mijn vader was mee…

mijn vader is meegegaan gisteren!

en blij dat hij was achteraf…

heel de familie die dicht bij staan ‘geloven’ de diagnose niet van mijn zoon (van mij wel, heel herkenbaar zei mijn moeder die mee was bij mijn diagnose bespreking)

gisteren op het programma – bespreking schoolkeuze – voor onze zoon…

heel intens gesprek voor mij van anderhalf uur…

een bijzondere tijd waarin de brainblocks werden bovengehaald om ‘te laten zien dat je een autistische manier van denken en voelen niet kan zien aan de buitenkant (en dat het blokjesbrein van een autistisch iemand niet hetzelfde is als van een ‘gewoon’ iemand…)

het was voor mijn vader een heel goede tijd, ja hij herkende het en kan het sinds gisteren ook verstaan hoe het brein van een autistisch iemand werkt – waaronder zijn dochter en kleinzoon.

hij zei me in de auto, aan onze zoon zie je niets, maar bij jou zagen we wel dat ‘er iets niet klopte’ …

ja dat is zo – ik ben totaal anders ASS’er dan mijn zoon…

en toch her-, en erkenning bij mijn ouders voor ons beide…

ik ben er stil van, heel stil van…

ik heb deze nacht niet veel geslapen, dat is een feit, ik stond deze morgen op voor de vogels gingen zingen en mijmerde een beetje over gisteren, en plots – het leek uit het niets – een oplossing, ik ga voor het specialisten werk – een autiklasje –

ik ben er een beetje door verrast omdat dit iets is wat ik al heel lang aanvoel, maar niet durfde te voelen, laat staan uit te spreken!

maar zeg nu zelf – als ik antwoord op de vragen die me door verschillende professionals als zijn gevraag – heb jij niet veel problemen gehad op school? – dan kan ik zeggen in deze 44 heb ik niet anders geweten! ik ben eraan gewoon geraakt, en het verbaasd me nog dagelijks dat mensen vertellen dat ze ‘gewoon naar school gingen en een diploma hebben gehaald –

ook ik heb een diploma, maar het was een struggle for life ! zoals wel voor mij ALS voor mijn ouders, ik ben hun enig kind, stel je eens voor…

ze zijn toen 40 jaar in de tijd, ook zeker niet de enige geweest, daar ben ik wel heel zeker van, de tijden van toen waren toen zoals het ging, nu is het anders…

Pano maakte het weer eens duidelijk wat ik al maanden hoor van de juffen en de zorgleerkracht en sinds heel kort ook het zorgteam.

en weet je wat, ik kies nu voor de specialisten in hun vak, en ga de juf of de meester niet te erg laten verkleuren als een kameleon in hun diverse klas met pareltjes van ‘zorgkinderen’.

ik kies voor een autiklasje!

ik heb het op HA ASS gepost vandaag

Pano gezien?

het ging over de diversiteit in de klas…
stel je nu eens voor dat je daar als ASS kind in zit, met extra uren begeleiding en extra zorgmaatregelen… en dan is de juf/ meester een kameleon die alles moet managen.

ik persoonlijk als ASS mama van een prachtige zoon kiest voor het specialisten werk, de mensen die weten waar ze mee bezig zijn, altijd…

eerlijk, ik heb veel vertrouwen in de specialisten in dit Vlaanderen, ik ken er nu een paar en het is echt specialisten werk, ik kan me geen andere school bedenken dan daar waar specialisten zitten – zelfs voor een milde vorm van ASS !

dan is pas onze persoonlijke ‘investering’ zinvol en behapbaar !

https://www.een.be/pano

we komen er dichter bij door professioneel advies en coaching wat zinvol is, met zeer goede specialisten bespreken we al meer dan een jaar wat en hoe !

autisme is zo verschillend en steeds zijn we in evolutie.

wat het voor ons anders maakt, ik als opvoeder ben ook autistisch ! de manier van ordenen en opvoeden is heel anders in mijn brein…

en dat maakt dat de ondersteuning ook anders gaat verlopen en dan kies ik voor specialisten, die autisme kennen – erkennen en herkennen.

begrip voor hoe je hersenen werken en je gevoel verstaan is de essentie voor geluk!

nu hebben we dat na veel energie kunnen bereiken in de school, maar de volgende investering is toch die naar welzijn en geluk…

nature-670025_960_720

 

de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

wat is geluk?

vandaag is het geluksdag!

je moet er een soort aanleg hebben om gelukkig te zijn en te worden…

laat dat nu net iets zijn waarmee ik al een week bezig ben, intuïtie.

intuïtie!

het is mijn wereld, mijn hart en ziel, alweer zal je denken… ja hoor deze cursus is “my cup of tea

ik ben nu een week aan het schrijven aan de cursus, het is alweer een verandering in mij, het heeft effect ja zeker, al kende ik al heel wat van mijn –  roadbook – dat ik gebruik als handboek, maar nu door het onderstrepen en op papier schrijven (en straks via mijn nieuwe word programma inschrijven) is het weer een innerlijke reis in gelukzaligheid!

en nu de pc helemaal weer ok is, tjonge die draait weer zo fijn, is het helemaal goed!

vandaag is het een geluksdagje voor mij, na een week zonder pc is het toch weer feest met pc!

ik wens jullie een heel fijne geluksdag!

en steve-jobs-quote-720x308px

 

Wat is uw HOOP?

ik ben nu bezig aan het onderwerp – een boodschap van hoop – en kreeg van een bijzonder iemand een vraag;

” Wat je als eerste vraag kan stellen, wat is je HOOP?”

“Na wat men gezegd heeft kan je gelijk zeggen, je HOOP is NU nu in het leven”

dit is een prachtige vraag!

een vraag waarop je vanuit je hart en ziel een antwoord kan geven.

de eerste vraag beantwoorden is het begin, dan komt de bewustwording in het NU

het gaat heel diep als je een antwoord kan geven, probeer het even, je zal zien dat het doorwerkt!

ik ben heel erg benieuwd naar uw antwoord!

schrijf het zeker op hieronder deze blog!

monk-458491_960_720

mijn antwoord was

Oh mijn hoop is om altijd hoop te brengen voor iedereen die ik mag ontmoeten, met woorden, met beelden en met hartsverbinding.
ik hoop dat ik die hoop mag doorgeven
allereerst aan mijn geliefde natuurlijk…
 nature-670025_960_720
dankjewel shivatje voor deze prachtige vraag!

 

vrouwendag vandaag

ik wens alle vrouwen hier een prachtige vrouwen dag

9200000026581517

deze vrouw gaat meteen weer de zetel en haar bed opzoeken. ziek en goed ziek maar we komen er wel, het kan een week duren die sinus ontsteking en die virale infectie…

als ik straks kan ga ik weer lezen in mijn boeken over intuïtie, voor de training – cursus die ik ga geven.

een prachtig onderwerp, echt dit is een prachtig onderwerp!

ik heb gekozen om een iets wetenschappelijk boek over dit thema – om de vingers af te likken! – en een spirituele benadering natuurlijk ! – ook om de vingers af te likken!

ja Shivatje, ik ga binnenkort je site een omkeren opzoek naar de chakra leer en de aura leer.

trouwens Shivatje, ondertussen droom ik ook over kleuren die gelinkt zijn aan mijn vragen, en die vragen hebben blijkbaar plots ook kleuren in hun oplossingen…

oranje, roos, rood, geel komen heel dikwijls terug, ik ga werken aan de wortelchakra, de belangrijkste om te aarden blijkbaar…

geel is wel een hele boeiende want deze komt altijd al voor in mijn leven!

dus ik ben nog steeds bezig, maar nu met een warmwaterblaas en de tv ook op!

en een geweldige tip als je een goede film wil zien the lunchbox !

https://www.cinenews.be/nl/films/the-lunchbox/

 

schitterend artikel !

https://shivatje.wordpress.com/2018/01/08/onderzoek-naar-uitspraken-kinderen-en-reincarnatie/

familiegeschiedenis, stamboom en geboortebomen

het is een beetje bijzonder als je met iemand in een spiritueel gesprek even nagaat wanneer er iemand is gestorven en wanneer iemand is geboren…

ik heb een paar jaar geleden 9 maanden gewerkt om een zielenkind in een moeders’tak’ te ‘gaan halen’, het was een bijzondere gebeurtenis…

het is bijzonder met een familieboom te werken in deze context

dat is wat ik doe, om het verhaal rond te krijgen en een beeld te krijgen van de bovenstroom en de onderstroom met het universum als tool…

dit is een schitterend art hierover

https://shivatje.wordpress.com/2018/01/08/onderzoek-naar-uitspraken-kinderen-en-reincarnatie/

https://shivatje.wordpress.com/2018/01/09/onderzoek-naar-uitspraken-kinderen-en-reincarnatie-2/

dankjewel shivatje

Namasté 1718

Hartsverbondenheid – wie ben jij ? –

wat een titel voor een blog!

ja je kan er niet omheen, het was helemaal in het teken van hartsverbondenheid gisteren avond.

23915542_928441170638801_8079397361984711490_n

gisteren nam mijn ego de juiste vorm aan waar mijn spirit helemaal in paste. vreed speciaal gevoel moet ik zeggen.

ik kreeg even gezonde kriebelingen, ik was even de rode draad kwijt en moest even een bekomen, maar dan ben ik verder gegaan, met de vorm waarvoor ik gekozen had – me laten drijven op de golven van het hele gebeuren –

het mee drijven was geen probleem voor me, al is het van begin tot het einde bijzonder spannend geweest. de innerlijke wind van energie ging zoals een innerlijke storm te keer, en toch keerde ik steeds terug naar het middelpunt van mijn energiestorm van gevoelens.

de kennismaking ging al snel over naar gesprekken over spiritualiteit en de persoonlijke beleving en het delen van kennis over dit thema, een bijzondere energie ontstaat in de groep vrouwen voor me. ik geniet vrouwen die over spiritualiteit praten alsof ze dat elke dag zo doen met vriendinnen.

het was even een andere wereld, heel even mag dat, de ontlading is dan groot, de dankbaarheid om er over te praten evenzeer. ik geniet nog meer…

we zijn vertrokken om het over hartsverbinding te hebben.

want ja hoor zoals ik al vertelde intuïtie is het begin van alles. 

ik had natuurlijk een rode draad voor de kennismaking, een structuur van kernwoorden die voor ik in mijn beeld had om te beginnen. een deeltje theorie een deeltje persoonlijk verhaal en …

ik schreef voor het eerst op een wit bord de zinnen

  • heldervoelendheid
  • zielsverbondenheid
  • sensitiviteit – gevoelsbeleving
  • universele materie – specialisatie
  • INTUÏTIE – het begin van alles – het bewust worden
  • van nature – door een levensgebeurtenis
  • hoger bewustzijn

persoonlijk verhaal

  • kan je dat van nature hebben?
  • ik ben een kind gebleven
  • het is heel simpel

er zitten 6 vrouwen voor me, 2 vriendinnen – waaronder mijn leermeester Peggy – 2 vrouwen die ik ken maar niet goed, en twee totaal onbekende vrouwen. voor mij ideaal om me comfortabel te begeven in mijn coming out.

ik begon, en daar stond ik dan, voluit te praten over dàt wat ik mijn hele leven al kan. ik voelde meteen dat ik een aantal stappen oversla, en voel meteen dat ik even moet luisteren naar de vrouwen om te ontdekken waar ik stappen oversla, of waar ik duidelijke en concreter over kan communiceren.

ik luister nu naar vele verhalen vanuit de groep wanneer ik een woord, zin of gebaar doorgeef. heerlijk is dit, de groep geeft zelf aan wat ik ga vertellen…

dat waarvan ik dacht het er niet over te hebben kwam op tafel, het delen bracht wel een soort opening waarvan ik schrok, ik schrok omdat toen de hartsverbinding tot stand kwam . het delen van een ingrijpende levensgebeurtenis heeft iets magisch, in verbondenheid en het werkte vanuit twee kanten – vanuit de groep en vanuit mezelf -.

daar waar de verstandelijke spiritualiteit een vinger uitsteekt naar het hart en de ziel

– het ego spreekt de kennis uit, het hart steekt zijn vinger uit

– mag ik praten alstublieft?

uit de groep kreeg ik een prachtige vraag – wie ben jij ? –

wie ben jij? 

M vertelde dat iedereen een zielenopdracht heeft, en dat ik die daar stond te praten niets bijzonder ‘had’ of ‘kon’ dat de andere niet konden.

en ja ze had overschot van gelijk! iedereen kan het ! we moeten er alleen voor een heel heel klein beetje – zot voor zijn – of neen beter we kunnen het best ons voor openstellen, onze intuïtie gebruiken, de zintuigen gebruiken, het hart laten leven.

we kwamen tot een oefening, voelen . hoe doe je dat? met handengeklap en het eerste woord is…

toen gebeurde er dat wat ik nooit had gedacht het al te mogen meemaken in een kennismaking, ik maakte een innerlijk sprongetje en daar stond ik als beginnende trainer, plots dat te doen waarvan ik jaren lang heb gedroomd!

de antwoorden op de vraag, weet jij wat je zielenopdracht is?

wanneer je dat vraagt aan iemand dat krijg je meestal veel antwoorden, veel of natuurlijk – ik weet het niet – . heel normaal,en zeer zeer leerrijk voor iedereen.

ik begon een rondje, het is 22 uur…

ik heb veel geschreven gisteren avond.

we hebben het over heel veel gehad, over ziek zijn en spiritualiteit, over verlies, over zielenopdracht, over de zielen in je zelf en de zoektocht daar naartoe, het vinden en de moeilijke toch…

de energie die heel heftig is in het weer en hoe we daar onderhevig aan zijn.

ik luister en zeg iets, luister en…

  • zeg kan jij ook iets zeggen over onze zielen, wat voel je? 

hoe laat het toen was, dat weet ik niet, maar dat was wel de opdracht en mijn test voor deze avond te leren – kàn ik het wel –

dus ik opzoek naar – wie ben jij? – 

doorheen heel de avond was ik al aan het invoelen, ik wist waar de moeilijkheden lagen en waar ik voorzichtig moest zijn…

daar gingen we, op het meest kwetsbare innerlijke punt in mijn leven, daar ging ik eens even mee aan de slag…

ik moet zeggen, ik had de afgelopen dagen veel schrik dat het me niet ging lukken, ik kocht voor de zekerheid 2 boeken kaarten, voor als ik een black out zou krijgen…

ik die twijfelde uit alle macht de dagen voor gisteren…

ja het bleek niet echt nodig te zijn geweest, ik gebruikte 2 methodes en het is me gelukt… wonderwel mag ik een – wijsheer – zien, ik ben vereerd, ik mag voor mijn leermeester een zin opschrijven, ik mag iemand in beweging laten voelen….

het was in mijn ogen ja soms ‘hocus magie’ laat ik even heel eerlijk zijn, een paar jaar geleden had ik weggelopen van mezelf in mijn dromen als ik dit zag wat ik gisteren heb gedaan, gisteren stond ik daar alsof mijn wortels diep in de aarde geaard waren en ik gewoon mee wiegde als boom met de wind van energie – energie die kwetsbaar was, is en altijd zo zal blijven…

ik ben enorm dankbaar voor de spirits die ik heb mogen ontmoeten, deze nacht heb ik een gesprek gehad met de meest kwetsbaarste, ik zal nog moeten oefenen om af te sluiten. 6 mensen is echt het maximum voor me in een groep.

ik ben enorm dankbaar voor de verhalen en de aanvullingen uit de groep!

heel erg bedankt !

23658624_923452887804296_9010691983852141956_n

natuurlijk gaan we door!

de eerst volgende zielverbonden medium kennismaking 

op – zaterdag 10 februari 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – vrijdag 16 februari 2018

de eerst volgende vervolg training zielverbondenheid

JA JA!!!! gaat door op

op – vrijdag 30 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – zaterdag 31 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

goud vinden in jezelf

gisteren hoorde ik bij Thomas speelt het hard een geweldige uitspraak van een bekende pianist
– ik ga het even vrij vertalen –

– oefenen en blijven oefenen. geloven dat er goud in jezelf te vinden is, er naar graven door te oefenen, te blijven oefenen. zo herinneren je vingers en je brein de wegen naar je gouden opslagplaats. en plots ontdek je een klein plekje goud, blijf dan oefenen om je hele voorraad goud te vinden om het later te laten zien, horen, voelen, proeven, ruiken… –

blijven oefenen en geloven in je goud dat je gewoon vanzelf hebt…

ga ervoor, ik ga er ook voor !

of het verhaal van de roos…

maar dit verhaal is voor later…

_______________________________________________________

https://www.canvas.be/thomas-speelt-het-hard

trouwens een kijkers tip voor coachen en andere begeleiders, het is niet alleen een programma, het is een heus project met jongelingen en goud in hun hart…

een topper op tv joepie !

 

bloggen

fifty_best

ik heb net een blog nagekeken die morgen richting ‘een redactie’ van een magazine vertrekt.

spannend…

veel te spannend…

bij het nalezen had ik meteen de zin om alles opnieuw te schrijven. ik heb me ingehouden, volgende keer beter, en beter en beter…

of dat proberen we toch natuurlijk.

ondertussen is bloggen echt een deel van mijn dagindeling geworden. heerlijk is het. en misschien is het verbazend elke dag ‘iets te schrijven’ toch blijft werken voor mij, het is een vorm van structuur in mijn dag gieten en dat doet me goed.

ik kreeg vorige week nog een verbazende blik en antwoord – blog je elke dag???- heb je elke dag inspiratie??? –

ja het zit in de kleinste dingen van het leven voor mij, bloggen is kleur brengen in mijn gedachten, in de structuur van mijn dag.

ja hoor, ik hou er echt van…

en nu beter worden, en meer focus leggen op bepaalde dingen voor de volgende blog.

tot morgen!

__________________________________________________________________________

foto bron

https://bant.io/blog/articles/two-b2b-marketing-blogs-you-should-be-reading/