begrip 2 – de E van emotie en eindeloos

autisme

de E van emoties en eindeloos…

vanuit het spectrum van autisme kan ik alleen maar over mezelf een schets geven, en wat ik met mijn zoon doormaak.

maar zoals je weet elke ass’er is verschillend .

zoals bij onze zoon, die neemt een duidelijke emotie waar bij een vriendje in de morgen op school, en hij denkt 4 dagen lang dat zijn vriendje elke morgen die duidelijke emotie gaat tonen.

hij wil die dagen niet naar school, ik ben zeer verbaasd natuurlijk, waar komt dat weer vandaan?

ik sleur hem naar school en net voor we binnen stappen zegt hij ‘ik hoop dat Y nu niet meer zo erg weent !’

ja dat is het dus, 4 dagen sleuren naar school en dan valt mijne frank, hij denkt dat het niet overgaat… toen heb ik het gezegd tegen de juf dat hij nog steeds denkt dat Y wenend binnen gaat komen en hij niet weet hoe hij zijn dikke vriend moet troosten. (wij geven thuis een knuffel bij het wenen om te troosten en zijn vriend wenste niet geknuffeld te worden en dan weet hij het niet meer en voelt hij waarschijnlijk onmacht tegenover zijn gedrag).

dagenlang is hij ermee bezig geweest, ik ben zo erg verschoten, we moesten heel duidelijk zijn tegen een 5 jarige dat het maar éénmalig was dat zijn vriend zo een duidelijke emotie toonde…

toen ik even bij mezelf ging kijken, zag ik wat ik bij mijn zoon had opgemerkt ook bij mij verder leven.

maar ik heb er ‘mee leren leven’ al is het toch nog wel verwarrend en zeer vermoeiend.

ik laat het ook niet meer zien dat het ‘moeilijk’ is, zoals onze kleine fantastische kleine filosoof.

maar het is inderdaad eindeloos verder voelen, denken, sorteren, klasseren… en zo verder.

sorteertijd hebben we echt nodig om weer die blokjes te kunnen leggen zoals ze voor die gebeurtenis lagen, en dat vraagt tijd!

de slaap is daar belangrijk in, en natuurlijk hier thuis hebben we genoeg aan bepaalde uren omdat we de dag willen rekken en alles in een soort verlengde dag willen steken… (ADHD??? ) ze hebben ons daarop nog niet getest, maar ook hier zijn we allebei dikwijls bij over prikkeling, duracelletjes…

wel stilte, rust en een vertrouwde omgeving geven enorm veel rust…

sorteertijd om de emoties die we opvangen van onze omgeving, is echt echt nodig, anders blijft het EINDELOOS doorgaan in ons ‘zijn’…

28058680_1713615025325184_6355076394347598074_n

https://www.facebook.com/ahaautisme/