Begrip 5 I van puntjes op de I

letra_i_1_g

even de puntjes op de i zetten,

ja hoeveel puntjes moet je hebben?

ik deel even een link met zeer goede puntjes

http://www.tishiergeenhotel.nl/25-dingen-die-je-beter-niet-zegt-tegen-een-moeder-met-een-autistisch-kind-en-25-dingen-die-ze-graag-hoort/

in het reclame spotje dat nu op de Vlaamse radio en tv is te zien, kan je horen dat ASS’ers altijd eerlijk zijn.

het is zo heel eerlijk, en heel soms zo eerlijk pijnlijk voor de ontvanger van die eerlijke woorden…

dat zijn de puntjes op de i zetten…

en dan zijn de ontvangers zo verschoten, dat het gaat om vrienden blijven of niet meer…

ik heb geleerd om die puntjes te vermijden, alleen als ik zelf verward blijf – de lichaamstaal klopt niet met de verbale taal – ben ik wel een puntjes zetter.

een letterzetter ben ik wel, omdat het soms zo is…

de link die ik heb gedeeld is van een Nederlandse website, hier in Vlaanderen is het delen dat je ASS hebt niet altijd zo ‘open en vrij van interpretatie’ .

ik heb sinds ik het heb gezegd tegen bepaalde mensen al gevoeld dat het contact niet meer het contact is zoals het voordien was.

ja je ziet het niet hé, ook niet aan de zoon!

hier hebben we eerder een gesloten ‘wereld’ ….

ook goed, al is het wel een stuk moeilijker.

en ja hoor hoe dikwijls heb ik al gehoord ‘je ziet er niets aan!’ , ‘je merkt het niet echt’…

tot als de zoon thuis komt natuurlijk, veilig en heel dicht bij mama, dan barst er een bommetje…

ik zal het als ASS mama gewoon moeten worden, ik zeg al niets meer over ‘je ziet er niets aan’, ‘je merkt het niet’, en als het echt nodig is dan zeg ik ‘het is er wel, straks…’

idem bij mama hoor, al ben ik geen hyper type in sensorische prikkels extra opzoeken zoals mijn zoon. ik kruip achter de pc, of ga piekeren…

de puntjes op de i zijn dus echt belangrijk, zowel in de opvoeding, als in de zelfzorg en in de sorteertijd…

begrip daarvoor is echt belangrijk!

383499_269854663101123_235905443162712_593900_1275532354_n_large

 

Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

wat is geluk?

vandaag is het geluksdag!

je moet er een soort aanleg hebben om gelukkig te zijn en te worden…

laat dat nu net iets zijn waarmee ik al een week bezig ben, intuïtie.

intuïtie!

het is mijn wereld, mijn hart en ziel, alweer zal je denken… ja hoor deze cursus is “my cup of tea

ik ben nu een week aan het schrijven aan de cursus, het is alweer een verandering in mij, het heeft effect ja zeker, al kende ik al heel wat van mijn –  roadbook – dat ik gebruik als handboek, maar nu door het onderstrepen en op papier schrijven (en straks via mijn nieuwe word programma inschrijven) is het weer een innerlijke reis in gelukzaligheid!

en nu de pc helemaal weer ok is, tjonge die draait weer zo fijn, is het helemaal goed!

vandaag is het een geluksdagje voor mij, na een week zonder pc is het toch weer feest met pc!

ik wens jullie een heel fijne geluksdag!

en steve-jobs-quote-720x308px

 

Hoop

vandaag de tweede schrijfdag

de grote onderwerpen komen eraan…

we zijn nog niet halverwege…

één intrigerend onderwerp HOOP.

ik heb zelf veel hoop voor mezelf, maar nu leer ik ook vanuit mezelf de HOOP te voeden met liefde voor mijn leven, maar ook dat van andere, en daar komen handelingen bij, als je die HOOP wil doorgeven.

ik heb nu bij het het verloop van het schrijven en door het mailen met iemand bijzonder, geleerd dat – in HOOP blijven hangen – inderdaad iets is dat pijnlijk kan zijn.

NU door het schrijven besef ik ineens dat ik heel veel liefde voel opborrelen als ik mijn HOOP wil doorgeven door als eerste instantie vanuit mijn hart en ziel…

maar ook natuurlijk de HOOP kan voeden in mezelf om deze hoopvolle boodschap ook te kunnen doorgeven!

en daar is de liefde ! de allesomvattende liefde !

vandaag deed ik mijn mailbox open en las weer een inzichtrijke beschrijving van hoop.

ja inderdaad HOOP is iets heel aards, maar als je dit verbindt met het spirituele krijg je een heel andere kijk op HOOP!

ja dat ist het hé, daar ben ik mee bezig in deze cursus !

en ja dat is mijn drijfveer om deze cursus ook uit te dragen!

dit onderwerp geeft me kracht en maakt vanalles in me los…

ik ben zo dankbaar voor dit onderwerp en hoop dat jullie echt mijn vraag aan jullie even beschrijven

Onderverdeling

Wat is uw HOOP?

ik ben nu bezig aan het onderwerp – een boodschap van hoop – en kreeg van een bijzonder iemand een vraag;

” Wat je als eerste vraag kan stellen, wat is je HOOP?”

“Na wat men gezegd heeft kan je gelijk zeggen, je HOOP is NU nu in het leven”

dit is een prachtige vraag!

een vraag waarop je vanuit je hart en ziel een antwoord kan geven.

de eerste vraag beantwoorden is het begin, dan komt de bewustwording in het NU

het gaat heel diep als je een antwoord kan geven, probeer het even, je zal zien dat het doorwerkt!

ik ben heel erg benieuwd naar uw antwoord!

schrijf het zeker op hieronder deze blog!

monk-458491_960_720

mijn antwoord was

Oh mijn hoop is om altijd hoop te brengen voor iedereen die ik mag ontmoeten, met woorden, met beelden en met hartsverbinding.
ik hoop dat ik die hoop mag doorgeven
allereerst aan mijn geliefde natuurlijk…
 nature-670025_960_720
dankjewel shivatje voor deze prachtige vraag!

 

ergens halverwegen

ws_Cloudy_Sky_Field_&_Path_2560x1600

halverwegen kom ik mezelf tegen

half weg. ik heb er de leeftijd voor, over halfweg.

er is eigenlijk niet veel te vertellen over mijn leeftijd. alleen dat ik meer en meer hoor dat het de leeftijd is om ‘te ontwaken’.

ontwaken?

wat moet ik daar nu mee?

wanneer is het zinvol om te ‘ontwaken’?

wel ik ben gisteren op een blog gestoten waarin burnout een spirituele crisis titelde.

het heeft me aan het denken gezet…

burnout is een droogte in het zijn en het functioneren. alles is dan droog gevallen, minder dan het leven in een woestijn…

je kan veel ‘doen’ om de droogte weer te laten leven. de zon de wolken de regen de droogte weer te laten doorstromen, om later alle zaden tot bloei te laten komen.

maar eigenlijk ging het mij niet om het woord burnout, wel over de woorden – spirituele crisis –

wat is dat een spirituele crisis?

een crisis is een noodsituatie, spiritualiteit heeft met de geest te maken, transcendent, met religie, zegt Wikipedia.

dus even samenvatten

je hebt een crisis in het creëren van een zinvolle dagindeling waarin je eigen geest –  spiritualiteit –  veel functionerende zintuigen in blokkade laat gaan en je transcendente eigenschappen blokkeren zodat je als mens geen normale functionaliteit kan bereiken.

op het diepste van de crisis werkt meditatie ook niet meer…

het is wel een oplossing om te ‘ontwaken’.

de leeftijdsgroep waar ik in heb geleefd en nu helemaal in zit heeft veel te maken met vermoeidheids ziektes en aandoeningen. er zijn er honderden met verschillende benamingen en verschillende revalidatie technieken, ik ken ze niet allemaal maar ik ben er zelf door een aantal gereisd.

‘ontwaak’ je daar dan van?

vele van ons die te maken hebben met de leeftijd waarin het innerlijke roept, het lichamelijke hapert en de geest overactief is om jezelf tot je levens essentie te brengen…

ga je slapen – en dromen – ga je rusten – en herstellen – ga je opzoek – en beleef je – ga je proeven meestal eerst van de bekendste methodiek yoga.

ga je soms ook naar een therapeut, ga je soms naar 101 trainingen, ga je soms je eigen geest beluisteren…

je eigen geest beluisteren !

wat is ontwaken in het spirituele aanvoelen, beleven?

het is heel simpel, je eigen geest beluisteren, je innerlijke stem echt beluisteren, die geest zijn stem help je zonder uitzondering de beste hart’s verbonden beslissingen te maken.

wie durft daar naar te luisteren als bijna heel de wereld om je heen naar een andere zenders luistert?

het ontwaken hoort bij deze eerste stap, het ontwaken van je innerlijke wijsheden die je van je geboorte hebt meegekregen – door je eigen beschermengelen – helpen bij het ontwaken.

het ontwaken van je eigen intuitive kracht is een transformatie ten top !

dat hoeft helemaal geen transcendente transformatie te zijn…

maar meestal komen we in ‘ons ontwaken’ als we langdurig ‘ziek’ zijn geweest. meestal komen we tot een ontwaken als we iets ingrijpends hebben meegemaakt op lichamelijk als op fysiek vlak.

iets ingrijpends waarvan ons ZIJN zegt, stop, tot hier en nu stopt het hier….

de weg loopt niet verder meer. wel is die zichtbaar – we gaan hier door geraken – een uitzicht is meestal nog wel, al is het een verbinding met een dierbare in je omgeving.

het bewust worden van je ZIJN in die stop, dat crisis punt is het belangrijkste.

engelen-in-de-evolutie-light_w

ik sprak de eerste week van dit jaar met veel verschillende mensen over het spirituele en hun spirituele ervaringen.

ik kwam er achter dat de familie stamboom er veel mee te maken hebben, ik kwam er weer achter dat het punt waardoor we kunnen ontwaken wel wat levenservaring vereist die iets dieper in de geest een kras heeft gemaakt dan verwacht.

ik kwam erachter dat vele mensen op zoek zijn naar hun ‘ziel des levens’.

ze zijn opzoek???

opzoek naar hun eigen ziel !

dé ultieme bewustwording…

ik kwam er persoonlijk ook achter dat de ziel van jezelf ook met je een loopje kan nemen als je eigen kanaal nog met andere ‘stoorzenders’ – trauma en diep innerlijke onafgewerkte gekwetste delen – te maken krijgt.

het ontwaken is een prachtig cadeau als je het combineert met uitstekende diepe psychologie…

ik ben ervan overtuigd, als ik een goed medium wil worden, met mijn ervaring die ik nu al heb, dan heb ik nog veel werk, en dat ga ik dus altijd blijven houden, omdat het universum oneindig is.

het ontwaken van je innerlijke wijsheid is niet voor niets een cadeau van het leven.

ik wens het iedereen toe !

ergens halverwegen.

Vogezen-wandelen-04

 

als we het zuiver spiritueel gaan bekijken kan een burnout moeilijk gelinkt worden aan een spiritueel universum.

we hebben allemaal een spiritueel vermogen, allemaal zijn we geconnecteerd aan en in het universum.

we krijgen ja soms veel ‘prikkels en signalen’ zeker als je HSP’er bent of hyper sensitief bent geworden door omstandigheden. en daardoor raken we overbelast.

ook in het spiritueel ontwaken is het waakzaam zijn en het kaf van het koren kunnen filteren.

maar eigenlijk wil ik graag meegeven, in de universele wereld bestaan er geen ziektes.

er zijn genoeg engelen die je kunnen genezen, en jij kan je eigen genezen.

25446492_998957190261161_2663098421462459275_n

let op ! nu heb ik het hier over spirituele kracht vanuit je eigen intuïtieve wijsheid.

deze kan heel helend werken bij vermoeidheidsgerelateerde ziektes.

deze krachten in het werk stellen werkt ook bij een gecontroleerde medische revalidatie bij bv kanker en andere ernstige langdurige ziektes waarbij ingrijpende therapieën noodzakelijk zijn om het leven kwaliteitsvol te blijven houden en te beleven.

duurzame ondersteuningen zijn altijd nodig. ziek zijn hoort gewoon bij het aardse leven.

ontwaak en ontvang in liefde

Zonsopkomst-1024x640

DNA

ik kijk wel eens graag tv en ben dezer tijd zot van DNA Nys

https://www.een.be/dna-nys

ik ben een koersliefhebber, ik kijk terwijl ik het huishouden doe en ja ik dommel wel eens in wanneer de veldrijders op en af de heuvels door de bossen rijden.

ik kijk nu al uit naar het begin van het seizoen voor de wegrenners op tv. de veldrijders naderen hun hoogtepunt dit weekend, ik kijk mee…

maar waar ik nog meer weg van ben dat is van het realisme waarmee de ouders van Thibau en zijn entourage liefdevol omgaan met hun tienerzoon.

yes yes ik zie en voel met hen mee.

en dan heb ik het niet over hun talent. het druipt ervan af. wat niet wil zeggen dat ze het ‘voor niks hebben gekregen’ het blijft werken, “in het kopeke en in de benen”…

ik kijk dan graag naar onze zoon, hij heeft zijn talenten zeer waarschijnlijk echt wel ergens anders liggen. de fiets was niet het eerste waar hij aan dacht…

soms is het te zien aan de ogen – heeft elektriciteit een kleur papa?- vroeg hij deze morgen. hij heeft iets met verbindingen en deze iets te laten ‘doen’.

maar waar ik het meest van geniet is om de ouders in beweging te zien en te horen. ik krijg er een warm hart van !

yes, het fingerspitzengefühl waar ik zo van hou !

gisteren kreeg ik even heel veel kippenvel

ik riep in de auto – dit kan niet waar zijn ! – Lies – Lies Lefever – is dood gevonden in haar keuken door haar man.

12 uur nieuws ging door merg en been.

ook naar Lies keek ik graag, ze had net dat fingerspitzengefühl waardoor ik enorm kan beroerd worden.

ook Lies laat twee kinderen en een man achter, ik hoop met heel mijn hart dat ze boordevol talent zitten en de kinderen hun moeder in hun talent opnieuw kunnen laten zien…

zoals in het DNA van ieder van ons…

dna

bericht verwijderd

ik verwijder dit jaar nog eens iets !

ik ga in 2018 echt voor een

  • gezond
  • moeiteloos
  • oogstrijk

jaar!

gezond;

omdat ik niet meer kies om ziek te worden en te zijn

moeiteloos;

omdat er een enorme helende kracht in mijn lichaam schuilt die ik kan aanspreken, en ook weet hoe ik dat kan doen!

Oogstrijk;

ik heb al genoeg gezaaid, zaaien kan ik ondertussen echt goed, nu is het tijd om te oogsten

oogsten en niet blijven zaaien!

Lieve Peggy,

je hebt gelijk !

ik kan natuurlijk blijven doorgaan met hetzelfde en daar kies ik niet voor!

en zoals ik weet, het afzien van mijn hypersensitiviteit is voorbij.

voorbij omdat ik weet dat er hulp is die toelaat wat ik kan opnemen en ik hulp kan vragen bij te veel prikkels…

ik laat alleen binnen wat voor mij geschikt is !

rust in de vorm van iets plezant te doen voor mezelf in de vorm van meditatie, wandelen en alles wat moeiteloos gaat…

oogsten van dat wat er allemaal al ‘in de schuif ligt’ eruit halen en laten groeien

moeiteloos, oei die kwam daarstraks binnen, ik dacht daarnet wat is er moeiteloos gegaan vorig jaar?

ik weet het, en begon meteen te lachen!

het kan dus wel, ik zie het en ik kies daarvoor!

dankjewel Peggy voor die spiegel daarnet, ik ben er nu klaar voor! en de kaars die staat te branden!

liefs Esther

All-focus
All-focus

 

 

 

 

in 2018

25660369_1878399952471869_213776588101844301_n

het is maar dat je het al weet…

om eerlijk te zijn

ik ben nooit een meisje van deze dagen geweest.

nooit, ik doorzie bepaalde ‘dingen’ te goed, nooit heb ik het echt fijn gevonden, ik heb er wel mee leren omgaan, het heeft 10 talen levensjaren geduurd.

ik was er de afgelopen dagen en nu gaan we weer een nieuwe fase in…

mijn hoofd heeft ‘zee’ nodig, mijn lijf nog steeds de zetel…

ik ga zeker bepaalde lessen leren de komende jaren, sterker worden is misschien niet het beste woord…

en toch,

ik moet er voor bepaalde familie dingen zeker heel erg gaan staan, in 2018 ga ik nog heel heel sterk in mijn schoenen moeten gaan staan… Oma gaat zeker verhuizen, want haar levensmoeheid op dit moment is niet te harden voor ons… (het knijpt mijn keel toe op het moment).

dat brengt wat met zich mee, we weten niet dat verhuizen werkelijk een verbetering gaat zijn? al is één ding zeker, ze woont dan dichter bij ons, en ik kan wat meer ‘in de gaten houden’…

in 2018 gaan we leren omgaan met dat wat nog wel gaat en wat nog niet gaat, even door de realiteit van het leven van onze omgeving…

en natuurlijk is 2018 ook het eerste jaar zonder de broer. ook dit pakt me dezer dagen bij de keel. het gaat nog veel herdenken worden vanaf de vroege zomer, toen is M ziek geworden.

op dit moment weet ik niet hoe ik me daartegen moet wapenen, ik ben dezer dagen er niet zo best uitgekomen… ik probeer het vertrouwen vast te nemen en verder te kijken, het blijkt moeilijker dan gedacht…

alles heeft zijn tijd nodig, ik zal de tijd dik nodig hebben!