijke bomen, het afknagen van de lekkere schors en het sleuren van de boomstam naar de dam, plots niet meer hoeft.

want ik ben geen bever natuurlijk.

het is wel een leuk verhaal van de bevers en zijn beheerders, het is een zeer boeiende levensles. een les die bestaat erin om van bevers te leren houden, want ze metselen met veel precisie en ijverige nachtelijke werk alles wat water kan en mag doorlaten gewoon dicht.

ze willen een waterrijk stilstaand ‘meer’ creëren, ongeveer op de plaats waar de beheerders het willen… het willen natuurlijk – eigenlijk bepalen de bevers waar ze het meer het liefste willen – zo is dat met deze wonderlijke knagers die niet omgaan voor een grove den, maar toch het liefste een wilg hebben om over te knabbelen…

bever2

het is straf, heel straf

ze maken het de beheerders soms moeilijk als er water komt staan daar waar ze het liever niet hebben, de bevers hebben ook een groot territorium en gaan elke stromend geluidje in hun territorium na om er eens deftig werk van te maken.

wel die levensles, die heb ik geleerd, ik was een bever, met een burcht ingang onder water, slapend in mijn nest boven water bedenkt met een berg takken en stammen.

het kan eigenlijk niet mooier, we hebben een houtskelettenhuis, met cederplanken afgewerkt naar buiten toe. een echt nest van hout boven de grond, een innerlijke ondergelopen ingang.

ja ik heb iets met bevers, otters en die speelse waterbeesten. al ben ik helemaal geen waterrat. maar goed dat hoeft nu dus niet meer…

waarschijnlijk hebben die bevers die in De maat leven het perfect naar hun zijn nu dat de beheerders er wel wat werk mee hebben, want laat ons eerlijk zijn een beheerder wil wel wat nat worden tijdens het werk maar te nat is té nat.

zoals ik hebben ze ook grotere machines aangekocht om de boomstammen weg te slepen die de bever daar met bevergemak naartoe heeft gesleept om net daar het water weer te laten stromen…

mijn groot machine dat ben ik, ik heb er de laatste maanden voor gezorgd dat mijn water weer kan stromen…

de beheerders in mij hebben de bever in mij geleerd om te blijven knabbelen, maar niet extra werk te maken om alles dicht te metselen.

het is een proces, een prachtig proces van innerlijke kennis en zelfbewustzijn. mijn instinkt is in transformatie. ik neem afscheid van mijn beverbestaan.

op 8 december kom ik naar buiten, door de dag!

voor een transformerende bever een wereld van verschil !

op naar de vogel die zijn vleugels mag openslaan …

Vervelende vogels poep

knipoog !!!!

 

 

de boot komt aan

23559453_10214696573476839_5043954038651111423_n

vandaag komt sinterklaas aan in Antwerpen.

voor ons hier in huis de start om er wat dieper op in te gaan. nu komt hij misschien ook hier in huis eens langs voor het 6 december is.

natuurlijk hebben we in huis gehaald wat er moest in huis gehaald worden, mijn ouders zijn vroege vogels, dus ik ben met mijn zoon de winkel in gedoken (de nieuwe grote droom speelgoed winkel in Mol) om foto’s te trekken voor mijn vader en sinterklaas natuurlijk!

hoe kan anders sinterklaas weten wat onze zoon wenst??? – nee mama dat kan hij niet weten, hij moet het zien hé –  we moesten ook een oplossing verzinnen omdat wij geen reclame krijgen en we toch een brief willen schrijven.

– mama? – ja schatje – leest sinterklaas facebook? – ja schatje dat denk ik wel –

hij had dus een oplossing en de foto’s heeft mama gewoon op fb gezet.

– mama – ja schatje – jij kan schrijven hé, wil jij een brief naar sinterklaas schrijven op je blog? –

met veel plezier schatje!

hier komt hij

Beste sinterklaas en zwarte pieten

ik ben 5 jaar en wil graag speelgoed van de brandweer, de politie en liefst ook een politie drone. ik heb die gezien en die kan flikkeren en vliegen, alstublieft sinterklaas!

mijn mama zegt dat jullie de zak niet kunnen dragen als jullie alles wat op de foto’s staat in de zak moeten steken, ik kan niet komen helpen want ik ben aan het spelen, maar je hoeft niet alles te brengen, een beetje is ook goed.

en ik ga stoppen met Fien te plagen, ons Florijn achterna te lopen en papa te plagen. ik ga elke dag mijn tanden poetsen, oh ja sinterklaas ik ga mijn tutje ook afgeven dan kan jij het bij de appelsienen hangen in jullie bomen!

oh ja sinterklaas, er staat ook een tandje vanboven los, heel los, als hij loskomt krijg je deze ook!

ik heb wel een beetje schrik dat de pieten veel lawaai maken, en soms stinken je kleren en je baard sinterklaas, is het goed dat ik alleen maar naar je wuif?

mijn schoenen staan aan de achterdeur en sommige ook op de verwarming, ik heb er veel !!!

&

van mama moet ik ander speelgoed wegdoen naar de kinderen die ook maar een klein beetje krijgen van sinterklaas, maar dat wil ik eigenlijk niet sinterklaas !

ik zal al een zak klaarzetten, dan kan jij het aan die kindjes afgeven, is dat goed?

smiley smiley smiley smiley

Joris

 

toen we samen in die winkel stonden, en ik onze zoon rustig begeleide naar daar wat we in onze gedachten hadden, waren er grootouders die ons volgde wat we aan het doen waren. ze glimlachte regelmatig en hadden duidelijk plezier in wat wij aan het doen waren en hoe ik zeer subtiel zonder onze Joris iets in de gaten had hem liet aanwijzen waarop ik een foto trok.

ze wisten plots ook wat ze moesten kopen zag ik !

het is voor mij een waardevolle en zalige beleving geweest, ik heb er enorm van genoten…

sinterklaas, je bent er nog niet, maar heel erg dankjewel voor deze gebeurtenis !

de mama van mijn zoon

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

goud vinden in jezelf

gisteren hoorde ik bij Thomas speelt het hard een geweldige uitspraak van een bekende pianist
– ik ga het even vrij vertalen –

– oefenen en blijven oefenen. geloven dat er goud in jezelf te vinden is, er naar graven door te oefenen, te blijven oefenen. zo herinneren je vingers en je brein de wegen naar je gouden opslagplaats. en plots ontdek je een klein plekje goud, blijf dan oefenen om je hele voorraad goud te vinden om het later te laten zien, horen, voelen, proeven, ruiken… –

blijven oefenen en geloven in je goud dat je gewoon vanzelf hebt…

ga ervoor, ik ga er ook voor !

of het verhaal van de roos…

maar dit verhaal is voor later…

_______________________________________________________

https://www.canvas.be/thomas-speelt-het-hard

trouwens een kijkers tip voor coachen en andere begeleiders, het is niet alleen een programma, het is een heus project met jongelingen en goud in hun hart…

een topper op tv joepie !

 

creatief – tijd

Creativiteit-bron-Dembozaak

van wonder rijk naar wonder zijn

creativiteit – het is een manier waarop je denken is aangesloten op je gevoelswereld en je uitingsmogelijkheden.

het proces daarvan is belangrijk, het duurt even en het kost tijd. het resultaat van de creatie in het proces is dikwijls onzichtbaar, wel voelbaar en soms ook hoorbaar. dikwijls is het kunnen uiten ven creativiteit een zeer boeiend proces, omdat het uiten kwetsbaar is.

dat maakt dat creativiteit vanuit het hart komt, waar je je technische oplossingen zeer sterk voor worden aangesproken.

een rijke wisselwerking voor een wonderlijk proces dat helemaal vanuit je ‘zijn’ komt.

i love it !

_______________________________________________________________________

schrijfuitdaging van Doldriest

Zeswoordverhaal: Creativiteit

________________________________________________________________________

fotobron http://experiencemarketing.nl/trends/creativiteit-is-key/

klaar maken

kleding inzamelactie week

in de school van onze zoon…

ik heb er zin in, veel zin, om alles wat we in jaren niet aangehad hebben – de kast van de man – want die doet altijd het zelfde aan… en die van mij onder handen nemen.

yes ik huppel weer, ik mag weer opruimen en dan ook nog de school steunen van onze zoon…

ik merk dat ik heel veel zin heb om aan de slag te gaan met de kleuren die ik heb en die niet meer passen in mijn beleving…

wie wil er nu nog konings-, en zeeblauw? knipoog…

ik dus niet meer blijkbaar, of laat ik het even anders zeggen – de chakra kleur blauw – keel – heb ik niet echt meer nodig…

rood, alle tinten daarop met de bijpassende kleuren ok, even geen blauw meer…

de fleecezekes gaan eruit, geen wolvenpootafdrukken meer op de truien… ook in het blauw… en neen ook niet voor mee in de tuin te werken, want zo vullen we weer kasten…

allé het is niet het enige wat ik ga doen vandaag, ook wel wat uren in de auto zitten, omdat onze tweede kleinste 4 wieler stil staat met een platte batterij.

startkabels zoeken dat moet ik dus doen, want we weten ze niet meer zitten na de grote opruim in de tuinberging! hihihi…

en dus moet ik er dus invliegen, nu !

maar eigenlijk ben ik me al aan het ‘klaarmaken’ ik ben stilaan in de schrijfmodus aan het komen. ik ben naar de kapper gegaan en heb mezelf een nonchalante pony laten knippen. heerlijk zo ééntje waarmee je gewoon uit de douche stapt je vingers in zet en klaar is de pony… yes yes yes !

mijn haar mag dus los en vrij bij het schrijven. geen haargordijnen meer… geen extra spanning op mijn spieren door het vasthouden van mijn dik en veel haar. – waarvoor veel dank moeder natuur ! –

ik ben dus vandaag weer op een ‘punt’ gekomen dat ik me al huppelend klaar maak voor de volgende fase !

lets go !

IMG_20171107_101944

House of soul

bijna al mijn planten staan binnen. ze geuren nog steeds, mijn atelier gehuld in verschillende geuren, omdat ze maar net door mijn handen zijn gegaan en nog moeten bekomen van die handelingen.

ik heb iets gemerkt bij het onder handen nemen van de planten van mijn moeder. die staan in plastieken potten. er was zeker een verschil van wortelvorming en bladgroei. het is voor de pelargonium toch niet ideaal in dat soort potten te staan.

mijn planten staan allemaal in aardewerken potten, het is een groot verschil in bladgroei en wortelgroei.

pelargoniums zijn van nature als sterke planten, ze kunnen tegen een stootje, droogte en nat weer ze kunnen er mee om. moeilijk is het helemaal niet om ze te houden als terrasplant, maar ze vragen wel een juiste behuizing.

aardewerken potten.

in het voorjaar heb ik er 20 besteld. ik weet nog dat ik er al een hele kar had gekocht en aan de kassa er nog meer bestelde. de mijnheer aan de kassa vroeg of ‘ik ze opat’, ik zei met plezier JA, want ik ben fan natuurlijk…. toen ik de dozen ging ophalen riep hij nog – smakelijk, en dat hebben mijn planten geweten, ze groeien er dus beter in dan in plastieken potten.

ik heb bepaalde planten overgeplant in de aardewerken potten die ik nog kon vinden. niet de beste tijd van het jaar om dit te doen, dat weet ik, maar een prachtige plant zo maar laten staan, dat kan ik niet…

ik heb de sterkte planten laten staan in hun lelijke zwarte en bruine plastieken containers, die redden het wel, de andere fragiele die hebben een andere pot gekregen, ik ben dus benieuwd wat ze gaan doen in mijn atelier?

All-focus

All-focus

weten wie je bent?

het gaat zo, zoals Marcel Vanthilt  gisteren zei in Die huis – de energiekste, de goede vader, de sacherijnige, de chaoot, de verliefde, de goedgezinde, de creatieve, … neem allemaal uw boekentas we vertrekken ! –

ik heb er zo hartelijk me zitten schaterlachen, ik kwam bijna niet meer bij omdat ik het zelf zo herken. – vrouwen neem uw handtas we gaan – en ik kan alleen, met zen alle in mij vertrekken.

hij zei nog iets – ik heb het ooit geprobeerd om ze te analyseren maar het is niet voor mij – heerlijk toch ! maar ook gewoon belangrijk, kunnen zijn gewoon wie je bent!

ik zag hem ook schilderen, wij lagen nog eens in een deuk, hoe heerlijk kan een leven zijn…

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/die-huis/3/die-huis-s3a4/

het is leven volgens jezelf, ongeacht welke leeftijd je hebt.

ik heb echt genoten van deze aflevering, heerlijk om te zien hoe het leven er gewoon is en beleefd is geworden, hoe het leven er dan toch ‘in hakt’ en hij er even energiek toch tegenaan gaat – al is het ook een voordeel ouder worden – zei hij – ik heb meer rust gevonden –

qua energie kon deze aflevering tellen ! gelachen en ook ernstig gekeken. ik wenste ook daar in Die huis te zitten, hij heeft mijn muziekkeuze gevormd en dus is hij een held van mij!

arbeid adelt, ja hoor want wie zichzelf kent kan het aan, om de wereld een beetje te veranderen.

ik had het vandaag met een vriendin erover gehad, wat jezelf kan betekenen voor diegene waarmee je werkt is van belang. dàt weten, dat het zinvol is en zeker een meerwaarde geeft is voor jezelf weten wie je bent.

over het leven vertellen is zinvol, kennis delen is zinvol, ten diensten staan is zinvol. het is allemaal hoe je het zelf kan invullen binnen je eigen kracht.

wanneer je dat gewoon bent te doen elke dag met plezier, weet je waarvoor je staat. toch wel van belang in het leven.

deze week poste een andere vriendin een artikel dat vertelde – dat we veel moesten doen om onszelf te leren kennen –  we moeten het DOEN ! tja ik ben zover dat ik zelf denk dat we juist het niet moeten doen.

we moeten niet doen maar wel oefenen, falen, leren niet meer hetzelfde te doen maar iets anders dat beter bij ons past te oefenen, falen, vallen en opstaan.

vooral ontdekken en blijven oefenen. oefenen waarvan we weten dat het zinvol is waarmee we bezig zijn!

– C’est la vie – zei Marcel, en gelijk heeft hij, hij is bijna 60.

ik ben bijna 44 vriendinnen zijn ouder en jonger dan mezelf ik hoor ze soms wel worstelen, zelfs zo erg dat ze schrik krijgen van de toekomst, ook al zijn ze in mijn ogen goed bezig.

de illusies zijn er ze passen bij het leven beleven, het is iderdaad – C’est la vie – 

mijn moeder 70 zei vorige week – vroeger dacht ik, later gaat het wat rustiger worden, dan heb je alles op een rijtje. maar het is zo niet ! – ik keek verbaasd op vanuit mijn prachtig dessert bord in een fantastisch restaurant*, waarop mijn schoonmoeder van 80 mijn verbaasde snuit zag en zei –  C’est la vie – 

ik ken mezelf nog maar een beetje, ik maak me geen illusie daarover het leven is gewoon het leven, of je je nu goed kent of niet verrassingen zullen er altijd zijn, en rustig gaat het dus niet worden…

C’est la vie

All-focus

Lieve K – lieve vriendin, we gaan ons is goed verwennen binnenkort want het leven vieren is een kunst !

@ A- lieve vriendin, hier gaan we samen ook nog naartoe!

*de link naar het goed restaurant is –

http://www.savoury.be/

Dromen

 

sunset-229335_960_720vannacht een droom gehad om U tegen te zeggen…

deze droom was weer een – voor en na – droom. het is een spirituele droom die zijn helderheid niet heeft gestolen.

het is een ‘einde’ en een nieuw begin van een nieuwe ‘geboorte’. letterlijk en figuurlijk.

dromen zijn er om het evenwicht van beleven en verwerken te stimuleren, maar bij mij is het in de nacht ook nog een andere richting. ik werk in de nacht gewoon door maar dan stil en niet fysiek.

het werk dat ik doen is zoals we dat in de volksmond – spiritueel – noemen.

wie me kent weet dat ik dat al heb vanaf kind zijn, toen was het een totaal ander gevoel als nu. nu heb ik dromen en ga er ook bewust mee om. ik kan ze tot op een bepaalde hoogte sturen, ook onthouden en er boodschappen uit halen.

deze techniek is niet moeilijk, maar wel een zeer innerlijk proces en dàt proces kan wel heel intens zijn.

zo heb ik het proces ook mogen beleven in mijn dromen, met een mooie zeer mooie apotheose vannacht.

  • ik beviel van een baby

ja je kan je het moeilijk voorstellen natuurlijk. ik heb natuurlijk de aanloop gezien en gevoeld in de nacht, ik ben er bewust mee ‘in gesprek’ gegaan en heb mijn signalen en boodschappen eruit kunnen halen.

al maanden droomde ik dat ik zwanger ben, niet elke dag maar toch regelmatig. het is een begin van een proces natuurlijk, een signaal waar je als spiritueel gevoelige ziel niet naast kunt.

het is al even bezig en loopt gelijk op met een intens innerlijk proces dat ik bewust in de gang heb gezet – ga rouwen ! – ga opruimen ! – ga aan de slag met, dit en dat…

het liep allemaal gelijk, met nu een geboorte.

ik heb mijn droom even doorgestuurd naar iemand die er volgens mij meer kan over zeggen.

natuurlijk ben ik zeer blij met deze droom, verschillende dingen die nu niet meer zoveel rol spelen in mijn leven zoals angst onder andere.

de angst is er niet meer… de onzekerheid is er niet meer … de zelfbewustzijn is er terug, fysiek en lichamelijk.

& wat het belangrijkste is mijn intuïtie is er weer! zonder ballast !

natuurlijk als je even hebt ‘gewerkt op spiritueel gebied’ is het voornaam dat ik ook veel tijd steek om weer even ‘ te landen’ . zoals ze dat zeggen ‘Aarden’ met moeder aarde rondom mezelf en in mezelf.

mezelf weer even als boom die niet omvalt laten groeien naar het middelpunt van de aarde…

ook dat vraagt tijd en ook hier heb ik weer zin in. ik ben alweer begonnen aan opruimen, veel oude schoenen gaan weg, straks is het de beurt aan de kleding.

in huis aarden door op te ruimen omdat onze zoon een klein beetje ziekjes is en thuis is. morgen is het tijd om een hele dag de natuur in te gaan en boom groei spelletjes te gaan spelen…

ik heb tijd, veel tijd…

toch wenste ik even te delen omdat dromen je veel kunnen vertellen, heel veel kunnen vertellen!

en wie weet wat ik heb gedroomd, laat maar iets weten!

als ik het antwoord heb van de specialist, dan blog ik mijn hele droom op wolfsvrouw , hier is het niet de plaats voor deze spirituele details…

angel-819644_960_720