Begrip 3 – G van grip krijgen

Grip krijgen.

ik zie

kinderen, volwassenen, op de speelplaats ‘spelen’, het uitleggen en woorden uitspreken, ik versta ze niet, ik zit onopvallend bijna onzichtbaar te observeren.

altijd weer, bij elke omgevingsfactor die veranderd telkens observeren, observeren om GRIP erover te krijgen. wat moet ik in deze situatie doen? wat gaat er verwacht worden? wat? waarom? wie? waar? wanneer? …

e840dda4af545e4c1b65faeabcfc7bf7_XL

ik zit altijd te observeren, altijd, als peuter met mijn duim in mijn mond, als kleuter achter de poppenkast (de poppenkast) observeren, en als er van mij iets werd verwacht dan moest het heel duidelijk zijn, want ‘ik lees niet op je gezicht wat ik moet doen’.

ja ook dat als je niet heel duidelijk was, dan wist ik dat ook niet…

GRIP krijgen, het vatten en het sorteren.

van alle kanten!

toen was ik klein, nu ben ik groot, en door de strategieën ben ik ‘door de mand gevallen’.

als klein kind heb ik ook al mogen beleven wat het is om met ASS te leven. ik begreep letterlijk het gedrag van de kleine en grote mensen niet.

het was alleen vertrouwd in de omgeving die ik kende, daar had ik wel ‘grip’ op de dingen die er gebeurde.

wat daar dan ook gebeurde – mijn tante en mijn grootmoeder die plots op de stoel sprongen met een luide gil – en ik gewoon keek naar de muis die ik al lang voor de gil had gespot, bleef gewoon verder kleuren in mijn kleurboek.

de kat werd in snel tempo binnen gehaald en vliegens vlug had ze dat klein euvel te pakken.

toen heb ik naar het schijnt zo erg zitten te lachen dat mijn tante het als herinnering nog boven haalde – ik die niet mee sprong en gewoon bleef zitten –

mij gaan ze niet hebben, dacht ik…

sparrow-2615761__340

nadien is wel gebleken dat grip krijgen mijn doel was in het leven, ik bleef zitten in de laatste kleuterklas omdat – ik niet kon spelen –

toen is ook stilaan het besef gekomen – ze begrijpen me niet!

en dat heeft het strategie denken in gang gezet…

BEGRIP is echt belangrijk!

wPNziTrmVAzCtvdgmfzX8YXZ

trouwens onze zoon kan dit perfect !

als het hem te veel is gaat hij in een rustiger hoekje spelen, maar hij is vooral met de bal  bezig…

repetitief gedrag elke dag dat hij kent en hij kent ook wie mee speelt…

hij kan dat!

en volgende week de tweede week na de paasvakantie gaat hij alleen op kamp, alleen zonder zijn vriendjes die normaal mee gaan – ze konden niet – en dat gaat wel een test zijn. maar het is wel op dezelfde plaats dat hij al kent vanaf zijn 3.5 jaar, want zolang doet hij al kampen mee.

yes dat heb ik als moeder al kunnen bekomen met onze zoon !

hij kan spelen!

 

 

mijn vader was mee…

mijn vader is meegegaan gisteren!

en blij dat hij was achteraf…

heel de familie die dicht bij staan ‘geloven’ de diagnose niet van mijn zoon (van mij wel, heel herkenbaar zei mijn moeder die mee was bij mijn diagnose bespreking)

gisteren op het programma – bespreking schoolkeuze – voor onze zoon…

heel intens gesprek voor mij van anderhalf uur…

een bijzondere tijd waarin de brainblocks werden bovengehaald om ‘te laten zien dat je een autistische manier van denken en voelen niet kan zien aan de buitenkant (en dat het blokjesbrein van een autistisch iemand niet hetzelfde is als van een ‘gewoon’ iemand…)

het was voor mijn vader een heel goede tijd, ja hij herkende het en kan het sinds gisteren ook verstaan hoe het brein van een autistisch iemand werkt – waaronder zijn dochter en kleinzoon.

hij zei me in de auto, aan onze zoon zie je niets, maar bij jou zagen we wel dat ‘er iets niet klopte’ …

ja dat is zo – ik ben totaal anders ASS’er dan mijn zoon…

en toch her-, en erkenning bij mijn ouders voor ons beide…

ik ben er stil van, heel stil van…

ik heb deze nacht niet veel geslapen, dat is een feit, ik stond deze morgen op voor de vogels gingen zingen en mijmerde een beetje over gisteren, en plots – het leek uit het niets – een oplossing, ik ga voor het specialisten werk – een autiklasje –

ik ben er een beetje door verrast omdat dit iets is wat ik al heel lang aanvoel, maar niet durfde te voelen, laat staan uit te spreken!

maar zeg nu zelf – als ik antwoord op de vragen die me door verschillende professionals als zijn gevraag – heb jij niet veel problemen gehad op school? – dan kan ik zeggen in deze 44 heb ik niet anders geweten! ik ben eraan gewoon geraakt, en het verbaasd me nog dagelijks dat mensen vertellen dat ze ‘gewoon naar school gingen en een diploma hebben gehaald –

ook ik heb een diploma, maar het was een struggle for life ! zoals wel voor mij ALS voor mijn ouders, ik ben hun enig kind, stel je eens voor…

ze zijn toen 40 jaar in de tijd, ook zeker niet de enige geweest, daar ben ik wel heel zeker van, de tijden van toen waren toen zoals het ging, nu is het anders…

Pano maakte het weer eens duidelijk wat ik al maanden hoor van de juffen en de zorgleerkracht en sinds heel kort ook het zorgteam.

en weet je wat, ik kies nu voor de specialisten in hun vak, en ga de juf of de meester niet te erg laten verkleuren als een kameleon in hun diverse klas met pareltjes van ‘zorgkinderen’.

ik kies voor een autiklasje!

ik heb het op HA ASS gepost vandaag

Pano gezien?

het ging over de diversiteit in de klas…
stel je nu eens voor dat je daar als ASS kind in zit, met extra uren begeleiding en extra zorgmaatregelen… en dan is de juf/ meester een kameleon die alles moet managen.

ik persoonlijk als ASS mama van een prachtige zoon kiest voor het specialisten werk, de mensen die weten waar ze mee bezig zijn, altijd…

eerlijk, ik heb veel vertrouwen in de specialisten in dit Vlaanderen, ik ken er nu een paar en het is echt specialisten werk, ik kan me geen andere school bedenken dan daar waar specialisten zitten – zelfs voor een milde vorm van ASS !

dan is pas onze persoonlijke ‘investering’ zinvol en behapbaar !

https://www.een.be/pano

we komen er dichter bij door professioneel advies en coaching wat zinvol is, met zeer goede specialisten bespreken we al meer dan een jaar wat en hoe !

autisme is zo verschillend en steeds zijn we in evolutie.

wat het voor ons anders maakt, ik als opvoeder ben ook autistisch ! de manier van ordenen en opvoeden is heel anders in mijn brein…

en dat maakt dat de ondersteuning ook anders gaat verlopen en dan kies ik voor specialisten, die autisme kennen – erkennen en herkennen.

begrip voor hoe je hersenen werken en je gevoel verstaan is de essentie voor geluk!

nu hebben we dat na veel energie kunnen bereiken in de school, maar de volgende investering is toch die naar welzijn en geluk…

nature-670025_960_720

 

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

zeebries *Zehbi’s

Strand-NL-rond

Noot – ik heb net de goede naam Zehbi’s doorgekregen van Vivapo, ik had de blog geschreven op zeebries, laat ons stellen dat ik maar half luister naar de naam van de bende – een bende is een bende dacht ik – dus luisterde ik maar half.

vanmorgen in de ochtend – het station van Brugge wordt geteisterd door een meisjes bende –

het station wordt niet geteisterd natuurlijk wel teisteren meisjes andere meisjes. een bende van meisjes die zichzelf – de zeebries – Zehbi’s* bende – noemen.

ik moest eerst wel lachen met hun originele naam. ik stelde me meteen de vraag hoe de operatie van de politie dan wel ging noemen – schelpenruimer?- of zo.

even laten bittere ernst ik kon om 8 uur de directrice van de school horen hoe zei – de zeebries bende – niet kon aanpakken maar wel de school nog veiliger wenste te maken voor de buurt opererende zeebries.

ik had het te doen met haar, ze ging als moeder der alle moeders voor haar leerlingen staan en sloeg een ‘veiligheidsdeken over haar school’. ze zei krachtig – ik ben tegen geweld dat geen reden heeft –

de zeebries liet even later ook de politie verantwoordelijke niet koud. hij sprak de directrice wel eens tegen met de woorden – we moeten de buurt niet onnodig ongerust maken. wij hebben weet van 1 meisje en we zijn in communicatie met de directie van de nabijgelegen school – maar hij zei er wel bij dat de afspraken die ze hadden wel op een verschillende datum waren ingeplant. hmm de bende en afspraken met de buurt tja ik heb er mijn bedenkingen bij.

natuurlijk hoorde ik deze morgen een vrouw aan het woord en een man aan het woord en deze twee willen de buurt – de meisjes die bus en trein nemen – beschermen. ik meende deze morgen al te horen dat het niet vanzelfsprekende ging zijn.

het was het ook, de werking van de directrice heeft zijn doel vandaag niet gemist, haar school gaat vroeger open zodat de leerlingen kunnen komen wanneer de zeebries niets vermoed.

wel dat is naar mijn hart, zo had ik het dus ook gedaan.

de politie pakte deze middag waarschijnlijk 1 meisje op, ze komt vandaag voor de jeugdrechter omdat een nader meisje zo moedig was geweest om te getuigen wat ze allemaal al had meegemaakt met – de bende – op de radio dan nog wel.

ik dacht meteen er zijn twee grote slachtoffers in dit verhaal, zoals dat gaat met pesten en gepest worden.

ik kreeg het bevestigd op de middag van radio 1 – het is een intriest verhaal van een bendelid die nu laat zien wat ze al van jongs af heeft gezien en mee mogen beleven – hij was zeer duidelijk en zei ook duidelijk dat hij nu het onderzoek niet voerde meer weet vanuit de praktijk dat dit bij ‘daders’ van pesten meestal het geval is.

helaas heb ik het interview niet helemaal gehoord, ik was aan het dweilen met ‘zeebries allesreiniger –  knipoog. maar het doet wel wat met me. ik dacht meteen aan Radio GaGa bij de jongeren hier in ‘het gesticht’ in Mol…

waar daders hun vrijheid is afgenomen…

ik dacht ook aan het meisje dat al een aantal weken heeft geleden, ook als slachtoffer omdat ik zelf ook zo lang ben gepast geweest…

haar vrijheid is ook afgenomen in de publieke ruimte waar gewoon iedereen doorstapte wanneer ze zagen dat de bende actief acties ondernam…

hoe is het nog steeds mogelijk, vraag ik me af – dat mensen gewoon doorlopen –

het blijft een vlek in je leven, een vlek op het zelfvertrouwen en het zelfbeeld.

ooit heb ik een training gedaan om assertiviteit bij te kweken. ik ben er nog niet in geslaagd ik kan dus nog wel wat leren van de zeebries bende. al twijfel ik echt in deze tijd, het pesten zit overal !

dat was bij mij niet, thuis was veilig en nu is dat ook niet meer ‘veilig’…

als ik aan een natuurlijke zeebries denk, dan voel ik geen bende die me psychisch en lichamelijk de das om doet voor het leven.

hopelijk gaat de bende dat ooit kunnen begrijpen?

het is nog maar eens ‘een noodkreet’ om die jongeren generatie niet verloren te laten gaan zoals de kinderpsychiater ooit schreef – laat ze niet schieten –

bij mij duurt het nog lang (dat hoop ik toch) dat ik een tiener in huis heb, ik hoop dat ik met hem mee kan evolueren in zijn leer en groeiproces. ik ben hoopvol, maar besef heel goed dat niet elk kind een ‘nest’ heeft waarin hij veilig kan opgroeien…

laat ze niet schieten !

https://www.bol.com/nl/f/laat-ze-niet-schieten/30520035/?country=BE

stress… via Jan Bommerez

dit is een echte eye-opener

yes ik herken het al 15 jaar, mijn cvs is daar het gevolg van geweest.

wat een geluk gaat het nu veel veel beter ! door intensive therapieën te leren en te beoefenen.

het woord is aan Jan Bommerez

Leer toxische chronische stress begrijpen en … neem actie voor je welzijn.

Er is gezonde stress i.e. het lichaam dat wordt gemobiliseerd om te vechten of te vluchten en toxische stress i.e. stress die blijft duren tot lang nadat het ‘gevaar’ geweken is ‘omdat het alarmsignaal blijft aanstaan’. Het begin van een duurzame oplossing is begrijpen wat er gebeurt in het lichaam.

De stress respons in ons lichaam wordt gereguleerd door de zogenaamde HPA-as. Dat is een verwijzing naar de Engelse naam: ‘Hypothalamic-Pituitary-Adrenal axis’. In het Nederlands: Hypothalamus-Hypofyse-Bijnier as.
Laten we eerst bekijken hoe die as verondersteld is te werken en dan hoe die verstoord wordt en tot chronische stress leidt.

Laten we veronderstellen dat je in bed ligt en rond 2 uur ’s nachts hoor je plots de trap kraken en dan opnieuw. Je krijgt een ‘adrenaline’ rush. Plots ben je klaar wakker. Dat gebeurt in een fractie van een seconde en voor je denken kan analyseren wat er mogelijks aan de hand is. Als de hersenen iets als gevaarlijk evalueren gaat de HPA-as in werking. De hypothalamus scheidt hormonen af die de hypofyse en de bijnieren activeren. Er wordt instant adrenaline en cortisol in het bloed afgescheiden. Cortisol verhoogt de suikerspiegel zodat je meer energie ter beschikking hebt als je moet vechten of vluchten. Adrenaline doet je hart sneller pompen, stuurt meer bloed naar hoofd en ledematen voor snel reageren en haalt tegelijk bloed weg uit ingewanden en seksuele organen want die zijn nu even niet prioritair. Alles wordt door het brein ingezet op ‘overleven’. Je ligt daar dus in bed met een snel pompend hart , snelle pols, versnelde ademhaling en gespannen spieren: klaar voor actie. Ondertussen heeft ook de cortex de informatie ontvangen en besef je dat je de voetstappen van je tienerzoon hoort die laat thuiskomt. Het lichaam kan nu meteen overschakelen maar de relaxrespons dank zij het parasympathische zenuwstelsel. De HPA-as gaat terug in ruststand.

De hele stresscyclus is dus een cirkel met de eerste helft om de vecht- en vlucht respons te activeren en de tweede helft om de rust- en regeneratierespons te activeren.

Chronische stress ontstaat wanneer de tweede helft van de stressrespons uitblijft: er komt dan geen rust en regeneratie en uiteindelijk worden de bijnieren uitgeput.

Wat weinig mensen weten en begrijpen is dat emoties fysieke reacties zijn. Je voelt een knoop in je maag, je trilt op je benen, je keel gaat dicht, je schouders gaan aanspannen…

Wanneer we emoties zoals angst, verdriet of boosheid niet kunnen verwerken blijft de HPA-as actief. Er blijven stresshormonen in de bloedstroom komen, in kleinere dosis maar wel zonder onderbreking. Niet alleen worden de bijnieren uiteindelijk uitgeput, ook het immuunsysteem wordt verstoord. Afweerstoffen die bijvoorbeeld ontsteking moeten bestrijden bij een fysiek letsel komen nu in het bloed zonder dat er een letsel is om te bestrijden. Die afweerstoffen kunnen nu in plaats van te helen voor schade zorgen aan weefsels en organen. Dat verklaart veel chronische aandoeningen, inclusief auto-immuunziektes zoals reumatoïde artritis, gastritis, huidaandoeningen zoals psoriasis, etc.

Stanford Professor Robert Sapolsky zei ooit ‘De stress respons kan – wanneer stresshormonen constant in de bloedstroom blijven, meer schade veroorzaken dan de stressoren zelf.’

Zo kan een voortdurende financiële stress op termijn voor allerlei fysieke problemen zorgen (spijsverteringsproblemen, slapeloosheid, seksuele disfunctie…) en zo kan langdurig liefdesverdriet bijvoorbeeld letterlijk het hart aantasten (het zogenaamde ‘gebroken hart syndroom’).

Onverwerkte emoties, zelfs uit de kindertijd, kunnen later in het leven voor de verstoring van allerlei systemen zorgen (zoals blijkt uit een beroemde studie met 17.000 deelnemers van gemiddeld 58 jaar waarbij hun chronische gezondheidsproblemen werden gerelateerd aan negatieve ervaringen uit hun kindertijd – de zogenaamde ACE studie: Adverse Childhood Exeriences Study).

Dat heeft te maken met ons impliciet geheugen d.w.z. het lichaam weet het nog maar de denkende hersenen kunnen er niet bij. Je ervaart deze ‘herinneringen’ alleen als emoties en fysieke sensaties d.w.z. zonder mentale beelden van situaties . Emotionele herinneringen zonder bewuste context in de cortex hebben te maken met de amygdala (de ‘amandelkernen’). De amygdala zorgen niet alleen voor emotionele reacties zoals boos worden als iemand onze grenzen overschrijdt, maar ook voor emotionele herinneringen die niet toegankelijk zijn voor de denkende cortex. Ze worden – wanneer ze actief worden – direct vertaald in lichaamsreacties alsof het gevaar er nu weer is. Alleen kunnen onze denkende hersenen (de cortex) dan niet het verband zien met concrete ervaringen. Zo krijg je dus dingen als constante angstigheid, ongecontrleerde woedaanvallen, blijvend piekeren, etc. De amygdala hebben een directe invloed op de HPA-as via het sympathische zenuwstelsel. Ze kunnen de rol van de cortex compleet overslaan en stressreacties veroorzaken die in relatie tot de huidige context nergens op slaan. Omdat veel artsen dit soort informatie missen, rest hen niets anders dan fenomeenbestrijding…

Oude emoties leren verwerken en loslaten is werkelijk iets van levensbelang (naast natuurlijk ook dingen zoals gezond eten, sporten, tijd nemen voor regeneratie etc.)

Basiskennis en basistechnieken van loslaten kun je leren tijdens de eendaagse workshop ‘Leren loslaten’. Reeds meer dan 1500 mensen namen deel in NL en BE. Voor data en locaties: zie http://lerenloslaten.com

 

foto van Jan Bommerez.
 bron alweer https://www.facebook.com/jan.bommerez
IK HEB DIT ART NIET GESCHREVEN? JAN BOMMEREZ HEEFT DIT GEPOST OP ZIJN FB PAGINA het is de moeite waard om door te bloggen!
ik ga ooit bij hem een training volgen of zelfs trainingen…